1
ผู้ปกครองที่ได้รับการยอมรับจากผู้ใต้ปกครองและสิทธิธรรมชาติของมนุษย์
2
ประชาชนทุกคนมีสิทธิตามธรรมชาติคือ สิทธิในชีวิตเสรีภาพและทรัพย์สิน
3
ไม่เห็นด้วยกับการให้อำนาจการปกครองไว้ที่บุคคลเพียงคนเดียว
4
อำนาจอธิปไตยยังเป็นของประชาชนส่วนใหญ่ อำนาจทางการเมืองที่แท้จริงมาจากประชาชน
5
ทุกคนมีความเสมอภาคทางกฎหมาย รัฐมีหน้าที่หลักคือรักษาสิทธิขั้นพื้นฐานของมนุษย์
6
เห็นว่ารัฐเป็นเพียงกลไกที่มนุษย์พร้อมใจกันสร้างขึ้น เพื่อพิทักษ์ผลประโยชน์ของตน
7
"เจตจำนงร่วมของประชาชน" คืออำนาจสูงสุดในการปกครอง
8
มนุษย์มาอยู่ร่วมกันเป็น "องค์อธิปัตย์" คือองค์กรที่มีอำนาจสูงสุด
9
มนุษย์เป็นผู้จัดตั้งรัฐบาล ถ้ารัฐบาลทำผิดสัญญาประชาคม ประชาชนมีสิทธิล้มรัฐบาลได้
10
มนุษย์เกิดมาอิสระ แต่ทุกหนทุกแห่งเขาตกอยู่ในพันธนาการ
11
"อำนาจอธิปไตยเป็นของประชาชน"
12
กฎหมายคืออำนาจของเจตนาร่วม
13
มนุษย์นั้นโดยธรรมชาติ มีการร่วมมือกันโดยมุ่งผลประโยชน์ส่วนตัว
14
อำนาจการปกครองต้องอยู่ที่คนเดียว เพื่อมิให้มนุษย์กลับไปสู่สภาพธรรมชาติของตนที่เลวร้าย
15
กษัตริย์มีอำนาจการปกครองสูงสุด มนุษย์ต้องเชื่อฟังกฎหมายที่กษัตริย์บัญญัติขึ้น
16
อำนาจของกษัตริย์มาจากความยินยอมของประชาชน มิได้มาจากลักธิเทวสิทธิ์
17
มนุษย์ควรเชื่อด้วยเหตุผลและวิธีทางวิทยาสตร์
18
ยอมรับพระเจ้า แต่ปฏิเสธพิธีกรรมและผู้นำทางศาสนา
19
มนุษย์เป็นสัตว์การเมือง จะต้องมีการจัดระบบการปกครองเพื่อรักษาความยุติธรรม
20
รัฐเป็นประชาคมการเมืองขั้นสูง โดยมีจุดมุ่งหมายอยู่ที่ความดีอันสูงสุด
21
สนับสนุกหลักการปกครองโดยกฎหมาย
22
มนุษย์ควรมีสมบัติส่วนตัว เพราะเป็นสิ่งที่ช่วยในการดำรงชีพ
23
มนุษย์จะพัฒนาไปสู่ความเป็นตัวตนที่แท้จริงได้ก็โดยการเมืองหรือการกระทำการดำเนินชีวิตในเมือง
24
กระบวนการปฎิสัมพันธ์ของการพัฒนาจากครอบครัวนำไปสู่สังคมเมือง