รักหมดใจนายพ่อบ้านบทที่ 17

คาราเมล:นี่ มีใครเห็นเมไหม
คุณ:เมล่อนนะเหรอ/คะ? อืม...ไม่เห็นเลยนะ/คะ
คาราเมล:ไปไหนนะ
ตุบ!
หนังสือตกลงมาจากชั้น 2 แต่มันเฉียดคุณไปนิดเดียว
คุณ:อ๊ะ!
???:ขะ...ขอโทษค่ะ เป็นอะไรมากไหมคะ//ตะโกน
คุณ:มะ..ไม่/ค่ะ
???://รีบวิ่งลงมา//ขอโทษจริงๆนะค่ะ คือฉันซุ่มซ่ามแบบนี้ตลอดนะคะ
คุณ:ไม่เป็นไร/คะ
นีน่า:อ๊ะ...ฉันลืมแนะนำตัวไปเลย ฉันชื่อนีน่าคะ
คุณ:ยินดีที่ได้รู้จัก/คะ
คาราเมล:ที่หลังอย่าซุ่มซ่ามอีกสินีน่า
นีน่า:ขอโทษจริงๆค่ะ
เรย์:...//แปลก//คิดในใจ
...ตอนเย็น...
คุณ:บ๊าย บายคาราเมล นีน่า~//โบกมือ
คาราเมล/นีน่า:เช่นกัน/คะ
คุณเดินไปหยิบรองเท้าในล็อกเกอร์
คุณ://สวมรองเท้า//โอ๊ย!!//ถอดรองเท้าออก เจอเศษแก้วอยู่ในรองเท้า พร้อมกับเจอกระดาษแผ่นหนึ่ง
'ถ้าเธอยุ่งกับเรย์ เธอเจอดีแน่!!!'
คุณ:อะ...อะไรกัน!?