ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น ตอนที่ 242 คืนวันนั้น

โคลม:บอสคะ..พักซักหน่อยเถอะนะคะ
สึ:อะ อืมขอโทษนะที่ทำให้เป็นห่วง ฉันไปนอนแล้วล่ะ
โคลม:เราจะปล่อย..ให้บอสเป็นแบบนั้นจะดีจริงๆหรอคะ?
มุ:เวลาแบบนี้..ควรปล่อยไปก่อนเถอะครับ
ฮิ:นั่นสินะ น่าจะปล่อยให้สัตว์กินพืชนั่นพักซะก่อน
รี:งั้นคืนนี้พวกเราเองก็ไปนอนกันเถอะ
---ห้องสึนะ---
สึ:พวกเราจะเจอกันอีกมั้ยนะ(ชื่อคุณ)จัง? ถ้าเจอกันอีกต้องขอโทษที่พวกเราพูดอะไรไม่ดีออกไป...
ขอร้องล่ะถ้า(ชื่อคุณ)จังเป็นอะไรไป..ฉันคงไม่ยกโทษให้ตัวเองแน่ๆ
---เช้าวันรุ่งขึ้น---
พวกสึนะเดินออกมาจากรีสอร์ท แต่ว่ามันเงียบเหมือนไม่มีใครอยู่....
สึ:ทะ ทำไมเงียบแบบนี้ล่ะ?
ยา:เมื่อวานยังคนเยอะอยู่เลยแท้ๆ..
สึ://หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา+โทรหามาโดกะ//
เคียว:เป็นไงบ้างจ๊ะ สึนะคุง?
สึ:<ไม่มีคนใช้หมายเลขนี้> เค้าว่าแบบนั้นน่ะ
โก:ก็คานาเมะให้เบอร์นี้กับพวกเรามาเองนี่ครัย รุ่นที่10 แล้วทำไมถึง?
สึ:ก็ไม่รู้เหมือนกัน..