[ซันซัส] ตอนที่ 2 แววตาที่มุ่งมั่น

ซันซัส:ยัยสวะนั่นยอมบอกความจริงรึยัง
ซันซัสเอ่ยปากทำลายความเงียบในห้องโถง ทุกคนหันมามองซันซัสเป็นตาเดียว
ฟุ่บ
จู่ๆ มาม่อนก็ปรากฏตัวขึ้นข้างหน้าซันซัส
มาม่อน:ยัยนั่นไม่บอกอะไรเลยบอส ขนาดใช้เงินล่อแล้วก็ยังไม่ยอมบอก
เบล:ชิชิชิชิ แม้แต่เจ้ามาม่อนที่รักเงินที่สุด ยอมเอาเงินล่ะยัยนั่นก็ไม่ยอมบอกหรอ
ลูซ:ความจำเสื่อมจริงๆสินะฮ๊า แล้วจะเอาไงต่อดีฮ๊าบอส
ลูซพูดจบก็หันไปทางซันซัสซึ่งไม่อยู่แล้ว
ลูซ:เอ๋ บอสหายไปแล้ว
ฟราน:บอสไปคุกใต้ดิน ไปหาเธอคนนั่น
ตัดมาที่คุณ
ตึก ตึก
คุณ:ใครน่ะ!
คุณมองลอดผ่านลูกกรงไปยังต้นเสียงซึ่งมืดจนไม่สามารถเห็นว่าเป็นใครได้
หรือว่า.. จะเป็นผี คุณคิด//นางเองกลัวสินะ สินะ สินะ ;w;
???:ฉันเอง
คุณ:ฉันไหนเหล่าไอ้บ้า!
คุณที่กำลังหมดแรงก็ตะโกนด่าไปอย่างลืมตัวก่อทรุดลงเล็กน้อย
ซันซัส:ปากดีอย่างนี้แสดงว่าไม่กลัวตายสินะ
ซันซัสเดินมาตรงหน้าคุณด้วยท่าทางสบาย
คุณ:นาย..