Dek-D.com ใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสบการณ์ของ
ผู้ใช้ให้ดียิ่งขึ้น เรียนรู้เพิ่มเติมที่นี่
ยอมรับ

ควิซทายใจของ PatinuM_1998

  • อื่นๆ

    [ซันซัส] ตอนที่ 6 ชื่อของฉัน

    26
    คุณเดินออกมาเรื่อยๆ โดยการสุ่มเดินตามใจชอบจรกระทั่งคุณพบกับทางออกสวนกุหลาบหลังคฤหาสตรงกลางมีโต๊ะเล็กๆว่างอยู่
    คุณ : เป็นที่ ที่สวยจริงๆ
    คุณเดินไปตรงโต๊ะก่อนลูบเบาๆ สิ่งที่ติดมากับมือคุณคือฝุ่น
    คุณ : แต่สกปรกไปหน่อย
    ซันซัส : สวนนี้ไอสวะนั่นเป็นคนปลูก
    ซันซัสที่เดินตามคุณมาเงียบๆก็พูดขึ้น
    คุณ : ซันซัส... แล้วสวะไหนล่ะที่เป็นคนปลูก
    ซันซัส : ลูซซูเรียไง ยัยสวะ
    คุณ : คำก็สวะ สองคำก็สวะ
    คุณที่ยั่วเพราะซันซัสเรียกคุณ(และทุกคน)ว่าสวะจึงเดินเข้าไปกระชากคอเชื่อซันซัส ทำให้หน้าคุณกับหน้าซันซัสห่างกันไม่ถึงคืบ
    ซันซัส : ทะ เธอ!
    คุณ : ชื่อ-ของ-ฉัน
    คุณพูดพลางค่อยๆยื่นหน้าเข้าไปใกล้อีก
    ซันซัส : ...(ชื่อคุณ)... พอใจยัง
    คุณ : พอใจแล้ว
    โดย God 690
  • อื่นๆ

    [ซันซัส] ตอนที่ 5 รู้จักกับวาเรีย

    18
    คุณไล่ซันซัสออกจากห้องก่อนเปลี่ยนชุด
    ให้ตายสิทำไมฉันต้องมาเปลืองตัวกับหมอนั่นด้วยนะ#คุณคิด
    คุณออกจากห้องก็พบกับซันซัสที่ยื่นรอคุณอยู่
    คุณ:ทำไมยังไม่ไปที่ชอบๆ
    ซันซัส:ก็ที่ชอบของฉันมันอยู่ตรงนี้
    คุณ:ห้ะ!?
    ซันซัส:หุบปากแล้วตามมาเงียบๆ
    คุณ:ชิ
    คุณเดินตามซันซัสไปเงียบๆ จนกระทั่งถึงห้องโถงที่ซันซัสนัดไว้ คุณมองไปรอบๆห้องซึ่งอยู่กันครบแฟมิลี่
    คุณ:นี่
    คุณพูดขึ้นทำให้ทุกคนหันมามองคุณ
    คุณ:พวกนายรู้จักชื่อฉันแล้ว ฉันยังไม่รู้จักชื่อพวกนายเลย ยกเว้นฟรานอ่ะนะ
    ลูซ:เดี้ยนชื่อลูซซูเรียนนะฮ๊า เรียกสั้นๆว่าลูซ เดี้ยนเป็นคนรักษา...(ชื่อคุณ)...จังเอง
    เลวี่:ส่วนฉันเลวี่ อาเทน
    มาม่อน : ฉันมาม่อน ถ้าอยากรู้มากกว่านี้ต้องจ่ายเงินมาก่อนนะ
    เบล:ฉันเบลเฟลกอลเป็นชายชายไงล่ะ ชิชิชิชิ
    สควอโล่ : ฉันสควอโล่โว๊ยย
    คุณ : งั้นหรอ
    คุณพูดจบก่อนหันไปหาซันซัสที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ประจำตำแหน่ง
    ซันซัส:ฉันซันซัส
    โดย God 587
  • อื่นๆ

    [ซันซัส] ตอนที่ 4 รอยสักกับความทรงจำบางส่วน

    18
    คุณหยิบชุดที่ซันซัสทิ้งไว้ให้ขึ้นมาดูก่อนค่อยๆบรรจงถอดเสื้อผ้าออกจนถึงถอนล่าง จนกระทั่งคุณสังเกตเห็นลอยสักรูปตัว D บริเวณต้นขา
    จู่ๆความทรงจำคุณก็ผุดขึ้น เด็กหญิงถูกมัดติดกับเก้าอี้ก่อนมีผู้ชายคนหนึ่งกำลังถือเข็มสำหรับสักมาทางเด็กคนนั่น ซึ่งเด็กหญิงคนนั่นคือคุณนั่นเอง
    คุณ : ไม่นะ ปล่อยหนูนะ
    คุณพยายามดิ้นอยู่บนเก้าอี้ไปมาแต่ไม่เป็นผล
    ผัวะ!
    ??? : อยู่นิ่งซะ
    คุณถูกตบอย่างแรก ทำให้คุณหมดแรงที่จะต่อต้านจึงได้แต่นั่งก้มหน้าร้องไห้เงียบๆ
    ??? : ต่อจากนี้ไปเธอก็จะกลายเป็นพวกเราแล้ว
    คุณ : ได้โปรดปล่อยหนูเถอะค่ะ คุณ...
    ตึง!
    คุณที่เห็นกับความทรงจำอันเลวร้ายในอดีตจึงล้มลงก่อนหมดสติไปและก่อนหมดสติไปคุณได้ยินเสียงสุดท้ายคือ...
    ??? : เห้ย! เป็นอะไรน่ะ
    โดย God 609
  • อื่นๆ

    [ซันซัส] ตอนที่ 3 ทำไม... ?

    20
    คุณ : นะ น้ำ หิวน้ำ
    คุณที่ได้สติก็ร้องหาน้ำ ไม่นานก็มีคนยื่นน้ำมามาให้
    คุณ : ขอบคุณนะ...
    ฟราน : ฟราน Meชื่อฟรานน่ะ
    คุณ : ที่นี่ที่ไหน
    คุณมองดูรอบห้องที่ไม่มีอะไรนอกจากที่นอนกับโซฟาและห้องน้ำ
    ฟราน : ห้องของบอสน่ะ
    คุณ : แค่กๆ
    คุณที่กำลังดืมน้ำ(อีกรอบ)ก็สำลักน้ำ
    คุณ : ห้องของเจ้าบ้านั่นหรอ อ่ะ ขอบคุณ
    คุณพึมพำกับตัวเองก่อนรับผ้าเช็ดหน้าจากฟราน
    ซันซัส : ว่าใครเป็นเจ้าบ้าฮะ ยัยสวะ
    คุณ : ตายยากแท้...
    ซันซัส : ออกไปซะ
    คุณ : ฉัน ?
    ฟราน : ครับๆ
    คุณที่รู้ว่าฟรานถูกไล่กับจับชายเสื้อฟรานไว้ไม่ให้ไปไหน ซึ่งคุณเองก็งงกับการกระทำของตัวเองเช่นเดียวกับฟรานและซันซัส
    โดย God 610
  • อื่นๆ

    [ซันซัส] ตอนที่ 2 แววตาที่มุ่งมั่น

    22
    ซันซัส:ยัยสวะนั่นยอมบอกความจริงรึยัง
    ซันซัสเอ่ยปากทำลายความเงียบในห้องโถง ทุกคนหันมามองซันซัสเป็นตาเดียว
    ฟุ่บ
    จู่ๆ มาม่อนก็ปรากฏตัวขึ้นข้างหน้าซันซัส
    มาม่อน:ยัยนั่นไม่บอกอะไรเลยบอส ขนาดใช้เงินล่อแล้วก็ยังไม่ยอมบอก
    เบล:ชิชิชิชิ แม้แต่เจ้ามาม่อนที่รักเงินที่สุด ยอมเอาเงินล่ะยัยนั่นก็ไม่ยอมบอกหรอ
    ลูซ:ความจำเสื่อมจริงๆสินะฮ๊า แล้วจะเอาไงต่อดีฮ๊าบอส
    ลูซพูดจบก็หันไปทางซันซัสซึ่งไม่อยู่แล้ว
    ลูซ:เอ๋ บอสหายไปแล้ว
    ฟราน:บอสไปคุกใต้ดิน ไปหาเธอคนนั่น
    ตัดมาที่คุณ
    ตึก ตึก
    คุณ:ใครน่ะ!
    คุณมองลอดผ่านลูกกรงไปยังต้นเสียงซึ่งมืดจนไม่สามารถเห็นว่าเป็นใครได้
    หรือว่า.. จะเป็นผี คุณคิด//นางเองกลัวสินะ สินะ สินะ ;w;
    ???:ฉันเอง
    คุณ:ฉันไหนเหล่าไอ้บ้า!
    คุณที่กำลังหมดแรงก็ตะโกนด่าไปอย่างลืมตัวก่อทรุดลงเล็กน้อย
    ซันซัส:ปากดีอย่างนี้แสดงว่าไม่กลัวตายสินะ
    ซันซัสเดินมาตรงหน้าคุณด้วยท่าทางสบาย
    คุณ:นาย..
    โดย God 650
  • อื่นๆ

    [ซันซัส] ตอนที่1 ไม่มีความทรงจำใดๆ

    41
    ที่นี่ที่ไหน ฉันหนีอะไร ทำไมต้องหนี#คุณคิด
    คุณที่ความจำเสื่อมจำอะไรไม่ได้ยกเว้นชื่อตัวเองกับนิสัยเก่า(?) แต่ถึงยังงั้นคุณก็ไม่รู้ว่าพยายามหนีอะไร
    ตุบ
    คุณวิ่งชนใครไม่รู้เนื่องจากคุณเหนื่อยจากการวิ่งหนีอะไรบางอย่างคุณจึงสลบไป
    ซันซัส : ยัยสวะนี่เป็นใคร
    ซันซัสมองคุณที่สลบอยู่ก่อนหันกลับหมายจะกลับปราสาท
    เบล : ชิชิชิชิ บอสของเราช่างใจร้ายจริงๆ
    ฟราน : ผู้หญิงคนนี้ถูกตามล่าด้วยสิ
    ซันซัส : ชิ พวกสวะ
    ฟราน : บอสของMeจะช่วยผู้หญิงคนนี้สินะครับ
    ซันซัส : อยากทำอะไรก็เชิญ
    ซันซัสพูดจบก็เดินกลับปราสาทไป
    เบล : ชิชิชิชิ ทำเป็นพูดดีที่ตัวเองออกมาเพราะรู้ถึงจิตสังหารสินะ
    เบลพูดพลางเดินตามซันซัสไป
    ฟราน : อ้าว
    ฟรานที่เหลือเพียงคนเดียวจึงอุ้มคุณแล้ววิ่งตามเบลเพื่อกลับปราสาทไป
    โดย God 980
  • อื่นๆ

    [ฮิบาริ] บทส่งท้าย

    58
    ค่ะ สวัสดีค่ะ/โค้งงามๆ ความจริงเราก็ไม่ได้คิดแต่งเรื่องฮิบาริหรอกนะ แต่เห็นคนอื่นแต่งแล้วสนุกเลยอยากแต่งมั้ง...
    เราสร้างแค่ 19 ตอน (ร่วมบทส่งท้ายด้วย) ก็เหนื่อยแล้วเพราะงั้นจบนะคะ =w= (คนอื่นแต่งไป 60 หว่าตอนและ)
    แอบน้อยใจเล็กๆ ตรงคนไม่เห็นด้วยแหละ 555+ ใครที่อยาก@เฟสก็ทิ้งชื่อเฟสไว้ได้นะ
    เอาเป็นว่าขอบคุณทุกคนที่ติดตามมาตลอด เราพิมพ์ผิดก็ขออภัยด้วย
    สำหรับผู้หญิงที่ชื่อ A ก็คือ คุณนั่นแหละ -.- /ไม่ต้องงงๆ
    แต่จะมาในเรื่องของซันซัสเร็วๆ นี้นะคะ โปรดติดตามรอได้เลย >_<
    โดย God 1,302
  • อื่นๆ

    [ฮิบาริ] ตอนจบ

    42
    ระหว่างทางเดินกลับบ้านคุณเดินมาเจอกับซันซัสและผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งมาด้วยกัน
    ซันซัส:ชิ ดันมาเจอกับลูกน้องไอ้สวะนั่น
    ฮิบาริ:ใครเป็นลูกน้องใคร/ชิ้ง - -*
    ซันซัส:แกไงไอ้สวะ
    ฮิบาริ:เตรียมโดนขย้ำแล้วสินะ
    ซันซัส:พร้อมเสมอ
    ฮิบาริยกท่อนฟาขึ้นเช่นเดียวกับซันซัสที่หยิบปืนขึ้นมา
    คุณ/A:ทั้งคู่หยุดนะ!
    คุณกับAมองหน้ากัน เพราะตกใจที่ดันพูดพร้อมกัน
    ฮิบาริ:อะไรกันแฟนหรอ
    ฮิบาริพูดก่อนเก็บท่อนฟา
    ซันซัส:แกก็เหมือนกัน
    ซันซัสพูดพลางเก็บปืน
    คุณ:ว่าแต่เธอชื่ออะไรหรอ
    A:ฉันชื่อ A อ่ะ แล้วพบกันใหม่นะ
    A วิ่งตามซันซัสที่เดินไปก่อน
    คุณ:..(ชื่อคุณ).. คือชื่อฉันนะ
    คุณตะโกนไล่หลังไป
    ฮิบาริ:ไปเถอะ ไปบ้านคุณ
    โดย God 1,032
  • อื่นๆ

    [ฮิบาริ] ตอนที่ 17 กลับสู่โลกเดิม

    39
    ฮิบาริ:..(ชื่อคุณ)..!!
    คุณในอีก 10 ปีเดินมาหาฮิบาริ
    คุณ 10ปี:ไง
    คุณ 10ปีพูดก่อนฉีกยิ้มเล็กๆ ฮิบาริที่เห็นคุณยิ้มก็เข้าสวมกอด
    ??? 1/รีบอร์น:เวลาอย่างนี้นก็นะ..
    ทั้งคู่หันหน้ามองกันหลังพูดจบ
    รีบอร์น:!!
    ??? 1:ไม่ต้อตกใจหรอก ฉันคือตัวนายในโลก 10ปีนี้ไง
    รีบอร์น :ทำไมยังอยู่
    รีบอร์น 10ปี:เพราะพวกนาย 2 คนเข้ามาพร้อมกันไม่ใช่หรอ บาซูก้าทศวรรษเลยเสียไม่ส่งพวกฉันไปในโลกอดีตไง
    รีบอร์น 10ปีพูดพลางมองไปที่คุณซึ่งนอนได้รับการรักษาอยู่
    ??? 3:จับได้แล้ว
    ??? 3 เดินเข้าเข้าไปสวมกุญแจมือบอส
    บอส:แก ทำไมยังไม่ตาย เจ้าผู้หญิงของกบฏนั่น!
    แม่:ก็เพราะฉันได้เค้าช่วยไว้น่ะสิ เนอะคุณ
    พ่อ:เกือบไปแล้วๆ ดีนะที่ใส่แผ่นเหล็กไว้ที่กระเป๋าเสื้อ
    คุณ 10ปี:เอาล่ะได้เวลาส่งตัวฉันกลับแล้ว..
    คุณที่พึ่งรู้สึกตัวได้ไม่นานก็พบกับแสงสีเงินล้อมลอบตัวคุณกับรีบอร์นในที่สุดพวกคุณก็หายไป..
    พ่อ:ยังไม่ได้ลากันเลย..
    โดย God 766
  • อื่นๆ

    [ฮิบาริ] ตอนที่ 16 ความทรงจำที่กับมากับบุคคลปริศนา

    43
    คุณ : แกตายซะเถอะ!
    บอส : อะไรกัน!!
    คุณพุ่งใส่บอสอย่างจัง และซัดกับบอสอยู่นานพอควร
    บอส : พวกแกมาช่วยฉันสิว่ะ
    บอสที่มีท่าทีว่าจะแพ้คุณก็เรียกลูกน้องที่ยืนมุงเข้ามาช่วย
    บอส : ฤทธิ์เยอะนักนะ
    บอสชักปืนขึ้นจ่อมาทางคุณ
    คุณ : ปล่อยฉันนะ!
    ปัง!
    แสงสีเงินวาบขึ้นอีกรอบ เหล่าผู้คนที่จับคุณไว้กระเด็นไปคนละทิศคนละทาง ยกเว้นแต่ลูกกระสุนที่วิ่งเข้าท้องคุณอย่างจัง
    คุณจับบริเวณปากแผลก่อนทิ้งร่างกายลงไปข้างหน้าพร้อมกับที่ฮิบาริวิ่งเข้ามาเห็นภาพภาพนี้พอดี...
    ฮิบาริ : ...(ชื่อคุณ)...!!
    กึก!
    ฮิบาริชะงักเล็กน้อยเหมือนเคยเห็นภาพที่แสนคุ้นเคยแล่นเข้ามาในหัว ฮิบาริเดินเข้ามาช้อนตัวคุณ
    คุณ : คะ เคียวยะ
    ฮิบาริ : ความทรงจำฉันหลับมาแล้ว ...(ชื่อคุณ)...จะไม่เป็นไร
    ฮิบาริจูบที่หน้าผากคุณเบาๆ คุณก็หลับไป...
    โดย God 802
  • อื่นๆ

    [ฮิบาริ] ตอนที่ 15ความจริงและการสูญเสียครั้งสุดท้าย

    50
    คุณกับพ่อถูกจับขังคุก
    คุณ : ยายามช่วยฉันทำไม ในเมื่อคุณเป็นคนฆ่าแม่และฉัน...
    คุณพุ่งตัวใส่พ่อคุณพร้อมกระชากคอเสื้อ
    พ่อ : แม่ยังไม่ตาย...
    คุณ : !?
    คุณปล่อยมือที่กำคอเสื้อพ่อคุณออก เปลี่ยนเป็นการจ้องตาเพื่อหาความจริงแทน
    พ่อ : แม่ยังไม่ตาย ตอนนี้แม่คงอยู่กับลูกที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้
    คุณ : ฉันก็ยังไม่ตาย?
    พ่อ : การที่แม่แกล้งตายแล้วที่มอบแหวนให้ลูกเป็นการแสดงทั้งหมด ที่ลูกยังไม่ตายก็เหมือนกัน ลูกถูกส่งตัวไปอยู่กับแม่และพ่อก็แต่งเรื่องให้ทั้งเหล่าวองโกเล่และองกรใต้ดินเชื่อว่าลูกตายไปแล้ว
    คุณ : ฉันเชื่อ...
    พ่อ : ทำไมเชื่อง่ายจัง
    คุณ : แหวนมันบอก
    คุณผละออกจากพ่อก่อนหยิบสร้อยที่ห้อยแหวนไว้ออกมา แหวนที่เปล่งแสงความอบอุ่นออกมา
    ??? : งั้นหรอๆ แกเป็นกบฏจริงๆ สินะ
    พ่อ : บอส!
    บอส : พาพวกมันขึ้นแท่น!
    โดย God 799
  • อื่นๆ

    [ฮิบาริ] ตอนที่ 14 เรื่องที่ไม่ขาดฝัน

    47
    คุณอยู่กับฮิบาริ 2 ต่อ 2 (ยามะกลับไปแล้ว) ซึ่งฮิบารินอนอยู่บนโซฟา
    คุณ:เคียวยะเป็นอะไรมากมั้ย
    ฮิบาริ:ผม.. โอ๊ย!
    คุณ:เคียวยะนายเป็นอะไร!?
    ฮิบาริ:ผมเคยเห็นภาพนี้มาก่อน
    คุณ:ภาพนี้?
    ฮิบาริ:คุณกำลังดูแลผมอยู่บนโซฟา แล้วผมก็ ผมก็..
    หรือว่าจะเป็นตอนนั่น สำหรับนายมันเป็นเรื่องเมื่อ 10 ปีก่อน แต่สำหรับฉันพึ่งผ่ามาไม่นาน.. เรื่องจูบ!! #คุณคิด
    ฮิบาริ:ผมก็หลับไป
    คุณ:เฮอ
    ฮิบาริ:ว่าแต่คุณชื่ออะไร ทำไมผมถึงได้อยากกอดคุณอย่างนี้
    คุณ:ฉันชื่อ..(ชื่อคุณ).. อ่ะ
    ฮิบาริลุกขึ้นแล้วดึงคุณเข้าสวมกอด
    คุณ:ทำบ้าอะไรเนี่ย!
    ฮิบาริ:ถึงจะผิดกับยามาโมโตะ แต่ผมก็ห้ามตัวเองไม่ได้หลังจากที่..(ชื่อคุณ)..จูบผมที่หลุมศพนั่น
    คุณ:ระ เรื่องนั่น ฉันกับยามาโมโตะไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย!
    คุณที่ถูกฮิบาริพูดเรื่องจูบกับเรื่องที่ฮิบาริใจว่าคุณกับยามะเป็นแฟนกันทำให้คุณเดินออกจากฐานทัพด้วยอาการหน้าแดง(ทั้งเขินทั้งโกรธ)
    โดย God 886
  • อื่นๆ

    [ฮิบาริ] ตอนที่ 13 อีก 1 ความจริง

    46
    คุณที่กำลังจะเดินกลับบ้านที่คุณเคยอยู่กับถูกยามะขว้างไว้
    คุณ:หลบไปฉันจะกลับบ้าน
    ยามะ:ไม่ได้อันตราย
    คุณมองหน้าเงียบๆก่อนใช้ความคิดพิจารณา ถ้าคุณออกไปตอนนี้อาจมีคนที่เคยตามล่าคุณเห็นคุณยังไม่ตายแล้วตามล่าใหม่ได้
    ยามะ:ดูเหมือนจะเข้าใจแล้วสินะ งั้นกลับกันเถอะ
    คุณ:เดี๋ยว เรื่องที่ฉันเป็นแฟนกับนายฉันไม่เชื่อ
    ยามะมองคุณพลางลงไปนั่งกอดเข่า
    ยามะ:โธ่ ว่าแล้วว่า..(ชื่อคุณ)..จังไม่เชื่อ ฮิบาริความจำเสื่อมว่าจะใช่
    โอกาสนี้สักหน่อย
    คุณ:ความจะเสื่อม!?
    ยามะ:ฮิบาริกับ..(ชื่อคุณ)..จังเป็นแฟนกัน
    คุณ:O///O!
    ยามะ:ตอนที่คุณถูกลอบฆ่าแล้วตายไปทำให้ฮิบาริเก็บตัวไม่อันกินอันนอนจนกระทั่งฮิบาริถูกลอบทำร้ายและสลบไป พอตื่นขึ้นมาความทรงจำเกี่ยวกับ..(ชื่อคุณ)..จังก็หายไป แต่ฮิบาริก็นำดอกลิลลี่ไปวางหน้าหลุมศพคุณทุกวันเลย
    คุณ:ขอบใจที่เล่าให้ฟังนะ
    คุณพูดจบก็ออกวิ่งไป
    ยามะ:ความจริงอีกอย่างคือผมชอบคุณ
    โดย God 864
  • อื่นๆ

    [ฮิบาริ] ตอนที่ 12 อนาคตที่เปลี่ยนไป

    44
    คุณเล่าเรื่องทุกอย่างที่คุณรู้ให้พวกรีบอร์นฟัง คุณรู้เพียงแค่ว่าแม่ของคุณเป็นผู้ดูแลมาเฟียก็ตอนที่แม่คุณถูกพ่อคุณฆ่า และทำให้รู้ว่าพ่อคุณเป็นสายลับขององกรใต้ดินที่เข้ามาตีสนิทแม่คุณคุณเพื่อล่วงลับข้อมูล
    เคียวโกะ : เดี๋ยวฉันไปเอาเค้กมาให้นะ...
    ฮารุ : ฉันไปช่วยนะ
    รีบอร์น : เสียใจด้วยกับเรื่องของเธอ
    รีบอร์นตบไหล่คุณเบาๆก่อนเดินออกจากห้องตามเคียวโกะกับฮารุไปติดๆ
    คุณที่อยู่ในห้องเงียบๆคนเดียว ทำให้น้ำตาที่กลั้นมานานเริ่มไหล
    ตึก (เสียงฟีเท้า)
    คุณ : อ๊ะ เคียวโกะกลับมาแล้วหรอ
    คุณเช็ดน้ำตาลวกๆ
    หมับ
    ??? : คิดถึงจังเลย...
    จู่ๆเสียงเศร้าๆกดังขึ้นพร้อมกับอ้อมกอด
    คุณ: ใครน่ะ/ดิ้น
    ??? : ผม... แฟนคุณไง
    คุณผละออกจากอ้อมกอด
    ยามาโมโตะ! #คุณคิด
    ยามะ : ถ้าวันนั่นผมไม่ปล่อยให้คุณไปคนเดียว คงไม่เกิดเรื่องนี้ขึ้น
    ยามะสวมกอดคุณหลวมๆพลางเอาหน้าซบไหล่คุณ
    ยามาโมโตะเป็นแฟนฉัน แล้ว...!?#คุณคิด
    โดย God 891
  • อื่นๆ

    [ฮิบาริ] ตอนที่ 11 อดีตที่เป็นไปแล้ว

    51
    ณ ฐานทัพ
    คุณ : ว่าแต่หลุมศพตรงนั้นเป็นหลุมศพของใครหรอ
    เคียวโกะสะดุ้งเล็กน้อยก่อนหยุดเดินแล้วหันหน้ามาสบตาคุณ
    เคียวโกะ : เอ่อ... นั่นคือหลุมศพของ...
    ฮารุ : เคียวโกะจัง ฉันเจอรีบอร์นจังใน 10ปีที่แล้วล่ะ... อ๊ะ!
    คุณ : ผู้หญิงคนเมื่อกี้
    ฮารุ : ฉันชื่อฮารุ ยินดีที่ได้รู้จักจ๊ะ ...(ชื่อคุณ)...จัง
    คุณ : รู้จักชื่อฉันได้ไง ?
    ฮารุ : ก็พวกเราเป็นเพื่อนกันหนิ
    คุณ : งั้นหรอ ว่าแต่แล้วคนอื่นล่ะ ?
    เคียวโกะ : ออกไปฝึกจ๊ะ ส่วนฮิบาริคุงคงไปที่หลุมศพนั้น
    ฮารุ : งืม ก็เพราะวันนี้เป็นวันครบรอบวันตายของ...(ชื่อคุณ)...จังหนิ อ๊ะ!
    ฮารุปิดปากตัวเองพลางมองมาทางคุณที่ตกใจในสิ่งที่ได้ยิน
    เกิดอะไรขึ้นในอนาคต 10ปีของฉัน ฉันตายได้ไง #คุณคิด
    คุณ : ชะ ช่วยเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟังหน่อยได้มั้ย...
    เคียวโกะกับฮารุมองหน้ากันก่อนพยักหน้าเบาๆ
    เคียวโกะ : ยังไงก็ไปหารีบอร์นจังก่อนนะ แล้วพวกเราจะเล่าให้ฟัง
    โดย God 956
  • อื่นๆ

    [ฮิบาริ]ตอนที่ 10 ไม่กลับมา

    47
    ฮิบาริ:เกิดอะไรขึ้น ..(ชื่อคุณ)..ไปไหน!
    สึนะ:รีบอร์นกับ..(ชื่อคุณ)..จัง ถูกบาซูก้าทศวรรษพาไป 10ปีข้างหน้าแล้วครับ
    ฮิบาริ:แล้วทำไมร่างอีก 10ปีข้างหน้าไม่กลับมา
    สึนะ:ผมไม่รู้ คุณฮิบาริจะทำอะไรน่ะ ไม่ได้นะครับทุกคนช่วยมาห้ามคุณฮิบาริที
    สึนะกับยามาะพยายามห้ามฮิบาริที่เข้าไปในบาซูก้าทศวรรษที่พังอยู่เพราะมีคนเข้าไปทีเดียว 2 คน
    อีผิ้ง:ท่านฮิบาริ
    อีผิ้งที่เห็นฮิบาริระเบิดแต้มดอกก็ทำงาน
    สึนะ:โกคุเดระคุงช่วยพาอีผิ้งไปไกลๆ ทุกคนที
    โกคุเดระ:อ่ะ ครับรุ่นที่ 10!
    โกคุเดระอุ้มอีผิ้งวิ่งออกไป
    สึนะ:คุณฮิบาริครับ ผมว่าเอาเรื่องนี้ไปปรึกษาคุณเบียงกี้ เพราะถ้าคุณฮิบาริเข้าไปไม่กลับมาจะแย่ไปอีกนะครับ
    ฮิบาริ:พาไปสิ พาไปหาคนที่ชื่อเบียงกี้
    เคียวโกะ:งั้นฉันกับพี่ชายไปก่อนนะ ได้เองยังบอกด้วยนะสึนะคุง
    ฮารุ:ฮารุก็ต้องขอตัวกลับก่อนด้วยนะคะคุณสึนะ
    โคลม:ฉันก็ด้วย เดี๋ยวพวกจิคุสซะกับเคนจะเป็นห่วง
    โดย God 960
  • อื่นๆ

    [ฮิบาริ] ตอนที่ 9 การพบเจอเหล่าวองโกเล่ (ตอนที่ 2)

    54
    และแล้วคุณก็ได้เจอกับโคลม
    คุณ : เธอชื่อโคลมหรอ ?
    โคลม : ใช่ค่ะ
    เรียวเฮ : พวกนายมาทำอะไรกันตรงนี้ /ตะโกน
    เคียวโกะ : พี่ก็ อย่าเสียงดังไปสิคะ
    เรียวเฮกับเคียวโกะที่พึ่งกลับจากการไปจ่ายตลาดก็เดินมาสมทบ
    ฮิบาริที่เห็นว่าจำนวนคนเพิ่มขึ้นเลยปลีกตัวออกไปก่อน (ซึ่งไปไหนได้ไม่ไกลเพราะคุณยังอยู่ที่นี่)
    ฮารุ : อ่ะ นั่นคุณสึนะหนิ มาเร็วอีผิงจัง
    ต่อมาก็ตามด้วยฮารุกับอีผิง
    รีบอร์น : วันนี้ต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่...
    สึนะ : เอ๊ะ ?
    รีบอร์น : ดูสิตอนนี้เหล่าวองโกเล่และผู้ที่เกี่ยวข้องมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาเลย
    รีบอร์นพูดจบก็ขยับหมวกต่ำลง ตามด้วยสายลมที่พัดผ่านเหล่าวองโกเล่และผู้ที่เกี่ยวข้องทุกคน
    จู่ๆ รีบอร์นก็กระโดดมาทางคุณ คุณรับรีบอร์นที่กระโดดมาทางคุณได้อย่างแม่นย้ำ คุณอุ้มรีบอร์นแบบงงๆ
    สึนะ : รีบอร์นนายไปให้...(ชื่อคุณ)...จัง อุ้มทำไม
    รีบอร์น : ไม่รู้สิร่างกายมันขยับไปเอง
    โดย God 939
  • อื่นๆ

    [ฮิบาริ] ตอนที่ 8 การพบเจอเหล่าวองโกเล่

    56
    คุณที่ถูกพาฮิบาริพาออกมาจากบ้าน
    คุณ : ปล่อยฉันนะ ปล่อยๆ ฉันจะไปแก้ข่าวเรื่องที่ฉันเป็นแฟนนาย /ดิ้นๆ
    ฮิบาริ : อย่าดิ้นน่าไม่เป็นอะไรหรอก ว่าแต่...(ชื่อคุณ)...จะไปหาเจ้าหนูไม่ใช่หรอ
    ฮิบาริพูดพลางลากคุณไป
    คุณ : เงอ ปล่อยช้านนนนน
    ในที่สุดคุณก็ถูกฮิบาริลากมาถึงบ้านสึนะ
    คุณ : บ้านใครน่ะ
    ฮิบาริ : เจ้าหนูไงละ
    สึนะ : คะ คุณฮิบาริ มาทำอะไรที่บ้านผมครับ
    รีบอร์น : ดีจ้า
    ฮิบาริ : ไงเจ้าหนู
    คุณ : เจ้าหนู?
    ฮิบาริ : เจ้าหนูนี่ไง
    ฮิบาริพูดพลางชี้ไปที่รีบอร์นที่หลังอยู่บนไหล่สึนะ
    คุณ : อ่า... ฉันชื่อ...(ชื่อคุณ)...
    สึนะ : ผมชื่อซาวาดะ สึนะโยชิครับ ส่วนเจ้านี่ก็รีบอร์นครับ
    คุณ : งั้นเข้าเรื่องเลยนะ พวกคุณรู้จักโคลมมั้ย?
    โดย God 1,015
  • อื่นๆ

    [ฮิบาริ] ตอนที่ 7 ณ บ้านของฮิบาริ...

    55
    ฮิบาริ : ...(ชื่อคุณ)...ตื่นได้แล้ว ถ้าไม่ตื่นผมจะขย้ำคุณนะ
    คุณ : ง่ำๆ แม่คะ ขออีก 5 นาที... แม่... มะ แม่!
    ฮิบาริ : ...(ชื่อคุณ)...เป็นอะไรน่ะ
    คุณสะดุ้งตื่นจากความฝัน ที่เป็นความหลังอันน่าเจ็บปวดของคุณ
    คุณ : ป่าว... ไมเป็นไร
    คุณว่าปัดพลางเช็ดเหงื่อบริเวณหน้าผาก
    คุณ : ว่าแต่นายหายไข้แล้วหรอ แล้ว... เรื่องเมื่อคืนจำได้มั้ย ?
    ฮิบาริ : หายแล้ว... เรื่องเมื่อคืน ผมทำอะไรคุณหรอ...
    คุณ : ป่าวๆ ช่างเถอะ ว่าแต่...เคียวยะรู้จักโคลมมั้ย?
    คุณพยายามเปลี่ยนเรื่องและเป็นที่ประสบผลสำเร็จเพราะฮิบาริไม่ได้ถามต่อ
    ฮิบาริ : ผมคิดว่าพวกเจ้าหูน่าจะรู้
    คุณ : เจ้าหนู ?
    ฮิบาริ : เดี๋ยวผมพาไปแล้วกัน แต่ก่อนไปผมขอกลับบ้านไปเปลี่ยนชุดก่อนแล้วกัน
    โดย God 1,080
  • อื่นๆ

    ชี้แจ้งตอนที่ 6 หน่อยนะคะ

    38
    พอดีว่า... ลืมคำว่า [ฮิบาริ]ไปตรงหัวข้อ แล้วก็เราเผลอไปกด Enter ตอนตั้งคำถามข้อที่ 1 ครบแล้ว
    มันก็เลย... มีคำถามแค่ข้อเดียวต้องขออภัยด้วยนะคะ
    ยังไงก็ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ ><!!
    อ่อ ตอนนี้ก็ฝาก ' [ฮิบาริ] ตอนที่ 6 ไม่สบาย...! ' ด้วยะคะ /โค้ง
    โดย God 746
  • ดูต่อทั้งหมด

เลือกรูปแบบควิซกันเลย!