แวมไพร์เจ้าเสน่ห์กับลูกหนี้ผู้น่ารัก ตอนที่10

ต่อๆกันเลยค่า
ชูวางคุณลงบนเตียง แล้วเรียกแม่บ้านให้เอากะระมังน้ำกับผ้าเขามาให้
แม่บ้าน: ให้ดิฉันเช็ดให้มั้ยคะ
ชู: ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันทำเอง
คุณ: นี่คุณ! คุณจะมาเช็ดตัวให้ฉันเนี่ยนะ ฉันเป็นผู้หญิงนะ
ชู: ไม่เห็นเป็นไรเลย ไม่มีอะไรน่าดูอยู่แล้วหนิ
คุณ: หนะ...นี่คุณว่าไงนะ!
แม่บ้าน: เอ่อคุณชูคะ เดี๋ยวให้ดิฉันเช็ดเองดีกว่านะคะ คุณชูไม่ต้องลำบากหรอกคะ
แม่บ้านตัดปัญหาไป เลยขอเป็นคนเช็ดตัวให้คุณและก็ให้ชูออกไปรอข้างนอกก่อน
พอแม่บ้านเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อให้คุณเสร็จก็ลงไปเอาข้าวต้มและยาขึ้นมาให้ตามคำสั่งชู
ชู: ลุกไหวมั้ย มากินข้าวก่อนจะได้กินยา
ชูทำท่าจะป้อนคุณแต่คุณก็บอกว่า
คุณ: ฉันลุกไหว แล้วก็กินเองได้คุณไม่ต้องลำบากหรอก เอาเวลาของคุณไปทำอะไรที่มันสำคัญๆเถอะ
ชู: เธอเป็นอะไรหนะ ตั้งแต่วันนั้นเธอก็ดูแปลกๆไปนะ
คุณ: ปล่าว ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้แหละ
ชู: เอาเถอะๆ มากินข้าวก่อนเย็นหมดแล้ว อ้อ! แล้วไม่ต้องอวดเก่งจะกินเองนะ เดี๋ยวทำข้าวของตกแตกหมด
คุณจึงต้องยอมให้ชูป้อนข้าวและยาอย่างเสียมิได้
ต่อข้างในเล้ย