ฉันดันหลงรักเจ้าบ้าเบสบอล(ยามาโมโตะ) 13

คุณ: แม่นี่น่ะ ชอบแกล้งเราอยู่เรื่อยเลย พ่อเองก็ทำแบบนี้ตลอดเลย
คุณนอนอยู่ดีๆก็นึกถึงยามาโมโตะและคำพูดที่แม่แกล้งอีกทำให้คุณหน้าแดงแจ๋เลยล่ะ
คุณ: แม่นะแม่ ชอบทำให้เก็บมาคิดจังเลย//นั่งกอดหมอนยิ้มบางๆ
คุณ: เอาละนอนดีกว่า

วันต่อมา
เมื่อคุณตื่นนอนพ่อกับแม่ก็ไม่อยู่แล้วแต่ก็ทำกับข้าวเช้าไว้ให้พร้อมจดหมายจากพ่อที่ไม่อยากห่างคุณแม้แต่เซนเดียว

(แต่งเองก็รู้สึกเหนื่อยใจนิดๆ 555)

หลังจากที่คุณอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแต่ไม่รู้ว่าจะทำอะไรดีเลยนึกได้ว่ายังไม่เคยไปบ้านของยามาโมโตะเลย เคยแค่เดินผ่านเท่านั้น
คุณ: ไหนๆก็ไม่มีอะไรให้ทำแล้ว รองไปสักครั้งแล้วกัน
หลังจากพูดเสร็จคุณก็ไปยืนที่หน้าบ้านของยามาโมโตะสักพัก
คุณ: เฮ้อ.. เอาล่ะนะ //เปิดประตูเลื่อน
พ่อยามะ:ยินดีต้อนรับครับ
คุณ: อะ อ่อคือว่า ยามาโมโตะอยู่มั้ยค่ะ
พ่อยามะ: เพื่อนของทาเคชิเองหรอ รอสักเดี๋ยวนะ ทาเคชิมีเพื่อนมาหานะ
ยามะ:ครับ อ่าว ทาซากิเองหรอ