(เกมเมอร์) ตอนที่42 เงินน่ะ ซื้อพวกพี่ไม่ได้หรอก
ไม่มีใครกล้าตอบคุณสักคน พวกเขาหน้าซีด กลัวเหลือเกินว่าคุณจะเกลียดพวกเขาจนอยากจะไล่ไปให้พ้นๆทาง
[เอ่อ น้องครับ...]ลุงพีพยายามจะพูดอะไรสักอย่าง แต่พอสบเข้ากับสายตาเย็นชาของคุณก็พูดไม่ออก
(ทั้งสอง)[ตกลงไหมคะ?]
[ไม่]เบย์พูดขึ้นเสียงเข้ม สีหน้ามีทั้งความไม่พอใจและความเสียใจปนเปกันไป คุณเลิกคิ้ว ดึงเช็คกลับมาเขียนยอดเงินใหม่อีกครั้ง
(ทั้งสอง)[อา สิบล้านไม่พอรึคะ งั้นเอาเป็นว่า...]ยังพูดไม่ทันจบปึกเช็คตรงหน้าคุณก็ถูกพี่เบย์ดึงไปฉีกทิ้งด้วยความโมโห
[เยอะเท่าไหร่พี่ก็ไม่เอา!]
คุณดวงตาของคุณเย็นชากว่าเก่า
(ทั้งสอง) [ขอเหตุผลที่ฟังขึ้นกว่าอะไรน่าคลื่นไส้อย่างคุณผูกพันกับฉันด้วยค่ะ เพราะยังไงๆมันก็แค่คำตอแหลที่คุณพ่อฝังโปรแกรมไว้ในหัวพวกคุณเท่านั้น]
[เอ่อ น้องครับ...]ลุงพีพยายามจะพูดอะไรสักอย่าง แต่พอสบเข้ากับสายตาเย็นชาของคุณก็พูดไม่ออก
(ทั้งสอง)[ตกลงไหมคะ?]
[ไม่]เบย์พูดขึ้นเสียงเข้ม สีหน้ามีทั้งความไม่พอใจและความเสียใจปนเปกันไป คุณเลิกคิ้ว ดึงเช็คกลับมาเขียนยอดเงินใหม่อีกครั้ง
(ทั้งสอง)[อา สิบล้านไม่พอรึคะ งั้นเอาเป็นว่า...]ยังพูดไม่ทันจบปึกเช็คตรงหน้าคุณก็ถูกพี่เบย์ดึงไปฉีกทิ้งด้วยความโมโห
[เยอะเท่าไหร่พี่ก็ไม่เอา!]
คุณดวงตาของคุณเย็นชากว่าเก่า
(ทั้งสอง) [ขอเหตุผลที่ฟังขึ้นกว่าอะไรน่าคลื่นไส้อย่างคุณผูกพันกับฉันด้วยค่ะ เพราะยังไงๆมันก็แค่คำตอแหลที่คุณพ่อฝังโปรแกรมไว้ในหัวพวกคุณเท่านั้น]
...อ่านเพิ่ม