มิตรภาพที่แสนดีกับพี่ชายที่รักมาก ตอน2 ภาคต่อคะ

ฉันตื่นมาอีกทีก็ได้ยินเสียงนาฬิกาปลุก พร้อมกับ"อยากกลับไปตอนนั้นตอนที่ฉันยังเป็นเพื่อน" พี่พีชโทรมาทำไง ฉันก็เลยรีบรับโทรศัพท์
"สวัสดีคะพี่พีช"
(ดี พรีมวันนี้ไปด้วยกันนะ)
"อ๊ะ! คะเดี๋ยวเจอกัน"
(อือ บายจ๊ะ)
ฉันจึงรีบอาบน้ำ จนเสร็จ จนฉันได้ยินเสียงพ่อเรียก"พี่พีชมาหาลูกนะ"
"คะพ่อเดี๋ยวลงไปแล้วคะ"ฉันรีบวิ่งลงมาแล้วเดินตรงไปที่รถจักรยานแล้วเอ่ยทักทายพี่เค้า"สวัสดีค่ะ"แล้วก็กระโดดขึ้นนั่งบนเบาะ ระหว่างทางเราไม่ได้คุย อะไรจนฉันเอ่ยออกมา "พี่พีชคะทำไมไม่ให้เบอร์ยัยพริ้มล่ะคะ ทั้งๆที่"ฉันยังพูดไม่ทันจบพี่พีชก็เอ่ยขึ้นมา"พี่ไม่ชอบพริ้ม"ทำเอาใจฉันชื้นเลยอ่ะ"พี่มีคนชอบอยู่แล้ว"คำพูดนั้นทำเอาฉันอยากรู้เพราะกลัวอกหัก แล้วอยู่ๆพี่พีชก็หยุดรถแล้วพูดขึ้น"พี่ชอบเรา"แล้วความเงียบก็เกิดขึ้นจนกระทั่งถึง ร.ร.