แวมไพร์เจ้าเสน่ห์กับลูกหนี้ผู้น่ารัก ตอนที่11

มาต่อกันเลยค่า...
เช้าวันต่อมา
คุณเริ่มรู้สึกตัวและเหมือนมีอะไรหนักๆพาดตัวคุณ พอคุณหันไปจึงพบว่าชูนอนกอดคุณอยู่ คุณตกใจมาก
คุณ: นี่คุณ! คุณๆตื่นเดี๋ยวนี้นะ!!!
ชูลืมตาขึ้นมาอย่างสลึมสลือ
ชู: อะไรของเธออีกเนี่ยฮะ โวยวายแต่เช้าเลย
คุณ: ยังจะมาถามอีก คุณนั่นแหละจะทำอะไรอยู่ๆมานอนกอดฉันได้ไงฮะ หรือคุณคิดจะลักหลับฉัน-o-!
ชู: จะบ้าหรือไง ก็เมื่อคืนเธอไข้สูงมากฉันห่มผ้าให้ ปิดแอร์ให้ก็แล้วเธอก็ยังไม่หายหนาว ฉันก็อุตสาห์หวังดี แต่ไหงกลับโดนด่า ทำคุณบูชาโทษแท้ๆเลย
คุณ: แล้วฉันจะเชื่อคุณได้ไง?
ชู: ก็แล้วแต่เหอะ ในเมื่อหายดีแล้วก็ลงไปกินข้าวซะ จะได้เริ่มเรียนกันเลย
คุณ: เรียนหรอ? คุณหมายความว่าไง
ชู: ต่อไปนี้ฉันจะเป็นครูสอนหนังสือเธอเอง จะได้มีความรู้ติดตัวไปทำงาน อีกอย่างจะได้เรียนต่อด้วย
คุณ: แล้วทำไมคุณต้องสอนฉันหละ จ้างครูมาก็ได้หนิ
ชู: ไม่อ่ะ ยุ่งยากเอาเป็นว่าทำตามที่ฉันบอกแล้วกัน เอ้า!นอนอยู่ทำไม ไปอาบน้ำแล้วก็ลงไปกินข้าวสิ
คุณ: เผด็จการชะมัด
ชู: เธอว่าไงนะ?
คุณ: ป้าววว
ต่อข้างในค่าา