(KHR) เจ้าบ้าเบสบอลปวนหัวใจยัยวารีหน้านิ่ง ตอนที่ 30
~ความเดิมจากพาร์ท 5 ตอนที่แล้ว~
นาโอโตะ: "ท่านอาจารย์เป็นห่วงผมงั้นเหรอ?"//ซาบซึ้งใจสุดๆ
~ณ ด้านในห้องพักของคุณ~
คุณ: "ขอบใจนายมากนะรีบอร์น"
รีบอร์น: "ฮื่อ~ ไม่เป็นไร"//ยิ้ม
คุณ: "แล้วก็คุณด้วย!"//หันไปทางชามาล
ชามาล: "ด้วยความยินดีครับคุณหนู"
คุณ: "พวกนายน่ะรีบๆกลับไปจะดีกว่า แล้วก็ระวังตัวกันด้วยล่ะโดยเฉพาะพวกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกนาย ดูแลพวกเค้าให้ดีๆล่ะเพราะไม่แน่ว่าศัตรูอาจจะจับพวกเค้ามาเป็นเครื่องต่อรองเพื่อแลกกับตัวฉันก็ได้"
ยามาโมโตะ, สึนะ: "อื้อ!"//พยักหน้ารับ
โกคุเดระ: "ชิ! รู้แล้วล่ะน่า!"
คุณ: "แล้วก็ยังมีอีกเรื่องนึง!"//หยุดพูดแล้วกวาดตามองทุกคน//"เตรียมตัวเตรียมใจให้พร้อมกันด้วยล่ะ เพราะอีกไม่นานพวกมันต้องมาแน่"//สายตาจริงจัง
ทุกคน(ยกเว้นชามาล): //พยักหน้ารับอย่างจริงจัง
นาโอโตะ: "ท่านอาจารย์เป็นห่วงผมงั้นเหรอ?"//ซาบซึ้งใจสุดๆ
~ณ ด้านในห้องพักของคุณ~
คุณ: "ขอบใจนายมากนะรีบอร์น"
รีบอร์น: "ฮื่อ~ ไม่เป็นไร"//ยิ้ม
คุณ: "แล้วก็คุณด้วย!"//หันไปทางชามาล
ชามาล: "ด้วยความยินดีครับคุณหนู"
คุณ: "พวกนายน่ะรีบๆกลับไปจะดีกว่า แล้วก็ระวังตัวกันด้วยล่ะโดยเฉพาะพวกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกนาย ดูแลพวกเค้าให้ดีๆล่ะเพราะไม่แน่ว่าศัตรูอาจจะจับพวกเค้ามาเป็นเครื่องต่อรองเพื่อแลกกับตัวฉันก็ได้"
ยามาโมโตะ, สึนะ: "อื้อ!"//พยักหน้ารับ
โกคุเดระ: "ชิ! รู้แล้วล่ะน่า!"
คุณ: "แล้วก็ยังมีอีกเรื่องนึง!"//หยุดพูดแล้วกวาดตามองทุกคน//"เตรียมตัวเตรียมใจให้พร้อมกันด้วยล่ะ เพราะอีกไม่นานพวกมันต้องมาแน่"//สายตาจริงจัง
ทุกคน(ยกเว้นชามาล): //พยักหน้ารับอย่างจริงจัง
...อ่านเพิ่ม