ยัยฆาตกรสุดโหดกับบอสวาเรียสุดหล่อ ตอนที่ 11

ขอข้ามหน่อยน่ะตอนนี้คุณกำลังกลับบ้านไปกับน้องหมาที่ทำแผลเสร็จ(ด่าที่นั้นซะเละเลยไม่มีทางเลือก)แต่ว่าคุณลืมทางกลับบ้านซะได้เลยเดินไปเรื่อยเปื่อยเพื่อหาทางกลับเจอแต่ทำยังไงก็หาไม่เจอ
คุณ:เฮ้อ~ลืมทางกลับบ้านหงะ//มองพระอาทิตย์ที่กำลังตก//สวยจังเลยน้า~
พลูโต:บ๊อกๆ//เฮ่าเรียกความสนใจ
คุณ:อะไรหรอพลูโต//คุณได้ยินเสียงท้องร้องของพลูโต//หิวหรอฉันเองก็หิวเหมือนกัน//นั่งและลูบหัวมันเบาๆ//พระอาทิตย์ตกนี้สวยจังน้าฉันไม่เคยเห็นเลย...แกเคยมัยละพลูโต
พลูโต:เลียมือคุณ
คุณ:จักจี้น่าพลูโต โอ๊ย~//โดนดึงแก้ม
???:ก็บอกให้รอไม่ใช่หรอออกมาทำอะไรไม่ทราบ
คุณ:บอส~มันเจ็บน้าปล่อยทีสิ
xanxus:อย่าปล่อยให้ตามหาจะได้มัยฉันเป็นห่วงน่ะแล้วนั้นตัวอะไร//ชี้พลูโต
คุณ:หมา...//ลูบหัวพลูโต
xanxus:ไปขโมยมารึไงอีกอย่างฉันวิ่งหาเธอทั่วเมืองแล้วมาทำอะไรที่นี้
คุณ:หลง...//ทำตาแบ้วใส่xanxus
xanxus:ตาแบ้วก็ช่วยเธอไม่ได้หรอกกลับบ้าน//จูงมือคุณกลับบ้าน
คุณ:ห่วงหรอบอส?//เอียงคอ+เดินตาม
xanxus:...//ทำเหมือนไม่สน
คุณ:ผู้ใหญ่เอาแต่ใจเนอะพลูโต
พลูโต:บ๊