(เกมเมอร์) ตอนที่45 กลับบ้าน
คุณกลับมาบ้านอย่างอารมณ์ดี เวลาตอนนี้เกือบสองทุ่มแล้ว เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็ต้องสะดุ้งโหยงเมื่อเจอบรรดาพี่ๆยกโขยงกันมายืนรอกันอยู่ที่ห้องโถง
(ทั้งสอง)[อะ เอ่อ...?]
[น้องหายไปไหนมาเนี่ย? แถมไม่ได้หายไปแปปๆด้วย นี่เล่นไปเป็นวันๆ พวกพี่นึกว่าน้องโดนลักพาตัวส่งข้ามประเทศไปแล้วซะอีกนะเนี่ย]
คุณกะพริบตาปริบๆใส่พี่เบสที่ดูจะไม่ค่อยจริงจังกับคำพูดนั้นเท่าไหร่ ตอบกลับไปพร้อมหัวเราะ
(ห้าว)[โหย ระดับเราแล้ว ไม่]
[ไม่มีทาง?]
(ห้าว)[ไม่ตายดี]ตบมุกกันจบก็หัวเราะเอิ๊กอ๊ากกันอยู่สองคน
(เรียบร้อย)[ขอโทษค่ะ...]
[ถ้าน้องยอมให้พี่กอดพี่จะยกโทษ...แอ่ก!]พี่เบสโดนเอกยืนอยู่ข้างๆตบจนหน้าคว่ำ
ก่อนที่พี่เบสจะลากเรื่องราวออกนอกทะเลไป พี่เอกก็เดินเข้ามาหาคุณ
(ทั้งสอง)[อะ เอ่อ...?]
[น้องหายไปไหนมาเนี่ย? แถมไม่ได้หายไปแปปๆด้วย นี่เล่นไปเป็นวันๆ พวกพี่นึกว่าน้องโดนลักพาตัวส่งข้ามประเทศไปแล้วซะอีกนะเนี่ย]
คุณกะพริบตาปริบๆใส่พี่เบสที่ดูจะไม่ค่อยจริงจังกับคำพูดนั้นเท่าไหร่ ตอบกลับไปพร้อมหัวเราะ
(ห้าว)[โหย ระดับเราแล้ว ไม่]
[ไม่มีทาง?]
(ห้าว)[ไม่ตายดี]ตบมุกกันจบก็หัวเราะเอิ๊กอ๊ากกันอยู่สองคน
(เรียบร้อย)[ขอโทษค่ะ...]
[ถ้าน้องยอมให้พี่กอดพี่จะยกโทษ...แอ่ก!]พี่เบสโดนเอกยืนอยู่ข้างๆตบจนหน้าคว่ำ
ก่อนที่พี่เบสจะลากเรื่องราวออกนอกทะเลไป พี่เอกก็เดินเข้ามาหาคุณ
...อ่านเพิ่ม