My doctor ... หมอหน้าใส บำบัดใจ'นายจอมโหด' (48)
พอรุ่งเช้า คุณกำลังวุ่นอยู่กับการเก็บกวาดห้อง
(ซัน):เปิดประตูเข้ามา //หายแล้วเหรอ
(คุณ):เป็นปลิดทิ้งเลยแหละ
(ซัน):แล้วนี่ทำอะไร
(คุณ):ก็ เก็บห้องไง
(ซัน):แล้วของนาโนหายไปไหนหมด
(คุณ):ฉันทิ้งหมดแล้วแหละ
(ซัน):ทำไมเธอทำแบบนี้!
(คุณ):ก็นายเป็นคนบอกฉันเองไม่ใช่เหรอ ว่าไม่อยากจำเรื่องอดีตนั่นอีก
(ซัน):แต่นาโนเค้าไม่เคยเป็นอดีตสำหรับผม
(คุณ):แต่..ฉันทำดีที่สุดแล้วนะ
(ซัน):แต่คุณไม่ควรทำแบบนี้ เธอรู้อะไรไหม กว่าผมกับเค้าจะปลูกมันมาได้จนถึงขนาดนี้ มันใช้เวลาไปกี่ปี
(คุณ):จะกี่ปีฉันก็ไม่รู้หรอกนะ แต่ที่ฉันทำก็เพื่อผลประโยชน์ของนายทั้งนั้นแหละ
(ซัน):หึ คุณมันไม่เหมือน ไม่เหมือนเค้าเลยสักนิด
(คุณ):ก็ฉันเป็นฉัน นายจะให้ฉันเหมือนคนอื่นได้ยังไง
................เล่นโล้ด............
(ซัน):เปิดประตูเข้ามา //หายแล้วเหรอ
(คุณ):เป็นปลิดทิ้งเลยแหละ
(ซัน):แล้วนี่ทำอะไร
(คุณ):ก็ เก็บห้องไง
(ซัน):แล้วของนาโนหายไปไหนหมด
(คุณ):ฉันทิ้งหมดแล้วแหละ
(ซัน):ทำไมเธอทำแบบนี้!
(คุณ):ก็นายเป็นคนบอกฉันเองไม่ใช่เหรอ ว่าไม่อยากจำเรื่องอดีตนั่นอีก
(ซัน):แต่นาโนเค้าไม่เคยเป็นอดีตสำหรับผม
(คุณ):แต่..ฉันทำดีที่สุดแล้วนะ
(ซัน):แต่คุณไม่ควรทำแบบนี้ เธอรู้อะไรไหม กว่าผมกับเค้าจะปลูกมันมาได้จนถึงขนาดนี้ มันใช้เวลาไปกี่ปี
(คุณ):จะกี่ปีฉันก็ไม่รู้หรอกนะ แต่ที่ฉันทำก็เพื่อผลประโยชน์ของนายทั้งนั้นแหละ
(ซัน):หึ คุณมันไม่เหมือน ไม่เหมือนเค้าเลยสักนิด
(คุณ):ก็ฉันเป็นฉัน นายจะให้ฉันเหมือนคนอื่นได้ยังไง
................เล่นโล้ด............ ...อ่านเพิ่ม