ฉันดันหลงรักเจ้าบ้าเบสบอล(ยามาโมโตะ) 28
กลับมาแล้วจ้าาาา เล่นเกมเพลินไปหน่อย
-------------------------------
ยามาโมโตะเลื่นหน้าลงมาจูบกับคุณสักพักก่อนจะถอนจูบออก
คุณและยามาโมโตะสบตากันแต่สบตากันได้ไม่นานต่างคนก็ต่างหน้าแดง
ยามะ: ระ รีบกลับกันดีกว่านะ
คุณ: อะ อื้ม
ยามาโมโตะจับมือคุณเดินกลับบ้านแต่ก็ไม่มีใครพูดอะไรเพราะความเขิน
ด้วยบรรยากาศที่น่าอึดอัดยามาโมโตะพยายามหาเรื่องคุย
ยามะ: จะ จริงสิ เดี๋ยวก็จะเทศกาลหน้าร้อนแล้วต้องร้อนใากๆเลยเนอะ
คุณ: อะ อื้ม นะ นั้นสิ
แต่แล้วบรรยากาศก็เงียบอีกครั้ง
คุณ: นะ นี่
ยามะ: อะไรหรอ
คุณ: ทะ ทำไมถึง ชะ ชอบฉันละ
ยามะ: ไม่รู้เหมือนกัน
คุณ: หรอ
ยามะ: แล้วเธอละ
คุณ: ไม่บอกหรอก
ยามะ: อ้าว ทำไมละ
คุณ: ไม่รู้สิ
คุณยิ้มเมื่อเห็นยามาโมโตะทำหน้างงๆ คุณคุยเล่นกับยามาโมโตะจนถึงบ้าน
คุณ: งั้นฉันเข้าบ้านก่อนนะ
ยามะ: อ่า
คุณ: อะ จริงสิ ลืมไปเลย
ยามะ: ??
คุณที่ทำท่าเหมือนลืมอะไรบางอย่างก็วิ่งเข้ามาหายามาโมโตะ
คุณหอมแก้มยามาโมโตะก่อนจะเข้าบ้านไป
-------------------------------
ยามาโมโตะเลื่นหน้าลงมาจูบกับคุณสักพักก่อนจะถอนจูบออก
คุณและยามาโมโตะสบตากันแต่สบตากันได้ไม่นานต่างคนก็ต่างหน้าแดง
ยามะ: ระ รีบกลับกันดีกว่านะ
คุณ: อะ อื้ม
ยามาโมโตะจับมือคุณเดินกลับบ้านแต่ก็ไม่มีใครพูดอะไรเพราะความเขิน
ด้วยบรรยากาศที่น่าอึดอัดยามาโมโตะพยายามหาเรื่องคุย
ยามะ: จะ จริงสิ เดี๋ยวก็จะเทศกาลหน้าร้อนแล้วต้องร้อนใากๆเลยเนอะ
คุณ: อะ อื้ม นะ นั้นสิ
แต่แล้วบรรยากาศก็เงียบอีกครั้ง
คุณ: นะ นี่
ยามะ: อะไรหรอ
คุณ: ทะ ทำไมถึง ชะ ชอบฉันละ
ยามะ: ไม่รู้เหมือนกัน
คุณ: หรอ
ยามะ: แล้วเธอละ
คุณ: ไม่บอกหรอก
ยามะ: อ้าว ทำไมละ
คุณ: ไม่รู้สิ
คุณยิ้มเมื่อเห็นยามาโมโตะทำหน้างงๆ คุณคุยเล่นกับยามาโมโตะจนถึงบ้าน
คุณ: งั้นฉันเข้าบ้านก่อนนะ
ยามะ: อ่า
คุณ: อะ จริงสิ ลืมไปเลย
ยามะ: ??
คุณที่ทำท่าเหมือนลืมอะไรบางอย่างก็วิ่งเข้ามาหายามาโมโตะ
คุณหอมแก้มยามาโมโตะก่อนจะเข้าบ้านไป ...อ่านเพิ่ม