รุ่นปาฏิหาริย์นักบาสเก็ตบอล (7)
มาต่อกันเลยนะค่ะ ช่วงนี้ไนท์ปวดท้องเลยไม่ได้มาต่อ วันนี้ค่อยยังชั่วแล้วเลยไนท์มาต่อคะ
.......................................................................
เอนมะรู้สึกได้ถึงรังสีอำมหิตที่แผ่ขยายอยู่ด้านหลังเลยค่อยๆ.หันไปดู ปรากฏว่าคนท่่ปล่อยรังสีอำมหิตก็ถือ(?) อาคาชินั้นเอง ทำเอาเอนมะขอตัวกลับทันที
เอนมะ: คุณโมโมอิครับพวกเราขอตัวกลับก่อนนะครับ/ยิ้มแห้งๆ+เหงื่อตก
อาคา: หักดินสอไปหลายแท่งแล้ว
(หักเพื่อ)(หึงอะดิ//แอ็กก กรรไกรมาได้งายยยย)
โมโมอิ: จ้าๆ /ยิ้มแย้ม/(คิด)ไปซะได้ก็ดี(อ้าว เฮ้ย)
เคียว: อ้าว! หนีไปซะแล้ว
ฮันยะ:หว๋า!! ไม่เห็นเก่งเลย ง่ำๆ/กินขนม
หลังจากที่อาคาชิหยุดปล่อยรังสีอำมหิตทุกคนก็กลับเป็นเหมือนเดิม
คิเสะ: หว๋า อาคาชิจจิน่ากลัวอะ
ทัตสึ:โมโมอิจังพวกเราขอตัวกลับก่อนนะ/ยิ้ม
โมโม: จ้าๆ/ยิ้ม
ทุกคนยกเว้นคุณ: บายยย ซัทจัง /ยิ้ม
*********ต่อด้านในจ้า*********
.......................................................................
เอนมะรู้สึกได้ถึงรังสีอำมหิตที่แผ่ขยายอยู่ด้านหลังเลยค่อยๆ.หันไปดู ปรากฏว่าคนท่่ปล่อยรังสีอำมหิตก็ถือ(?) อาคาชินั้นเอง ทำเอาเอนมะขอตัวกลับทันที
เอนมะ: คุณโมโมอิครับพวกเราขอตัวกลับก่อนนะครับ/ยิ้มแห้งๆ+เหงื่อตก
อาคา: หักดินสอไปหลายแท่งแล้ว
(หักเพื่อ)(หึงอะดิ//แอ็กก กรรไกรมาได้งายยยย)
โมโมอิ: จ้าๆ /ยิ้มแย้ม/(คิด)ไปซะได้ก็ดี(อ้าว เฮ้ย)
เคียว: อ้าว! หนีไปซะแล้ว
ฮันยะ:หว๋า!! ไม่เห็นเก่งเลย ง่ำๆ/กินขนม
หลังจากที่อาคาชิหยุดปล่อยรังสีอำมหิตทุกคนก็กลับเป็นเหมือนเดิม
คิเสะ: หว๋า อาคาชิจจิน่ากลัวอะ
ทัตสึ:โมโมอิจังพวกเราขอตัวกลับก่อนนะ/ยิ้ม
โมโม: จ้าๆ/ยิ้ม
ทุกคนยกเว้นคุณ: บายยย ซัทจัง /ยิ้ม
*********ต่อด้านในจ้า********* ...อ่านเพิ่ม