(KHR) เจ้าบ้าเบสบอลปวนหัวใจยัยวารีหน้านิ่ง ตอนที่ 28
.....ความเดิม.....
พ่อยามะ: "หนูมิซึนี่เข้มแข็งกว่าที่คิดซะอีกนะเนี่ย"//ลูบหัวคุณเบาๆอย่างเอ็นดู//"จริงสิเช้าๆแบบนี้หนูมิซึคงจะหิวสินะ? งั้นเดี๋ยวลุงทำซูชิให้กินนะ"//ลงมือทำซูชิโดยมียามะเป็นลูกมือ
คุณ: "ขอบคุณนะคะคุณลุง"
ฮิบาริ: "แน่ใจเหรอมิซึว่าคุณจะอยู่ที่บ้านเจ้าสัตว์กินพืชนี่ต่อ"//กระซิบถามคุณเบาๆ
คุณ: "ค่ะ!"
ฮิบาริ: "เฮ้ออออ~ งั้นก็ช่วยไม่ได้! ตามใจคุณก็แล้วกัน"
คุณ: "ขอบคุณนะคะพี่เคียวที่เข้าใจฉัน"//ยิ้ม
ฮิบาริ: "อืม..."
~หลังจากทานมื้อเช้าเสร็จเรียบร้อย~
พ่อยามะ: "นี่ก็สายแล้วยังไงลุงกลับก่อนนะหนูมิซึ หายไวๆแล้วรีบกลับบ้านนะ"
คุณ: "ค่ะคุณลุง!"
ยามาโมโตะ: "ฉันก็ต้องขอตัวเหมือนกันละนะ จริงๆก็อยากจะอยู่เฝ้าเธออยู่หรอกนะ... "//หันไปมองหน้าโหดๆของฮิบาริ//"แต่คงจะไม่สะดวกเท่าไหร่ ฉันไปละนะแล้วจะรีบกลับมา"//ยิ้ม
คุณ: "อืม!"//พยักหน้ารับ
พ่อยามะ: "หนูมิซึนี่เข้มแข็งกว่าที่คิดซะอีกนะเนี่ย"//ลูบหัวคุณเบาๆอย่างเอ็นดู//"จริงสิเช้าๆแบบนี้หนูมิซึคงจะหิวสินะ? งั้นเดี๋ยวลุงทำซูชิให้กินนะ"//ลงมือทำซูชิโดยมียามะเป็นลูกมือ
คุณ: "ขอบคุณนะคะคุณลุง"
ฮิบาริ: "แน่ใจเหรอมิซึว่าคุณจะอยู่ที่บ้านเจ้าสัตว์กินพืชนี่ต่อ"//กระซิบถามคุณเบาๆ
คุณ: "ค่ะ!"
ฮิบาริ: "เฮ้ออออ~ งั้นก็ช่วยไม่ได้! ตามใจคุณก็แล้วกัน"
คุณ: "ขอบคุณนะคะพี่เคียวที่เข้าใจฉัน"//ยิ้ม
ฮิบาริ: "อืม..."
~หลังจากทานมื้อเช้าเสร็จเรียบร้อย~
พ่อยามะ: "นี่ก็สายแล้วยังไงลุงกลับก่อนนะหนูมิซึ หายไวๆแล้วรีบกลับบ้านนะ"
คุณ: "ค่ะคุณลุง!"
ยามาโมโตะ: "ฉันก็ต้องขอตัวเหมือนกันละนะ จริงๆก็อยากจะอยู่เฝ้าเธออยู่หรอกนะ... "//หันไปมองหน้าโหดๆของฮิบาริ//"แต่คงจะไม่สะดวกเท่าไหร่ ฉันไปละนะแล้วจะรีบกลับมา"//ยิ้ม
คุณ: "อืม!"//พยักหน้ารับ ...อ่านเพิ่ม