(ยามาโมโตะ)6.ค้างบ้านยามาโมโตะ(2)(จบ)
คุณโทรศัพท์บอกแม่ว่าคืนนี้จะค้างบ้านยามะ แม่คุณก็ไม่ได้ว่าอะไร คุณเดินลงมาข้างล่างก็เจอกับลุงแล้วก็ยามะกำลังเตรียมข้าวเย็น
ลุง-แผลเป็นไงมั่งล่ะหึ๊?
คุณ-ไม่เจ็บแล้วล่ะ
ยามะ-ข้าวเสร็จแล้วล่ะ!
คุณนั่งกินข้าวพร้อมกับสองพ่อลูก
คุณ-จริงสิทาเคชิ ทำไมนายกลับซะเย็นเลยล่ะ?
ยามะ-อ๋อ ฉันมีซ้อมเบสบอลน่ะ เลยเลิกช้า
คุณ-อ๋อ
ยามะ-ว่าแต่ฉันเห็นฮิบาริเดินแถวๆนั้นด้วยนี่ เจอรึเปล่า?
คุณ-ฮิบารื? อ้อ กรรมการคุมกฎอะไรนั่นอ่ะนะ เจอสิ/พยายามนึกหน้า
ยามะ-รอดเหรอเนี่ย!?
คุณ-????/ทำหน้างง
ยามะ-ฮิบาริน่ะเกลียดการสุมหัวสุดๆเลย ถ้าเจอใครสุมหัวนี่ไม่เคยรอดซักคน
คุณ-ถ้างั้นฉันคงไม่รอดอ่ะ พรุงนี้ตานั่นบอกให้ฉันกับพวกนั้นไปหาตอนเช้าน่ะ
ยามะ-ฉันจะไม่ลืมเธอเลย/จับไหล่คุณ
คุณ-ฉันไม่ได่ไปตายนะ - -;
ลุง-แผลเป็นไงมั่งล่ะหึ๊?
คุณ-ไม่เจ็บแล้วล่ะ
ยามะ-ข้าวเสร็จแล้วล่ะ!
คุณนั่งกินข้าวพร้อมกับสองพ่อลูก
คุณ-จริงสิทาเคชิ ทำไมนายกลับซะเย็นเลยล่ะ?
ยามะ-อ๋อ ฉันมีซ้อมเบสบอลน่ะ เลยเลิกช้า
คุณ-อ๋อ
ยามะ-ว่าแต่ฉันเห็นฮิบาริเดินแถวๆนั้นด้วยนี่ เจอรึเปล่า?
คุณ-ฮิบารื? อ้อ กรรมการคุมกฎอะไรนั่นอ่ะนะ เจอสิ/พยายามนึกหน้า
ยามะ-รอดเหรอเนี่ย!?
คุณ-????/ทำหน้างง
ยามะ-ฮิบาริน่ะเกลียดการสุมหัวสุดๆเลย ถ้าเจอใครสุมหัวนี่ไม่เคยรอดซักคน
คุณ-ถ้างั้นฉันคงไม่รอดอ่ะ พรุงนี้ตานั่นบอกให้ฉันกับพวกนั้นไปหาตอนเช้าน่ะ
ยามะ-ฉันจะไม่ลืมเธอเลย/จับไหล่คุณ
คุณ-ฉันไม่ได่ไปตายนะ - -; ...อ่านเพิ่ม