รักหมดใจนายพ่อบ้านบทที่ 14
...ห้องเรียน...
คาราเมล:เฮ้!อรุณสวัสดิ์(ชื่อคุณ) เรย์ เอ๋?นั่น....เมล่อนใช่ไหม
เมล่อน:ใช่จ้ะ
คาราเมล:พวกเธอรู้จักกันแล้วอย่างนั้นเหรอ?
คุณ/เรย์/เมล่อน:อื้ม
คุณ:อ๊ะ!จริงสิเย็นนี้ทุกคนไปที่บ้านฉันไหม/ค่ะ
คาราเมล/เมล่อน:ไปได้เหรอ
คุณ:อื้ม/ค่ะ ใช่ไหม/ค่ะเรย์
เรย์:ไม่
คุณ:ใจร้าย!!
เรย์:...//ทำหน้าครุ่นคิด//ก็...ได้
คุณ:เย้!ขอบคุณนะ/ค่ะ//กระโดดกอดเรย์
เรย์:เอ่อ.....-///-
คุณ:แหะๆ โทษทีๆ/ขอโทษค่ะ//รีบปล่อยเรย์ออก
เมล่อน://แอบมองพวกคุณเงียบๆ
...หน้าโรงเรียน...
คนขับรถ:ผมมารับแล้วครับคุณหนู
คาราเมล/เมล่อน:คุณหนู?
คุณ:แหะๆ ไม่มีอะไรหรอก/ค่ะ
คนขับรถ:วันนี้มีเพื่อนมาด้วยเหรอครับ//เปิดประตูรถให้พวกคุณ
คุณ:ค่ะ//ขึ้นไปนั่งข้างๆเบาะคนขับ
คาราเมล:เฮ้!อรุณสวัสดิ์(ชื่อคุณ) เรย์ เอ๋?นั่น....เมล่อนใช่ไหม
เมล่อน:ใช่จ้ะ
คาราเมล:พวกเธอรู้จักกันแล้วอย่างนั้นเหรอ?
คุณ/เรย์/เมล่อน:อื้ม
คุณ:อ๊ะ!จริงสิเย็นนี้ทุกคนไปที่บ้านฉันไหม/ค่ะ
คาราเมล/เมล่อน:ไปได้เหรอ
คุณ:อื้ม/ค่ะ ใช่ไหม/ค่ะเรย์
เรย์:ไม่
คุณ:ใจร้าย!!
เรย์:...//ทำหน้าครุ่นคิด//ก็...ได้
คุณ:เย้!ขอบคุณนะ/ค่ะ//กระโดดกอดเรย์
เรย์:เอ่อ.....-///-
คุณ:แหะๆ โทษทีๆ/ขอโทษค่ะ//รีบปล่อยเรย์ออก
เมล่อน://แอบมองพวกคุณเงียบๆ
...หน้าโรงเรียน...
คนขับรถ:ผมมารับแล้วครับคุณหนู
คาราเมล/เมล่อน:คุณหนู?
คุณ:แหะๆ ไม่มีอะไรหรอก/ค่ะ
คนขับรถ:วันนี้มีเพื่อนมาด้วยเหรอครับ//เปิดประตูรถให้พวกคุณ
คุณ:ค่ะ//ขึ้นไปนั่งข้างๆเบาะคนขับ ...อ่านเพิ่ม