Dek-D.com ใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสบการณ์ของ
ผู้ใช้ให้ดียิ่งขึ้น เรียนรู้เพิ่มเติมที่นี่
ยอมรับ

ควิซทายใจของ Homura-Chan

  • การ์ตูน

    ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น ตอนที่404 แกนเวลาที่จะไม่มีวันลืมเด็ดขาด(5)

    1
    Kitto subete ga itsuka
    สักวันทุกสิ่งทุกอย่าง จะต้อง

    tsunagariatte kenai youni to
    มาเชื่อมกันได้ โดยที่ไม่หายไป

    sabitsuite iru konna jidai no nakade
    ท่ามกลางยุคสมัยที่เสื่อมโทรมสนิมเขรอะเช่นนี้

    itsu datte watashi wa koko kara inotteru
    ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็จะก็จะเฝ้าอธิษฐานจากที่นี่เสมอ
    เครดิตเพลง: https://www.youtube.com/watch?v=FNOkOaaJf-g
    โดย Homura-Chan 1
  • การ์ตูน

    ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น ตอนที่403 แกนเวลาที่จะไม่มีวันลืมเด็ดขาด(4)

    4
    โก:จะทำไมอีกเล่า!! รุ่นที่10 ก็ให้ไปแล้วไม่ใช่หรอ!!? จะมาขวางกันอีกทำไม!
    โฮ:ถ้าพวกคุณสองคนไป...พวกคุณสองคนไป อาจจะไม่ได้กลับอีกเลยนะ
    ทุกคน:!!!!?
    สึ:(ชื่อคุณ)จัง ถ้าเป็นแบบนั้น--
    ฮา:อย่าไปเลยนะคะ!!!
    คุณ:นั่นก็เพื่อนฉันเหมือนกัน ฉันทิ้งพวกเขาไม่ได้หรอก
    โก:เฮ้ย! อย่าไป--
    คุณ:เชื่อใจฉันนะทุกคน ฉันไม่ตายหรอก //ยิ้ม//
    โดย Homura-Chan 718
  • การ์ตูน

    ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น ตอนที่402 แกนเวลาที่จะไม่มีวันลืมเด็ดขาด(3)

    10
    โก:มิกิ! ถ้าใช้ดาบของเธอน่าจะช่วยโทโมเอะกับ(ชื่อคุณ)ได้นะ
    ยา:มิกิ!! นี่ มิกิเป็นอะไรไปน่ะ!!?
    ซา://ตัวสั่น// คะ คุณมามิ (ชื่อคุณ)..
    เคียว:แย่แล้วล่ะ (ชื่อคุณ)จัง!!
    เบียง:พวกเธอสองคนอยู่หลังฉันไว้นะ
    โคลม+มุ://ตั้งรับ//
    โดย Homura-Chan 399
  • การ์ตูน

    ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น ตอนที่401แกนเวลาที่จะไม่มีวันลืมเด็ดขาด(2)

    7
    คุณกำลังเดินกลับห้องตัวเองหลังจากส่งทุกคนเสร็จ จากนั้นก็มีคนคว้าตัวคุณหลบเข้ามุมมืด คุณถูกปิดปากไว้ทำให้พูดอะไรไม่ได้ จึงพยายามดิ้นให้หลุดและดันอีกฝ่ายกระแทกกำแพง
    ??:โอ๊ย!!? เจ็บนะเฟ้ย ยัยบ้า!!
    คุณ:อ้าว ฮายาโตะ!!?
    โก:ตกใจอะไรขนาดนั้น?
    คุณ:ก็นึกว่านายเข้าห้องไปแล้ว---
    โก:ก็แค่มาเดินเล่น แค่นั้นแหละ //เดินนำคุณไป//
    คุณ:? ฮายาโตะจะไปไหน //อีกฝ่ายเบรคกระทันหัน//
    โก:เธอ...(คิดยังไงกับรุ่นที่10//คิด)
    คุณ:หืม ทำไมไม่พูดล่ะ?
    โก:ช่างมันเถอะ... //ปล่อยคุณ// กลับเข้าห้องไปซะ
    โดย Homura-Chan 671
  • การ์ตูน

    ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น ตอนที่400แกนเวลาที่จะไม่มีวันลืมเด็ดขาด

    15
    แกนเวลานี้คุณเป็นผู้พิทักษ์ดาราเรียบร้อยแล้ว เพิ่งกลับมาจากโลกอนาคตและถูกอาเคมิ โฮมุระเชิญชวนให้มาที่่เมืองมิตากิฮาระ
    -----
    คุณ:อืมมม ฉันก็จำไม่ได้หรอกนะว่าพวกเราทำแบบนี้ไปกี่รอบแล้ว แต่ก็รู้แค่ว่าต้องทำให้เสร็จเท่านั้น ...ถึงจะนึกเรื่องเก่าๆไม่ค่อยออกก็เถอะ...แล้วทำไมเราถึงต้องช่วยโฮมุระด้วยล่ะ ทำไมเราถึงเชื่อใจโฮมุระทั้งๆที่ไม่ได้สนิทกัน-----
    ----
    คุณกำลังพาพวกสึนะมาหาโฮมุระแต่ดูเหมือน..น่าจะหลงทางซะแล้วล่ะ!!
    โก:เฮ้ย! ทำไมมันยังไม่ถึงบ้านยัยอาเคมิ โฮมุระอะไรนั่นซักทีล่ะ!!?
    รี:อย่าบอกนะว่านี่เธอจำทางไม่ได้น่ะ?
    คุณ:แหะๆ ^^'''' //เกาหัวแกรกๆ// ก็จำได้ว่ามันทางนี้นี่นา--
    โก:นี่ คงไม่ได้หลอกซ้อนแผนเรียกแฟมิลี่อื่นมาจับรุ่นที่10หรอกนะ =_=+
    คุณ:มะ ไม่ใช่นะ..
    โดย Homura-Chan 1,026
  • การ์ตูน

    ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น ตอนที่399 แกนเวลาที่อยากลืม(5)

    6
    ช่วงนี้แอดจะมาๆหายๆนะ มหาลัยเปิดแล้วจ้าาาา ทุกคนเป็นไงกันบ้างไรต์คิดถึงนะะะ เอาล่ะะะ มาต่อกันเถอะะะะ
    -------
    ฮิ:ไม่สบอารมณ์เลยแฮะ =_=+
    ดี:ทางนี้โอเคแล้ว (ชื่อคุณ)ลุยไปกันก่อนเลยเถอะ!!
    คุณ:เข้าใจแล้ว ไปกันเถอะทุกคน!!
    ทุกคน: อื้ม!! / ได้เลยครับ!/ จ้ะ!!
    เมื่อคุณและโกคุเดระโจมตีครั้งสุดท้ายใส่แม่มดตนเมื่อกี้สำเร็จจึงพาทุกคนเข้ามาในเขตอาคมแม่มดตนสุดท้าย ซึ่งน่าจะเป็นโทโมเอะ มามิ เป็นไปตามคาดเขตอาคมเป็นสีเหลืองทั้งหมด
    โดย Homura-Chan 908
  • การ์ตูน

    ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น ตอนที่398 แกนเวลาที่อยากลืม(4)

    22
    คุณ:(ทั้งๆที่มันก็เหมือนจะจบด้วยดี ทั้งๆที่รู้สึกว่ามันควรจะเป็นแบบนั้น ..ทำไมภาพในหัวถึงได้มีแต่ท้องฟ้ามืดครึ้ม และพายุฝนกันล่ะ??//คิด)
    soredemo sore ga hitsuzen no hajimari datta
    ถึงอย่างนั้น เรื่องมันก็ถูกกำหนดเอาไว้แต่แรกแล้ว

    houmutta itsuka no kioku no kaketachi ga
    เป็นเศษเสี้ยวของชิ้นส่วนของความทรงจำที่ได้ฝังเอาไว้เมื่อก่อน

    iroaseru koto sae mo mada dekinai mamani
    ในขณะที่แม้กระทั่งจะให้มันซีดจางลงไปไม่ได้

    ima demo kawarazu ni omoida-eru
    แม้ตอนนี้ก็ยังนึกออกมาได้ไม่ผิดเพี้ยน
    โดย Homura-Chan 1,267
  • การ์ตูน

    ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น ตอนที่397 แกนเวลาที่อยากลืม(3)

    15
    โฮ:ถ้างั้น ก็เริ่มทำตามที่ตกลงกันไว้ได้เลย //สะบัดผม//
    โก://ดึงแขนคุณ// เฮ้ย! เราไว้ใจยัยนี่ได้แน่หรอ!?
    เรียว:วิธีการของอาเคมิมันแปลกสุดขั้วเลยนะ!
    ยา:555 คุยอะไรกันหรอ ฉันคุยด้วยสิ ดูน่าสนุกเนอะสึนะ?
    สึ:ยะ ยามาโมโตะ -_-''
    คุณ:วะ ไว้ใจได้สิ ถ้างั้นฉันเองก็จะไม่ยอมแพ้นะ ฝากด้วยนะ โฮมุระ!!
    โฮ://ตกใจเล็กน้อย+ยิ้ม// คุณนี่ไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ
    คุณ:เมื่อกี้เรียกฉันหรอ โฮมุระ
    โฮ:เปล่าหรอก ไม่มีอะไร
    คุณ:(อะไรของเขานะ?//คิด)
    โดย Homura-Chan 916
  • การ์ตูน

    ครูพิเศษจอมป่วนรีบอร์น ตอนที่396 แกนเวลาที่อยากลืม(2)

    21
    โฮ:คุณน่ะ ต่อให้มีพลังอะไรอยู่ในมือก็อย่าได้ลืมของคุณไปซะล่ะ
    สึ:(ปกป้องพวกพ้อง ปกป้อง(ชื่อคุณ)จัง..และทุกคน//คิด)
    ฮิ:(ปกป้องเมืองที่(ชื่อคุณ)อยากปกป้องงั้นหรอ//คิด) เรื่องนั้นก็เข้าใจอยู่หรอก แต่ทำไมคุณถึงได้ //เหล่คนข้างๆตัวเอง//
    ??:แหมมม เคียวยะ ก็ฉันอยากมาช่วย(ชื่อคุณ)ด้วยนี่
    ฮิ:ผมจำได้ว่าคุณไม่ได้อยู่แฟมิลี่นี้=_=+
    สึ:คุณดีโน่มาด้วยหรอครับ!!?
    ดี:แน่นอนน! ต้องมาช่วยศิษย์น้องผู้น่ารักอยู่แล้วล่ะ
    สึ:ฮะๆ...
    ดี:(ชื่อคุณ)จ๋าาา พี่มาแล้วจ้าาา
    สึ:(จำได้(ชื่อคุณ)จังยังไม่ได้เรียกนะ..//คิด)
    โดย Homura-Chan 1,250
  • การ์ตูน

    ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์นตอนที่395แกนเวลาที่อยากลืม

    28
    ไงทุกคนนนไม่ได้เจอกันนานมากๆเลยนะะะ เอาล่ะวันนี้ไรท์จะพาผู้เล่นกันซักนิดนึง เป็นช่วงแกนเวลาก่อนที่จะกำจัดคืนวาลพัวกิสไนท์ได้ จากตอนนี้ทุกคนจะรู้ว่าทำไมถึงไม่ยอมให้วองโกเล่มาร่วมสู้ด้วยกันนะ? มาเรามาดูกัน อะไรคือเหตุผลสำคัญที่คุณและโฮมุระตัดสินใจจะไม่ดึงวองโกเล่เข้ามาเกี่ยวข้อง อืมม ทำไมกันหรอ ก็เพราะ----
    โดย Homura-Chan 1,122
  • การ์ตูน

    ครูพิเศษจอมป่วนรีบอร์น ตอนที่388ไหนบอกจำไม่ได้ไง

    2
    ??: นี่ฉันอุตส่าห์มาช่วยนะ? เจ้าเด็กหัวรั้นวายุรุ่นที่10
    โก:นาย
    จี:เลือกที่ได้สมกับตัวนายมากเลยนะ
    โก:เฮอะ ฉันทำเองได้ไม่ต้องให้คนแบบแกมาสอนหรอก
    จี:นี่นายน่ะ? รักผู้พิทิกษ์ดาราใช่มั้ย?
    โก:!! ทำไมถึงรู้?!
    จี:ท่าทีลุกลนแบบนั้นไง? เพราะฉันก็เคยเป็นเหมือนกันนั่นแหละ
    โก:นายเองก็มีคนที่รักเหมือนกันรึไง
    จี:ใช่ แต่ของฉันฉันปกป้องเธอเอาไว้ไม่ได้จนถึงตอนนี้เธอยังเข้าใจฉันผิดอยู่
    โก:แล้วนายทำยังไง?
    จี:ฉันก็ปล่อยเลยตามเลยน่ะสิ? จนถึงตอนนี้..เธอก็ยังโกรธอยู่
    โก:..งั้นหรอ
    จี:นั่นแหละสิ่งที่นายต้องทำเจ้าหนุ่มวายุเพราะฉะนั้น จะทำอะไรก็แล้วแต่นาย ทำตามใจตัวเองเถอะ พาคนที่นายรักกลับมาให้ได้ก็แล้วกัน ไปล่ะ ที่เหลือก็ทำเอาเองแล้วกัน!!
    โดย Homura-Chan 446
  • การ์ตูน

    ครูพิเศษจอมป่วนรีบอร์น ตอนที่ 383

    2
    คุณ:.....!!! โฮมุระ! //คว้าข้อมือโฮมุระ// เดี๋ยวก่อน! ทำไมถึง...
    โฮ://หันมามองคุณช้าๆ// (ชื่อคุณ) โกรธฉันรึเปล่าที่ฉัน..
    คุณ:ไม่ใช่เลยนะ! ไม่ได้โกรธเลยโฮมุระจำเป็นต้องทำนี่? แต่ทำแบบนี้มันหนีปัญหาน่ะมันไม่ช่วยอะไรเลยนะ? โฮมุระควรจะมาอยู่กับพวกเราต่างหาก
    จากใจไรท์: ขอโทษนะทุกคนนนที่มาช้ามากมายยยยยย คือที่ไรท์มาช้าเพราะต้องเตรียมสอบเข้ามหาลัยน่ะะะะ ใครเป็นเด็กรุ่น62จะเข้าใจไรท์ดี>^< เพราฉะนั้นจะพยายามมาอัพชดเชยให้นะไรท์มีไอเดียเรื่องใหม่แล้วละของรีบอร์นี่แหละมีใครสนใจบ้าง ถ้าสนใจตามกันนะว่าเรื่องนี้จะจบยังไง^_^
    โดย Homura-Chan 676
  • การ์ตูน

    ครูพิเศษจอมป่วนรีบอร์น ตอนที่ 381 มันผิดนักหรอ & เป็นคุณก็คงทำ

    2
    โฮ://สะบัดผม// ถ้ามันมาขวางหูขวางตาละก็ ทำลายให้หมดซะก็ดีแล้วนี่ เธอน่ะประมาทฉันเกินไปแล้วนะ ลืมไปแล้วรึไงว่าใครมีอำนาจที่สุดที่นี่น่ะ? //ตบมือ1 ที//
    ซา:!!? //แม่มดหายไป//
    โฮ:เท่านี้ความทรงจำของเธอก็เปลี่ยนไปแล้วสินะ
    ซา:ฉัน...ก่อนหน้านี้เหมือนจำบางอย่างที่สำคัญสุดๆได้ แต่ตอนนี้ฉันจำไม่ได้ซักอย่าง
    โมโมเอะ นางิสะ หรือแม่มดที่ชื่อเบเบ้วิ่งมาจากไหนไม่รู้เพื่อมาเล่นกับกลีบซากุระที่โปรยปรายอยู่ที่ทางเดิน วิวที่สวยงามจากกลีบซากุระกลายเป็นขนนกสีดำ น้ำในลำธารที่เคยใสสะอาดกลับเปลี่ยนเป็นสีม่วงเข้ม
    นางิ:ว้าววว ซากุระสวยจัง! //วิ่งไปรอบๆ//
    ซา:แต่มีสิ่งนึงที่ฉันจะไม่ลืมเด็ดขาดคือ อาเคมิ โฮมุระ เธอมันคือปีศาจ!
    โฮ://ยิ้มเจ้าเล่ห์// เราควรจะดีกันไว้ดีกว่านะ เพราะถ้าไม่อย่างนั้น //ถูกมารรับใช้ตัวเองปามะเขือเทศใส่// มาโดกะจะเกลียดเธอเอานะ //หันมาเหล่พวกสึนะที่กำลังแอบมองอยู่//
    ---ด้านสึนะ---
    สึ:!? มะ เมื่อกี้เขาเห็นเราสินะ!!?
    ยา:ชัวร์เลยละ ฮ่าๆ ^^;
    โคลม:คุณวายุ?
    โก://เดินออกไปหาโฮมุระ// ยัยอาเคมิ!
    ยา:ดะ เดี๋ยวก่อนสิ โกคุเดระ!!
    โดย Homura-Chan 328
  • การ์ตูน

    ครูพิเศษจอมป่วนรีบอร์น ตอนที่ 379 ประกาศสงคราม & ลืมแล้วหรอว่าใครมีอำนาจที่สุดน่ะ?

    1
    โฮ:สำหรับนายคงเป็นครั้งแรกสินะ แต่สำหรับฉันน่ะครั้งที่สามแล้วล่ะ
    คิว:อาเคมิ โฮมุระ เธอทำอะไรลงไปแบบนี้อินคิวเบย์เตอร์อย่างพวกเราก็รับมือยากน่ะสิ !
    โฮ:ไม่แปลกหรอกที่พวกไร้ความรู้สึกแบบนายจะไม่เข้าใจการกระทำของฉัน นี่น่ะคือความรู้สึกของมนุษย์ละ อบอุ่นยิ่งกว่าความความหวัง และล้ำลึกเกินจะคาดคิดความสิ้น <ความรัก>ไงล่ะ
    โซลเจมของโฮมุระเปลี่ยนไปเป็นรูปร่างเหมือนมงกุฎแต่มีสัญลักษณ์ของกิ้งก่าสีดำอยู่ด้วย ตัวมงกุฎนั้นเป็นสีดำแต่อัญมณีที่อยู่ตรงกลางเป็นสีม่วง และชุดของเธอก็เปลี่ยนไปจากเดิมที่เป็นสาวน้อยเวทย์มนตร์กลับกลายเป็นเดรสสีดำยาว ลักษณะเหมือนทำมาจากขนนก ที่คอมีจี้รูปเพชรสีม่วงเข้มออกไปทางสีดำ ที่คาดผมโฮมุระเปลี่ยนเป็นโบว์สีแดงเข้ม มีปีกรูปร่างแหลมอยู่สองชั้นชั้นนึงเป็นสีขาว ชั้นต่อมาเป็นสีดำ ปอกแขนเป็นแบบชุดของซายากะตอนเป็นสนวม. แต่เป็นสีดำ
    ถุงน่องเป็นสีม่วงอ่อนลายเพชร รองเท้าสีดำ สัญลักษณ์ประจำตัวคือ =กิ้่งก่า
    โดย Homura-Chan 267
  • การ์ตูน

    ครูพิเศษจอมป่วนรีบอร์น ตอนที่ 377 ไม่งั้นฉัน & ไม่แปลกที่ไม่เข้าใจ

    1
    โฮ: มาโดกะ.. ใช่ ฉันรอเวลานี้อยู่นานเลยละ //แสยะยิ้ม+ขว้ามือทั้งสองข้างของมาโดกะ//
    ทุกคน:!!??
    มา:โฮมุระจัง!?
    โฮ:ในที่สุด...ก็จับตัวได้ซักที
    จู่ๆก็มีบางอย่างสีดำพุ่งออกมาจากโซลเจ็มของโฮมุระ เดิมทีทันควรจะเป็น <ความสิ้นหวัง> เพียงแต่ครั้งนี้สิ่งที่ออกมาพวกนั้นกลับมีสีเปลี่ยนไปไม่หยุดจนทำให้เห็นชัดๆได้เพียงแค่ว่า <เป็นสารสีดำ> เท่านั้น
    เคียว:ฮะ เฮ้ย...
    มามิ:นะ นี่มันอะไรกันน่ะคุณอาเคมิ!?
    โดย Homura-Chan 241
  • การ์ตูน

    ครูพิเศษจอมป่วนรีบอร์น ตอนที่ 375 สิ่งที่ยิ่งใหญ่ & รอเวลานี้มานาน

    1
    โก:ก็พอดูได้นี่
    คุณ:ได้ยินจากปากฮายโตะก็ดีใจแล้วละ ^-^
    สึ:ทะ ทำไม(ชื่อคุณ)จังถึงได้ดูแข็งแกร่ง และน่าเกรงขามขนาดนี้ละ
    มา:(ชื่อคุณ)จังน่ะ..เป็นพระเจ้าอีกคนนึงยังไงละ
    รี:<พระเจ้าอีกคน>
    คุณ:นะ นั่นสิ ทำไมฉันถึง---
    มา:ไม่แปลกหรอที่(ชื่อคุณ)จังจะจำไม่ได้น่ะ เพราะนั่นเป็นกรณีฉุกเฉินที่เราตกลงกันไว้น่ะจ้
    ยา:<กรณีฉุกเฉิน> ?
    โดย Homura-Chan 292
  • การ์ตูน

    ครูพิเศษจอมป่วนรีบอร์น ตอนที่ 373 เป็นทั้งสองอย่าง & พอดูได้

    5
    //จู่ๆก็มีแสงบนท้องฟ้า//
    สึ:นั่นมันอะไรน่ะ!?
    ฮา:สวยจังค่ะ
    เคียว:นั่นมันคานาเมะ มาโดกะหรอ...??
    มามิ:อื้อ คราวนี้พวกเธอมารับคุณอาเคมิล่ะ //มองมาที่โฮมุระ//
    มา://ลืมตาช้าๆ// นั่นสินะ ฉันมาที่นี่เพื่อมาช่วยโฮมุระจัง...ฉันลืมเรื่องสำคัญขนาดนี้ไปได้ยังไงนะ..
    ซา:ไม่เห็นแปลกเลยมันมีเรื่องเกิดหลายๆอย่างน่ะนะ
    นางิ:นั่นสินะคะะ
    ยา:นะ นั่นมัน!!
    สึ:มีไรหรอยามาโมโตะ!?
    ยา:นั่นมัน(ชื่อคุณ)นี่นา //ชี้ไปที่บางอย่าง//
    //ทุกคนมองตามที่ยามาโมโตะชี้//
    โดย Homura-Chan 350
  • การ์ตูน

    ครูพิเศษจอมป่วนรีบอร์น ตอนที่ 371 มาช้าไปรึเปล่า & ไม่กลัวหรอ?

    1
    โฮ:(ชื่อคุณ)...
    มา:ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็จะไม่ทิ้งโฮมุระจังนะ!
    คุณ:ก็พวกเราสัญญาไว้แล้วนี่ว่าจะอยู่ด้วยกัน เพราะงั้น...
    มา+คุณ :อย่ายอมแพ้นะ!!!
    โฮ://กอดคุณ&มาโดกะ// ขอโทษนะ ฉันมันขี้ขลาด เพราะอยากเจอพวกเธอสองคนอีกครั้งนึงก็เลยทำให้ฉันกลายเป็นปีศาจ...แต่มันไม่สำคัญหรอก เพราะยังไงตอนนี้...พวกเราก็อยู่ด้วยกัน,..
    มา:ไปกันเถอะ โฮมุระจัง
    คุณ:พวกเรามารับแล้วนะ
    โฮ:อื้อ..ไปกันเถอะ..
    โดย Homura-Chan 289
  • การ์ตูน

    ครูพิเศษจอมป่วนรีบอร์น ตอนที่ 369 พวเรามาแล้วนะ & อย่ายอมแพ้นะ

    0
    รี:คงเป็นตัวตนของ(ชื่อคุณ)ที่แยกออกมาแบบชัดๆว่า ไหนคือ(ชื่อคุณ)และไหนคือตัวตนตอนที่เธอคุมไม่ได้ละมั้ง
    สึ:หืม ทำไมเป็นอย่างนั้นละ!!?
    รี:ไปถามเขาเองสิเฟ้ย!
    สึ:หวาาาา
    //ช่วงนี้ไรท์หายไปนานมากๆเลยสิน้าา ไรท์ขอโทษจริงๆ ช่วงนี้เขาเทการบ้านมาให้เยอะมากกก ม.ปลายก็งี้ละนะ ไรท์จะพยายามอัพนะะะ //
    โดย Homura-Chan 222
  • ดูต่อทั้งหมด

เลือกรูปแบบควิซกันเลย!