แวมไพร์เจ้าเสน่ห์กับลูกหนี้ผู้น่ารัก ตอนที่41
สวัสดีจร๊ เราเปลี่ยนนามปากใหม่แล้วนะคะ(เผื่อคิดว่าเป็นคนละคนกัน)
ซูบารุ: ฉันจะไม่ทำอะไรก็ได้ ถ้าเธอยอมทำตามที่ฉันบอก
คุณ: นายจะให้ฉันทำอะไร?
ซูบารุต้องการให้คุณแสร้งทำเป็นว่าคุณโดนพิษแวมไพร์ของเขาแล้ว และคุณต้องทำเป็นลืมทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวกับชูทั้งหมด รวมถึงต้องทำเป็นรักซูบารุด้วย
คุณ: ถ้าฉันทำแบบนั้นแล้วนายจะได้อะไร?
ซูบารุ: ได้ความสะใจไง ไอ้ชูต้องกระอักแน่ถ้ามันรู้ว่าเธอตกเป็นของฉันแล้ว
คุณ: ก็ได้แค่ความสะใจเท่านั้นแหละ นายทำอะไรชูไม่ได้ใช่มั้ยหละถึงต้องให้ฉันทำร้ายจิตใจเขา
ซูบารุ: ก็แล้วแต่จะคิด
คุณ: แล้วบ้านกับทรัพย์สินรวมถึงธุระกิจของชูหละ นายไม่ต้องการแล้วหรอ?
ซูบารุ: เรื่องนั้นไม่จำเป็นหรอก ถึงมันจะมีทุกอย่างแต่ไม่มีเธอมันก็ไม่มีความสุขหรอก ในเมื่อมันงกไม่ให้สมบัติฉันมันก็ต้องเสียคนรักให้ฉัน วิธีนี้เจ็บแสบกว่าไปแย่งสมบัติมันอีก ไม่ตายก็หาใหม่ได้แต่ถ้าไม่มีเธอไม่ตายก็หาไม่ได้ มนุษย์ที่ไหนจะกล้าไปรักผีดิบกินเลือดเป็นอาหารแบบนั้น
คุณ: นายเองก็เป็นผีดิบเหมือนกันแหละ อีกอย่างชั่วด้วย!
ซูบารุ: หนิ! ระวังคำพูดด้วย
ซูบารุ: ฉันจะไม่ทำอะไรก็ได้ ถ้าเธอยอมทำตามที่ฉันบอก
คุณ: นายจะให้ฉันทำอะไร?
ซูบารุต้องการให้คุณแสร้งทำเป็นว่าคุณโดนพิษแวมไพร์ของเขาแล้ว และคุณต้องทำเป็นลืมทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวกับชูทั้งหมด รวมถึงต้องทำเป็นรักซูบารุด้วย
คุณ: ถ้าฉันทำแบบนั้นแล้วนายจะได้อะไร?
ซูบารุ: ได้ความสะใจไง ไอ้ชูต้องกระอักแน่ถ้ามันรู้ว่าเธอตกเป็นของฉันแล้ว
คุณ: ก็ได้แค่ความสะใจเท่านั้นแหละ นายทำอะไรชูไม่ได้ใช่มั้ยหละถึงต้องให้ฉันทำร้ายจิตใจเขา
ซูบารุ: ก็แล้วแต่จะคิด
คุณ: แล้วบ้านกับทรัพย์สินรวมถึงธุระกิจของชูหละ นายไม่ต้องการแล้วหรอ?
ซูบารุ: เรื่องนั้นไม่จำเป็นหรอก ถึงมันจะมีทุกอย่างแต่ไม่มีเธอมันก็ไม่มีความสุขหรอก ในเมื่อมันงกไม่ให้สมบัติฉันมันก็ต้องเสียคนรักให้ฉัน วิธีนี้เจ็บแสบกว่าไปแย่งสมบัติมันอีก ไม่ตายก็หาใหม่ได้แต่ถ้าไม่มีเธอไม่ตายก็หาไม่ได้ มนุษย์ที่ไหนจะกล้าไปรักผีดิบกินเลือดเป็นอาหารแบบนั้น
คุณ: นายเองก็เป็นผีดิบเหมือนกันแหละ อีกอย่างชั่วด้วย!
ซูบารุ: หนิ! ระวังคำพูดด้วย ...อ่านเพิ่ม