ควิซทายใจของ Homura-Chan
-
การ์ตูน
***แจ้งข่าว***ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น ตอนที่404 แกนเวลาที่จะไม่มีวันลืมเด็ดขาด(5)
0กดเข้ามาอ่านกันเลยยยยโดย Homura-Chan 115 -
การ์ตูน
ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น ตอนที่404 แกนเวลาที่จะไม่มีวันลืมเด็ดขาด(5)
1Kitto subete ga itsuka
สักวันทุกสิ่งทุกอย่าง จะต้อง
tsunagariatte kenai youni to
มาเชื่อมกันได้ โดยที่ไม่หายไป
sabitsuite iru konna jidai no nakade
ท่ามกลางยุคสมัยที่เสื่อมโทรมสนิมเขรอะเช่นนี้
itsu datte watashi wa koko kara inotteru
ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็จะก็จะเฝ้าอธิษฐานจากที่นี่เสมอ
เครดิตเพลง: https://www.youtube.com/watch?v=FNOkOaaJf-gโดย Homura-Chan 1 -
การ์ตูน
ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น ตอนที่403 แกนเวลาที่จะไม่มีวันลืมเด็ดขาด(4)
4โก:จะทำไมอีกเล่า!! รุ่นที่10 ก็ให้ไปแล้วไม่ใช่หรอ!!? จะมาขวางกันอีกทำไม!
โฮ:ถ้าพวกคุณสองคนไป...พวกคุณสองคนไป อาจจะไม่ได้กลับอีกเลยนะ
ทุกคน:!!!!?
สึ:(ชื่อคุณ)จัง ถ้าเป็นแบบนั้น--
ฮา:อย่าไปเลยนะคะ!!!
คุณ:นั่นก็เพื่อนฉันเหมือนกัน ฉันทิ้งพวกเขาไม่ได้หรอก
โก:เฮ้ย! อย่าไป--
คุณ:เชื่อใจฉันนะทุกคน ฉันไม่ตายหรอก //ยิ้ม//โดย Homura-Chan 718 -
การ์ตูน
ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น ตอนที่402 แกนเวลาที่จะไม่มีวันลืมเด็ดขาด(3)
10โก:มิกิ! ถ้าใช้ดาบของเธอน่าจะช่วยโทโมเอะกับ(ชื่อคุณ)ได้นะ
ยา:มิกิ!! นี่ มิกิเป็นอะไรไปน่ะ!!?
ซา://ตัวสั่น// คะ คุณมามิ (ชื่อคุณ)..
เคียว:แย่แล้วล่ะ (ชื่อคุณ)จัง!!
เบียง:พวกเธอสองคนอยู่หลังฉันไว้นะ
โคลม+มุ://ตั้งรับ//โดย Homura-Chan 399 -
การ์ตูน
ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น ตอนที่401แกนเวลาที่จะไม่มีวันลืมเด็ดขาด(2)
7คุณกำลังเดินกลับห้องตัวเองหลังจากส่งทุกคนเสร็จ จากนั้นก็มีคนคว้าตัวคุณหลบเข้ามุมมืด คุณถูกปิดปากไว้ทำให้พูดอะไรไม่ได้ จึงพยายามดิ้นให้หลุดและดันอีกฝ่ายกระแทกกำแพง
??:โอ๊ย!!? เจ็บนะเฟ้ย ยัยบ้า!!
คุณ:อ้าว ฮายาโตะ!!?
โก:ตกใจอะไรขนาดนั้น?
คุณ:ก็นึกว่านายเข้าห้องไปแล้ว---
โก:ก็แค่มาเดินเล่น แค่นั้นแหละ //เดินนำคุณไป//
คุณ:? ฮายาโตะจะไปไหน //อีกฝ่ายเบรคกระทันหัน//
โก:เธอ...(คิดยังไงกับรุ่นที่10//คิด)
คุณ:หืม ทำไมไม่พูดล่ะ?
โก:ช่างมันเถอะ... //ปล่อยคุณ// กลับเข้าห้องไปซะโดย Homura-Chan 671 -
การ์ตูน
ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น ตอนที่400แกนเวลาที่จะไม่มีวันลืมเด็ดขาด
15แกนเวลานี้คุณเป็นผู้พิทักษ์ดาราเรียบร้อยแล้ว เพิ่งกลับมาจากโลกอนาคตและถูกอาเคมิ โฮมุระเชิญชวนให้มาที่่เมืองมิตากิฮาระ
-----
คุณ:อืมมม ฉันก็จำไม่ได้หรอกนะว่าพวกเราทำแบบนี้ไปกี่รอบแล้ว แต่ก็รู้แค่ว่าต้องทำให้เสร็จเท่านั้น ...ถึงจะนึกเรื่องเก่าๆไม่ค่อยออกก็เถอะ...แล้วทำไมเราถึงต้องช่วยโฮมุระด้วยล่ะ ทำไมเราถึงเชื่อใจโฮมุระทั้งๆที่ไม่ได้สนิทกัน-----
----
คุณกำลังพาพวกสึนะมาหาโฮมุระแต่ดูเหมือน..น่าจะหลงทางซะแล้วล่ะ!!
โก:เฮ้ย! ทำไมมันยังไม่ถึงบ้านยัยอาเคมิ โฮมุระอะไรนั่นซักทีล่ะ!!?
รี:อย่าบอกนะว่านี่เธอจำทางไม่ได้น่ะ?
คุณ:แหะๆ ^^'''' //เกาหัวแกรกๆ// ก็จำได้ว่ามันทางนี้นี่นา--
โก:นี่ คงไม่ได้หลอกซ้อนแผนเรียกแฟมิลี่อื่นมาจับรุ่นที่10หรอกนะ =_=+
คุณ:มะ ไม่ใช่นะ..โดย Homura-Chan 1,026 -
การ์ตูน
ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น ตอนที่399 แกนเวลาที่อยากลืม(5)
6ช่วงนี้แอดจะมาๆหายๆนะ มหาลัยเปิดแล้วจ้าาาา ทุกคนเป็นไงกันบ้างไรต์คิดถึงนะะะ เอาล่ะะะ มาต่อกันเถอะะะะ
-------
ฮิ:ไม่สบอารมณ์เลยแฮะ =_=+
ดี:ทางนี้โอเคแล้ว (ชื่อคุณ)ลุยไปกันก่อนเลยเถอะ!!
คุณ:เข้าใจแล้ว ไปกันเถอะทุกคน!!
ทุกคน: อื้ม!! / ได้เลยครับ!/ จ้ะ!!
เมื่อคุณและโกคุเดระโจมตีครั้งสุดท้ายใส่แม่มดตนเมื่อกี้สำเร็จจึงพาทุกคนเข้ามาในเขตอาคมแม่มดตนสุดท้าย ซึ่งน่าจะเป็นโทโมเอะ มามิ เป็นไปตามคาดเขตอาคมเป็นสีเหลืองทั้งหมดโดย Homura-Chan 908 -
การ์ตูน
ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น ตอนที่398 แกนเวลาที่อยากลืม(4)
22คุณ:(ทั้งๆที่มันก็เหมือนจะจบด้วยดี ทั้งๆที่รู้สึกว่ามันควรจะเป็นแบบนั้น ..ทำไมภาพในหัวถึงได้มีแต่ท้องฟ้ามืดครึ้ม และพายุฝนกันล่ะ??//คิด)
soredemo sore ga hitsuzen no hajimari datta
ถึงอย่างนั้น เรื่องมันก็ถูกกำหนดเอาไว้แต่แรกแล้ว
houmutta itsuka no kioku no kaketachi ga
เป็นเศษเสี้ยวของชิ้นส่วนของความทรงจำที่ได้ฝังเอาไว้เมื่อก่อน
iroaseru koto sae mo mada dekinai mamani
ในขณะที่แม้กระทั่งจะให้มันซีดจางลงไปไม่ได้
ima demo kawarazu ni omoida-eru
แม้ตอนนี้ก็ยังนึกออกมาได้ไม่ผิดเพี้ยนโดย Homura-Chan 1,267 -
การ์ตูน
ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น ตอนที่397 แกนเวลาที่อยากลืม(3)
15โฮ:ถ้างั้น ก็เริ่มทำตามที่ตกลงกันไว้ได้เลย //สะบัดผม//
โก://ดึงแขนคุณ// เฮ้ย! เราไว้ใจยัยนี่ได้แน่หรอ!?
เรียว:วิธีการของอาเคมิมันแปลกสุดขั้วเลยนะ!
ยา:555 คุยอะไรกันหรอ ฉันคุยด้วยสิ ดูน่าสนุกเนอะสึนะ?
สึ:ยะ ยามาโมโตะ -_-''
คุณ:วะ ไว้ใจได้สิ ถ้างั้นฉันเองก็จะไม่ยอมแพ้นะ ฝากด้วยนะ โฮมุระ!!
โฮ://ตกใจเล็กน้อย+ยิ้ม// คุณนี่ไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ
คุณ:เมื่อกี้เรียกฉันหรอ โฮมุระ
โฮ:เปล่าหรอก ไม่มีอะไร
คุณ:(อะไรของเขานะ?//คิด)โดย Homura-Chan 916 -
การ์ตูน
ครูพิเศษจอมป่วนรีบอร์น ตอนที่396 แกนเวลาที่อยากลืม(2)
21โฮ:คุณน่ะ ต่อให้มีพลังอะไรอยู่ในมือก็อย่าได้ลืมของคุณไปซะล่ะ
สึ:(ปกป้องพวกพ้อง ปกป้อง(ชื่อคุณ)จัง..และทุกคน//คิด)
ฮิ:(ปกป้องเมืองที่(ชื่อคุณ)อยากปกป้องงั้นหรอ//คิด) เรื่องนั้นก็เข้าใจอยู่หรอก แต่ทำไมคุณถึงได้ //เหล่คนข้างๆตัวเอง//
??:แหมมม เคียวยะ ก็ฉันอยากมาช่วย(ชื่อคุณ)ด้วยนี่
ฮิ:ผมจำได้ว่าคุณไม่ได้อยู่แฟมิลี่นี้=_=+
สึ:คุณดีโน่มาด้วยหรอครับ!!?
ดี:แน่นอนน! ต้องมาช่วยศิษย์น้องผู้น่ารักอยู่แล้วล่ะ
สึ:ฮะๆ...
ดี:(ชื่อคุณ)จ๋าาา พี่มาแล้วจ้าาา
สึ:(จำได้(ชื่อคุณ)จังยังไม่ได้เรียกนะ..//คิด)โดย Homura-Chan 1,250 -
การ์ตูน
ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์นตอนที่395แกนเวลาที่อยากลืม
28ไงทุกคนนนไม่ได้เจอกันนานมากๆเลยนะะะ เอาล่ะวันนี้ไรท์จะพาผู้เล่นกันซักนิดนึง เป็นช่วงแกนเวลาก่อนที่จะกำจัดคืนวาลพัวกิสไนท์ได้ จากตอนนี้ทุกคนจะรู้ว่าทำไมถึงไม่ยอมให้วองโกเล่มาร่วมสู้ด้วยกันนะ? มาเรามาดูกัน อะไรคือเหตุผลสำคัญที่คุณและโฮมุระตัดสินใจจะไม่ดึงวองโกเล่เข้ามาเกี่ยวข้อง อืมม ทำไมกันหรอ ก็เพราะ----โดย Homura-Chan 1,122 -
การ์ตูน
ครูพิเศษจอมป่วนรีบอร์น ตอนที่388ไหนบอกจำไม่ได้ไง
2??: นี่ฉันอุตส่าห์มาช่วยนะ? เจ้าเด็กหัวรั้นวายุรุ่นที่10
โก:นาย
จี:เลือกที่ได้สมกับตัวนายมากเลยนะ
โก:เฮอะ ฉันทำเองได้ไม่ต้องให้คนแบบแกมาสอนหรอก
จี:นี่นายน่ะ? รักผู้พิทิกษ์ดาราใช่มั้ย?
โก:!! ทำไมถึงรู้?!
จี:ท่าทีลุกลนแบบนั้นไง? เพราะฉันก็เคยเป็นเหมือนกันนั่นแหละ
โก:นายเองก็มีคนที่รักเหมือนกันรึไง
จี:ใช่ แต่ของฉันฉันปกป้องเธอเอาไว้ไม่ได้จนถึงตอนนี้เธอยังเข้าใจฉันผิดอยู่
โก:แล้วนายทำยังไง?
จี:ฉันก็ปล่อยเลยตามเลยน่ะสิ? จนถึงตอนนี้..เธอก็ยังโกรธอยู่
โก:..งั้นหรอ
จี:นั่นแหละสิ่งที่นายต้องทำเจ้าหนุ่มวายุเพราะฉะนั้น จะทำอะไรก็แล้วแต่นาย ทำตามใจตัวเองเถอะ พาคนที่นายรักกลับมาให้ได้ก็แล้วกัน ไปล่ะ ที่เหลือก็ทำเอาเองแล้วกัน!!โดย Homura-Chan 446 -
การ์ตูน
ครูพิเศษจอมป่วนรีบอร์น ตอนที่ 383
2คุณ:.....!!! โฮมุระ! //คว้าข้อมือโฮมุระ// เดี๋ยวก่อน! ทำไมถึง...
โฮ://หันมามองคุณช้าๆ// (ชื่อคุณ) โกรธฉันรึเปล่าที่ฉัน..
คุณ:ไม่ใช่เลยนะ! ไม่ได้โกรธเลยโฮมุระจำเป็นต้องทำนี่? แต่ทำแบบนี้มันหนีปัญหาน่ะมันไม่ช่วยอะไรเลยนะ? โฮมุระควรจะมาอยู่กับพวกเราต่างหาก
จากใจไรท์: ขอโทษนะทุกคนนนที่มาช้ามากมายยยยยย คือที่ไรท์มาช้าเพราะต้องเตรียมสอบเข้ามหาลัยน่ะะะะ ใครเป็นเด็กรุ่น62จะเข้าใจไรท์ดี>^< เพราฉะนั้นจะพยายามมาอัพชดเชยให้นะไรท์มีไอเดียเรื่องใหม่แล้วละของรีบอร์นี่แหละมีใครสนใจบ้าง ถ้าสนใจตามกันนะว่าเรื่องนี้จะจบยังไง^_^โดย Homura-Chan 676 -
การ์ตูน
ครูพิเศษจอมป่วนรีบอร์น ตอนที่ 381 มันผิดนักหรอ & เป็นคุณก็คงทำ
2โฮ://สะบัดผม// ถ้ามันมาขวางหูขวางตาละก็ ทำลายให้หมดซะก็ดีแล้วนี่ เธอน่ะประมาทฉันเกินไปแล้วนะ ลืมไปแล้วรึไงว่าใครมีอำนาจที่สุดที่นี่น่ะ? //ตบมือ1 ที//
ซา:!!? //แม่มดหายไป//
โฮ:เท่านี้ความทรงจำของเธอก็เปลี่ยนไปแล้วสินะ
ซา:ฉัน...ก่อนหน้านี้เหมือนจำบางอย่างที่สำคัญสุดๆได้ แต่ตอนนี้ฉันจำไม่ได้ซักอย่าง
โมโมเอะ นางิสะ หรือแม่มดที่ชื่อเบเบ้วิ่งมาจากไหนไม่รู้เพื่อมาเล่นกับกลีบซากุระที่โปรยปรายอยู่ที่ทางเดิน วิวที่สวยงามจากกลีบซากุระกลายเป็นขนนกสีดำ น้ำในลำธารที่เคยใสสะอาดกลับเปลี่ยนเป็นสีม่วงเข้ม
นางิ:ว้าววว ซากุระสวยจัง! //วิ่งไปรอบๆ//
ซา:แต่มีสิ่งนึงที่ฉันจะไม่ลืมเด็ดขาดคือ อาเคมิ โฮมุระ เธอมันคือปีศาจ!
โฮ://ยิ้มเจ้าเล่ห์// เราควรจะดีกันไว้ดีกว่านะ เพราะถ้าไม่อย่างนั้น //ถูกมารรับใช้ตัวเองปามะเขือเทศใส่// มาโดกะจะเกลียดเธอเอานะ //หันมาเหล่พวกสึนะที่กำลังแอบมองอยู่//
---ด้านสึนะ---
สึ:!? มะ เมื่อกี้เขาเห็นเราสินะ!!?
ยา:ชัวร์เลยละ ฮ่าๆ ^^;
โคลม:คุณวายุ?
โก://เดินออกไปหาโฮมุระ// ยัยอาเคมิ!
ยา:ดะ เดี๋ยวก่อนสิ โกคุเดระ!!โดย Homura-Chan 328 -
การ์ตูน
ครูพิเศษจอมป่วนรีบอร์น ตอนที่ 379 ประกาศสงคราม & ลืมแล้วหรอว่าใครมีอำนาจที่สุดน่ะ?
1โฮ:สำหรับนายคงเป็นครั้งแรกสินะ แต่สำหรับฉันน่ะครั้งที่สามแล้วล่ะ
คิว:อาเคมิ โฮมุระ เธอทำอะไรลงไปแบบนี้อินคิวเบย์เตอร์อย่างพวกเราก็รับมือยากน่ะสิ !
โฮ:ไม่แปลกหรอกที่พวกไร้ความรู้สึกแบบนายจะไม่เข้าใจการกระทำของฉัน นี่น่ะคือความรู้สึกของมนุษย์ละ อบอุ่นยิ่งกว่าความความหวัง และล้ำลึกเกินจะคาดคิดความสิ้น <ความรัก>ไงล่ะ
โซลเจมของโฮมุระเปลี่ยนไปเป็นรูปร่างเหมือนมงกุฎแต่มีสัญลักษณ์ของกิ้งก่าสีดำอยู่ด้วย ตัวมงกุฎนั้นเป็นสีดำแต่อัญมณีที่อยู่ตรงกลางเป็นสีม่วง และชุดของเธอก็เปลี่ยนไปจากเดิมที่เป็นสาวน้อยเวทย์มนตร์กลับกลายเป็นเดรสสีดำยาว ลักษณะเหมือนทำมาจากขนนก ที่คอมีจี้รูปเพชรสีม่วงเข้มออกไปทางสีดำ ที่คาดผมโฮมุระเปลี่ยนเป็นโบว์สีแดงเข้ม มีปีกรูปร่างแหลมอยู่สองชั้นชั้นนึงเป็นสีขาว ชั้นต่อมาเป็นสีดำ ปอกแขนเป็นแบบชุดของซายากะตอนเป็นสนวม. แต่เป็นสีดำ
ถุงน่องเป็นสีม่วงอ่อนลายเพชร รองเท้าสีดำ สัญลักษณ์ประจำตัวคือ =กิ้่งก่าโดย Homura-Chan 267 -
การ์ตูน
ครูพิเศษจอมป่วนรีบอร์น ตอนที่ 377 ไม่งั้นฉัน & ไม่แปลกที่ไม่เข้าใจ
1โฮ: มาโดกะ.. ใช่ ฉันรอเวลานี้อยู่นานเลยละ //แสยะยิ้ม+ขว้ามือทั้งสองข้างของมาโดกะ//
ทุกคน:!!??
มา:โฮมุระจัง!?
โฮ:ในที่สุด...ก็จับตัวได้ซักที
จู่ๆก็มีบางอย่างสีดำพุ่งออกมาจากโซลเจ็มของโฮมุระ เดิมทีทันควรจะเป็น <ความสิ้นหวัง> เพียงแต่ครั้งนี้สิ่งที่ออกมาพวกนั้นกลับมีสีเปลี่ยนไปไม่หยุดจนทำให้เห็นชัดๆได้เพียงแค่ว่า <เป็นสารสีดำ> เท่านั้น
เคียว:ฮะ เฮ้ย...
มามิ:นะ นี่มันอะไรกันน่ะคุณอาเคมิ!?โดย Homura-Chan 241 -
การ์ตูน
ครูพิเศษจอมป่วนรีบอร์น ตอนที่ 375 สิ่งที่ยิ่งใหญ่ & รอเวลานี้มานาน
1โก:ก็พอดูได้นี่
คุณ:ได้ยินจากปากฮายโตะก็ดีใจแล้วละ ^-^
สึ:ทะ ทำไม(ชื่อคุณ)จังถึงได้ดูแข็งแกร่ง และน่าเกรงขามขนาดนี้ละ
มา:(ชื่อคุณ)จังน่ะ..เป็นพระเจ้าอีกคนนึงยังไงละ
รี:<พระเจ้าอีกคน>
คุณ:นะ นั่นสิ ทำไมฉันถึง---
มา:ไม่แปลกหรอที่(ชื่อคุณ)จังจะจำไม่ได้น่ะ เพราะนั่นเป็นกรณีฉุกเฉินที่เราตกลงกันไว้น่ะจ้
ยา:<กรณีฉุกเฉิน> ?โดย Homura-Chan 292 -
การ์ตูน
ครูพิเศษจอมป่วนรีบอร์น ตอนที่ 373 เป็นทั้งสองอย่าง & พอดูได้
5//จู่ๆก็มีแสงบนท้องฟ้า//
สึ:นั่นมันอะไรน่ะ!?
ฮา:สวยจังค่ะ
เคียว:นั่นมันคานาเมะ มาโดกะหรอ...??
มามิ:อื้อ คราวนี้พวกเธอมารับคุณอาเคมิล่ะ //มองมาที่โฮมุระ//
มา://ลืมตาช้าๆ// นั่นสินะ ฉันมาที่นี่เพื่อมาช่วยโฮมุระจัง...ฉันลืมเรื่องสำคัญขนาดนี้ไปได้ยังไงนะ..
ซา:ไม่เห็นแปลกเลยมันมีเรื่องเกิดหลายๆอย่างน่ะนะ
นางิ:นั่นสินะคะะ
ยา:นะ นั่นมัน!!
สึ:มีไรหรอยามาโมโตะ!?
ยา:นั่นมัน(ชื่อคุณ)นี่นา //ชี้ไปที่บางอย่าง//
//ทุกคนมองตามที่ยามาโมโตะชี้//โดย Homura-Chan 350 -
การ์ตูน
ครูพิเศษจอมป่วนรีบอร์น ตอนที่ 371 มาช้าไปรึเปล่า & ไม่กลัวหรอ?
1โฮ:(ชื่อคุณ)...
มา:ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็จะไม่ทิ้งโฮมุระจังนะ!
คุณ:ก็พวกเราสัญญาไว้แล้วนี่ว่าจะอยู่ด้วยกัน เพราะงั้น...
มา+คุณ :อย่ายอมแพ้นะ!!!
โฮ://กอดคุณ&มาโดกะ// ขอโทษนะ ฉันมันขี้ขลาด เพราะอยากเจอพวกเธอสองคนอีกครั้งนึงก็เลยทำให้ฉันกลายเป็นปีศาจ...แต่มันไม่สำคัญหรอก เพราะยังไงตอนนี้...พวกเราก็อยู่ด้วยกัน,..
มา:ไปกันเถอะ โฮมุระจัง
คุณ:พวกเรามารับแล้วนะ
โฮ:อื้อ..ไปกันเถอะ..โดย Homura-Chan 289 -
การ์ตูน
ครูพิเศษจอมป่วนรีบอร์น ตอนที่ 369 พวเรามาแล้วนะ & อย่ายอมแพ้นะ
0รี:คงเป็นตัวตนของ(ชื่อคุณ)ที่แยกออกมาแบบชัดๆว่า ไหนคือ(ชื่อคุณ)และไหนคือตัวตนตอนที่เธอคุมไม่ได้ละมั้ง
สึ:หืม ทำไมเป็นอย่างนั้นละ!!?
รี:ไปถามเขาเองสิเฟ้ย!
สึ:หวาาาา
//ช่วงนี้ไรท์หายไปนานมากๆเลยสิน้าา ไรท์ขอโทษจริงๆ ช่วงนี้เขาเทการบ้านมาให้เยอะมากกก ม.ปลายก็งี้ละนะ ไรท์จะพยายามอัพนะะะ //โดย Homura-Chan 222 - ดูต่อทั้งหมด