ความรักที่ไม่มีวันแยกจาก 15 ป้อนยา
คุณ//การทำข้าวต้มน่ะต้องใส่ข้าวลงไปบลาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ(ขี้เกียจเขียนง่ะ//โดนคนเล่นรุมกระทืบ)
พอเสร็จแล้วตอนนี้ข้าวต้มก็เสร็จสิ้นเพราะคุณช่วยโกคุเดระทำและโกคุเดระก็เดินมาหาคุณ
โกคุเดระ//อะ(ชื่อคุณ)กินซะ//ตักข้าวต้มป้อนคุณ
คุณ//นี่โกคุเดระ/คุง ฉันแค่เป็นไข้ไม่ใช่พิการกินเองได้/ค่ะ//คุณจะยกมือไปหยิบถ้วยข้าวต้มแต่ไม่มีแรง
โกคุเดระ//ก็เธอไม่มีแรงแล้วเธอจะกินได้ยังไงอย่าดื้อซิ เอากินซะ//ยื่นข้าวต้มจ่อปากคุณ
คุณ//ก็ได้/ค่ะ//ยอมกินแต่โดยดี
โกคุเดระ//กินยาซะ//ยื่นยาจะเข้าปากคุณ
คุณ//ยาหรอมะ...ไม่เอาฉันไม่กินอะ/ค่ะ//นอนลงไปแล้วคลุมโปรง
โกคุเดระ//จริงซิเธอเป็นพวกกินยายากนิ กินเถอะเดี๋ยวก็ตายหรอก
คุณ//ฉันไม่กิน/ค่ะ//นอนขดตัวใต้ผ้าห่ม
โกคุเดระ//นี่(ชื่อคุณ)ลุกมาก่อน
พอเสร็จแล้วตอนนี้ข้าวต้มก็เสร็จสิ้นเพราะคุณช่วยโกคุเดระทำและโกคุเดระก็เดินมาหาคุณ
โกคุเดระ//อะ(ชื่อคุณ)กินซะ//ตักข้าวต้มป้อนคุณ
คุณ//นี่โกคุเดระ/คุง ฉันแค่เป็นไข้ไม่ใช่พิการกินเองได้/ค่ะ//คุณจะยกมือไปหยิบถ้วยข้าวต้มแต่ไม่มีแรง
โกคุเดระ//ก็เธอไม่มีแรงแล้วเธอจะกินได้ยังไงอย่าดื้อซิ เอากินซะ//ยื่นข้าวต้มจ่อปากคุณ
คุณ//ก็ได้/ค่ะ//ยอมกินแต่โดยดี
โกคุเดระ//กินยาซะ//ยื่นยาจะเข้าปากคุณ
คุณ//ยาหรอมะ...ไม่เอาฉันไม่กินอะ/ค่ะ//นอนลงไปแล้วคลุมโปรง
โกคุเดระ//จริงซิเธอเป็นพวกกินยายากนิ กินเถอะเดี๋ยวก็ตายหรอก
คุณ//ฉันไม่กิน/ค่ะ//นอนขดตัวใต้ผ้าห่ม
โกคุเดระ//นี่(ชื่อคุณ)ลุกมาก่อน ...อ่านเพิ่ม