(ฮิบาริ)45.ผมควร..ทำยังไง.........
ผมแทบทำอะไรไม่เป็นไปหลายวันเมื่อผมรู้ว่า เธอไม่รับรู้อะไรเลย มันแย่ยิ่งกว่าการทีเธอจำผมไม่ได้
ผมยอมให้เธอลืมผมเสียดีกว่า ถ้าหากต้องเห็นเธอเป็นอย่างนี้
ทุกวันที่ผมมา ผมจะเห็นเธอนั่งตาลอย มองไปไหนไม่รู้
ไม่ว่าผมจะพูดอะไรไปก็ราวกับว่าผมพูดอยู่คนเดียว
ไม่มีการมอง ไม่มีอะไรตอบสนองอะไรทั้งสิ้น
ผม.......รู้สึก..........อยากจะฆ่าตัวเองทุกครั้ง...ที่เห็นเธอ.........ไร้ซึ่งจิตใจแบบนี้
ความทรงจำต่างๆตั้งแต่ที่ผมรู้จักเธอวนฉายซ้ำมาเรื่อยๆไม่รู้จักหยุด
และที่เด่นชัดในความทรงจำของผมมากที่สุดคือ......
ตอนที่เธอ.....ยิ้ม
ผมยอมให้เธอลืมผมเสียดีกว่า ถ้าหากต้องเห็นเธอเป็นอย่างนี้
ทุกวันที่ผมมา ผมจะเห็นเธอนั่งตาลอย มองไปไหนไม่รู้
ไม่ว่าผมจะพูดอะไรไปก็ราวกับว่าผมพูดอยู่คนเดียว
ไม่มีการมอง ไม่มีอะไรตอบสนองอะไรทั้งสิ้น
ผม.......รู้สึก..........อยากจะฆ่าตัวเองทุกครั้ง...ที่เห็นเธอ.........ไร้ซึ่งจิตใจแบบนี้
ความทรงจำต่างๆตั้งแต่ที่ผมรู้จักเธอวนฉายซ้ำมาเรื่อยๆไม่รู้จักหยุด
และที่เด่นชัดในความทรงจำของผมมากที่สุดคือ......
ตอนที่เธอ.....ยิ้ม ...อ่านเพิ่ม