ละครลูกแกะผู้ใส่ซื่อกับหมาป่าผู้เดียวดาย (4)
...ปล..เหมือนจะไม่มีคนโหวดเลยแฮะแบบนี้ฟรามได้ออกโรงแน้ๆ..
...ณ ทุ่งหญ้าติดภูเขาแห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยต้นเบอร์รี่...
สึนะ // เอาล่ะเดินมาไกลแล้ว...เอาที่นี้แล้วกันนะ / เดินไปนั่งที่กินหินขนาดใหญ่มากๆ
คุน // นายท่าน...เอาที่นี้หรอ.../ มองอย่างเด็กใส่ซื่อ (พุดคุยกันได้นะเพราะมันเป็นละคร)
สึนะ // อะ...อืม...ที่นี้ล่ะ...อย่าออกไปไหนไกลๆล่ะเดียวหาไม่เจอ / ลูบหัวคุน
คุน // คะนายท่าน.../ วิ่งออกไป
โคลม // คุน (ชื่อคุน) ฉันกลัวจังเลยคะ / เดินตัวสั่น
คุน // กลัวอะไรล่ะที่นี้ออกจะสวยนะ / ร่าเริง
...ณ ทุ่งหญ้าติดภูเขาแห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยต้นเบอร์รี่...
สึนะ // เอาล่ะเดินมาไกลแล้ว...เอาที่นี้แล้วกันนะ / เดินไปนั่งที่กินหินขนาดใหญ่มากๆ
คุน // นายท่าน...เอาที่นี้หรอ.../ มองอย่างเด็กใส่ซื่อ (พุดคุยกันได้นะเพราะมันเป็นละคร)
สึนะ // อะ...อืม...ที่นี้ล่ะ...อย่าออกไปไหนไกลๆล่ะเดียวหาไม่เจอ / ลูบหัวคุน
คุน // คะนายท่าน.../ วิ่งออกไป
โคลม // คุน (ชื่อคุน) ฉันกลัวจังเลยคะ / เดินตัวสั่น
คุน // กลัวอะไรล่ะที่นี้ออกจะสวยนะ / ร่าเริง ...อ่านเพิ่ม