1
ถ้ารักกันลั่นเปรี้ยงเหมือนเสียงฟ้า หูคงชาด้วยเสียงดังฟังไม่ไหว แต่เงียบเสียงสิยังอึงคะนึงไป ราวกับไฟไหม้ฟางสว่างโพลง
2
ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน
3
จะหามณีรัตน์.......รุจิเลิศก็อาจหา เพราะมีวนิชค้า.....และดนูก็มั่งมี ก็แต่จะหาซึ่ง.........ภริยาและมิตรดี ผิทรัพยะมากมี......ก็บ่ได้ประดุจใจ
4
นั่งเหนือแผ่นผาที่หน้าถ้ำ เท้าราน้ำเอนอิงพิงพฤกษา ตะวันชายฉายน้ำอร่ามตา ตกตามซอกศิลาซ่ากระจาย
5
เจ้าของตาลรักหวานขึ้นปีนต้น ระวังต้นตีนมือระมัดมั่น เหมือนคบคนคำหวานรำคาญครัน ถ้าพลั้งพลันเจ็บอกเหมือนตกตาล
6
ถึงหน้าวังดังหนึ่งใจจะขาด คิดถึงบาทบพิตรอดิศร โอ้ผ่านเกล้าเจ้าประคุณของสุนทร แต่ปางก่อนเคยเฝ้าทุกเช้าเย็น
7
อันกรุงรัตนอังวะครั้งนี้ฤา จักพ้นเนื้อมืออย่าสงสัย พม่าจะมาเป็นข้าไท จะได้ใช้สร้างกรุงอยุธยา
8
พระน้องเอยเสียดายนัก พระวรพักตร์ดังดวงเดือน หาไหนจะได้เหมือน ไม่มีแล้วในโลกี
9
อยุธยายศโยกฟ้า ฟากดิน//ผาดดินพิภพเดียว ดอกฟ้า//แสนโกฎิบ่ยลยิน หยาดเยื่อ//ไตรรัตน์เรืองรุ่งหล้า หลากสวรรค์ ฯ
10
๏ พระคุณตวงเพียบพื้น ภูวดล//เต็มตรลอดแหล่งบน บ่อนใต้//พระเกิดพระก่อชนม์ ชุบชีพ มานา//เกรงบ่ทันลูกได้ กลับเต้าตอบสนองฯ
