|
สวัสดีครับ..เรื่องลี้ลับในสถาบันกลับมาพบกับน้องๆอีกครั้งแล้วครับ..โดยในครั้งนี้ยังคงมีเรื่องราว ตำนานที่รอการพิสูจน์จากน้องๆอยู่หลายเรื่อง ส่วนวันนี้ก็เป็นคิวเรื่องราวลี้ลับจากน้อง ALatariel VarDamir เจ้าของรางวัล "อ่านเรื่องนี้ต้องมีหอน" จากกิจกรรม "ฮาโลวีนปีนี้ ชวนเด็กดีมาเล่าเรื่องผีกัน" เรื่องราวเรื่องนี้เกิดขึ้นจริงในโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดแห่งหนึ่งทางภาคตะวันออก จะเป็นอย่างไรไปสัมผัสกันเลยครับ.. มีเรื่องเล่าต่อกันมาในโรงเรียนสตรีแห่งหนึ่งว่า..เด็กนักเรียนหญิงคนหนึ่งชื่อฟ้า เธอกำลังเรียนอยู่ชั้นม.5 เธอมีแฟนที่คบกันมานานไม่เคยทะเลาะกัน จนขึ้น ม.6 ความสัมพันธ์ของเขากับเธอก็เริ่มเปลี่ยนไป เขาเริ่มรำคาญเธอ ว่าเธอแรงๆจนสุดท้ายเขาก็บอกเลิกเธอในที่สุด เธอเสียใจมากเธอนั่งร้องไห้ใต้ต้นไม้ในสวนโรงเรียน ซึ่งเป็นสถานที่ที่เธอมักมาอยู่คนเดียวทุกครั้งที่เสียใจ และตอนนี้ก็เช่นกันเธอนั่งอยู่อย่างนั้นจนราวๆหนึ่งทุ่ม รอบๆตัวเธอมีเพียงแสงสรัวๆที่มาจากเสาไฟของโรงเรียนเท่านั้น ลมค่อยๆพัดผ่านไป ใบไม้บนต้นเสียดสี ท่ามกลางความมืดมิด ที่มีเพียงเสียงลมดังขึ้นตลอดเวลา เธอไม่รู้ว่าปล่อยเวลาผ่านไปเท่าไร จนสุดท้ายเธอก็ตัดสินใจได้..
ใช่เธอตัดสินใจได้ เธอตัดสินใจที่จะจบชีวิตของตัวเองลง มือเล็กๆยกขึ้นปาดน้ำตากลั้นใจไม่ให้มันไหลออกมา พร้อมกับลุกขึ้นจากม้านั่งตัวยาวก่อนหยิบเชือกที่เตรียมไว้จากกระเป๋า เธอเดินไปที่เสาไฟอย่างช้าๆ ทุกๆย่างก้าวที่เธอเดินราวกับจะตอกย้ำให้เธอคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเธอและเขา ยิ่งคิดมากเท่าไรน้ำตาที่พยายามกลั้นเอาไว้ก็พาลจะไหลออกมา จนในที่สุดเธอก็ผ่ายแพ้ให้กับมันน้ำตา และเสียงสะอื้นเริ่มดังขึ้นอีกครั้งประสานกับเสียงลมพัด เชือกในมือถูกโยนขึ้นไปเกี่ยวกับเสาไฟ ทันใดนั้นก็มีเสียงตะโกนดังขึ้น "เธอจะทำอะไรน่ะ" เสียงที่ดังขึ้นทางด้านหลังเรียกให้ฟ้ารีบหันไปดูมีหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ในเงามืดของมุมตึก เธอคนนั้นเดินมาหาฟ้าอย่างรวดเร็วพร้อมกับพูดอย่างเกรี้ยวกราดว่า "ที่เธอกำลังทำน่ะมันผิดนะ" "คุณ ...คุณเป็นใครคะ" ฟ้าได้สติถาม "ฉันเป็นอาจารย์น่ะ เอาล่ะ..รู้แล้วนะว่าฉันเป็นอาจารย์ เพราะฉะนั้นลงมาคุยกันก่อนได้ไหม" "นะ..มาคุยกันดีๆก่อนนะอย่าทำแบบนั้นเลย""ค่ะ" ฟ้าเดินไปหาอาจารย์ที่ตอนนี้เดินนำไปนั่งที่เก้าอี้ยาวแล้ว เวลาผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง ทั้งสองคนคุยกันไปเรื่อยๆจน .."ฟ้า ครูว่ากลับกันเถอะ พ่อแม่เธอคงจะเป็นห่วงแล้ว" อาจารย์พูดขึ้นเมื่อเห็นว่าเวลาผ่านไปมากแล้ว "ไปกันเถอะ เร็ว" เธอยื่นมือส่งให้เด็กนักเรียนหญิง แต่ฟ้ากลับพูดว่า "อาจารย์ ...อาจารย์เป็นคนดีจังเลยนะคะ อาจารย์เข้าใจหนู ขอบคุณมากค่ะ ที่ผ่านมายังไม่เคยมีใครพูดแบบนี้กับหนูซักคน หนูขอให้อาจารย์มีความสุขมากๆนะคะ" เธอเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้า ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยน้ำตา"ฟ้า ทำไมเธอ ...""ขอบคุณมากนะคะ หนูอยากกลับไปกับอาจารย์ แต่ ...แต่ว่าหนูคงไปไม่ได้หรอกค่ะ หนู...หนูคงต้องอยู่ที่นี่ตลอดไปนั่นแหละค่ะ" เธอยิ้มทั้งน้ำตาให้กับอาจารย์"ถ้าเมื่อตอนนั้นหนูมีอาจารย์อยู่ก็คงจะดีนะคะ หนูคง ...หนูคงไม่เลือกทำอย่างนั้น" ฟ้ายิ้ม ยิ้มอย่างงดงามทั้งน้ำตาก่อนที่ร่างกายของเธอจะค่อยๆเลือนหายไป..ขณะนั้นอาจารย์ผู้หญิงคนนั้นแทบหมดสติ..ก่อนที่จะได้มารู้ความจริงในภายหลังว่า ในอดีตมีเด็กนักเรียนหญิงคนหนึ่งได้ตัดสินใจมาผูกคอตาย และจบชีวิตลงที่สวนแห่งนี้..จากวันนั้น จนถึงวันนี้ ในทุกคืนๆ อาจารย์ นักการภารโรงต่างๆของโรงเรียนสตรีแห่งนี้ ก็มักจะได้เห็นนักเรียนหญิงคนดังกล่าวมาผูกคอตายวนเวียนซ้ำแล้ว ซ้ำเล่าทุกวัน.. |
|
พส่งเรื่องลี้ลับในสถาบันของคุณมาได้ที่ latae@dek-d.com ครับพ |
101 ความคิดเห็น
ป.ล. เห็นกี่ครั้งก็ยังกลัวอ่าา~~~
อ๊ากกกกกกกก!
งั้นที่อาจารย์จับตั้งเเต่เเรกมันก็ผีนี่หว่า TOT
เราก็นึกว่าเด็กคนนั้นจะถูกผีหลอกซะอีก TwT
รู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ค่อยน่ากลัวง่ะ =_="
โอ๊ย~~ ขนลุกพรึ่บเลย
ตอนแรกว่าไม่ค่อยน่ากลัวเท่าไร
แต่ทำไมขนลุกก็ไม่รู้
ปล.รูปพี่ลาเต้ ก็แอบน่ากลัว - -
เหอๆ แต่รูปนี่น่ากลัวแฮะ
แต่ถ้าเจอกับตัว อย่างที่บอกๆ ก็คงช็อคน่าดู O[]O
กงกรรมกงเกวียน
ฆ่าตัวตายแล้วครั้งหนึ่ง ก็ต้องกลับมาอีกครั้ง และ อีกครั้ง จนกว่าจะหมดกรรม
TT^TT ชีวิตยังอีกยาว TT^TT
Ps. รูปสวยมากๆ สยองดีจริงๆ ค่ะ
ชลหญิง
สตรี+ภาคตะวันออก
ป.ล. ตอนแรกนึกว่าอาจารย์ เปนผีซะอีก
เรื่องที่เกิดเพิ่งเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวต่างๆ ในมหาลัยไม่มีใครที่จะใช้ลิฟท์เพียงคนเดียว ขนาดเข้าไปเป็นกลุ่ม คนในลิฟท์ยังรู้สึกถึงสิ่งผิดปกติต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นกลิ่น หรือแม้กระทั่งผู้หญิงใส่ชุดนักศึกษา ยืนติดมุมลิฟท์ เมื่อถึงชั้นที่ประตูลิฟท์เปิด ก็พบว่าผู้หญิงคนนั้นหาไปแล้ว ทั้งๆที่ประตูเปิดเป็นชั้นแรกที่จะมีคนออก
เรื่องจริงจากมหาวิทยาลัย แห่งหนึ่งในโคราช