แวมไพร์เจ้าเสน่ห์กับลูกหนี้ผู่น่ารัก ตอนที่14

มาต่อกันเลยค่า
คุณ: คุณ! พะ...พูดว่าไงนะคะ?
ชู: เธอฟังไม่ผิดหรอก ก็อย่างที่ได้ยินไปนั่นแหละ
คุณ: เอ่อ...งั้นฉันขอคิดดูก่อนนะคะ
ชู: ได้ งั้นฉันก็จะกอดเธอไว้จนกว่าเธอจะตอบนะ
คุณ: ฮะ! ฉันต้องใช้เวลาคิดนะคะ คุณปล่อยฉันก่อนเถอะ
ชู: ฉันให้เวลาเธอ1นาทีเท่านั้น ถ้ายังไม่ตอบฉันก็จะจูบจนกว่าเธอจะตอบ
คุณ: นี่มันบังคับกันชัดๆเลย กะ...ก็ได้ค่ะฉันตกลง _ ///_
คุณก้มหน้าลงด้วยความเขิน ชูจึงเชยคางคุณขึ้นมา แล้วค่อยๆประกบริมฝีปากของเขาเข้ากับริมฝีปากของคุณ แล้วซักพักชูก็ถอนริมฝีปากของเขาออกอย่างช้าๆ
คุณ: ขี้โกงอ่ะ! ไหนคุณบอกว่าถ้าไม่ตอบคุณจะจูบฉันไง แต่นี่ฉันตอบคุณไปแล้วนะ
ชู: ก็ฉันให้เป็นรางวัลไง ที่เธอตอบได้ถูกใจฉัน
คุณ: คุณนี่!กะล่อนจริงๆเลย
ชู: กล้าว่าฉันหรอฮะ!เดี๋ยวก็จับจูบอีกซะเลยนี่
คุณ: อ้ายยย! อย่านะ
คุณวิ่งหนีชู แต่ชูเร็วกว่าจึงคว้าตัวคุณมาแล้วกอดแน่น
ชู: รักนะ รู้มั้ย?
คุณ: ระ...รู้แล้วคะ_ ///_
ในขณะที่พวกคุณกำลังมีความสุขกัน ด้านหลังประตูก็มีคนมองพวกคุณด้วยสายตาเคียดแค้น และเสียใจคนๆนั้นก็คือ..