|
หากพูดถึง "เด็กมีปัญหา" คงไม่ใช่แค่ความสนุกสนานของนักร้องโฟร์มด.. แต่ในความเป็นจริงแล้ว มันคือ ชีวิตทั้งชีวิตของเด็กคนนั้น.. ซึ่งในวันนี้ พี่ลาเต้ ก็ได้มีบทความดีๆที่น่าสนใจมากๆ มาบอก เกี่ยวกับเหตุการณ์ในอนาคต ของกลุ่มเด็กที่มีปัญหาว่าจะเป็นอย่างไร.. ลองอ่านดู ไม่แน่นะ.. เราอาจจะขึ้นชื่อว่า "เด็กมีปัญหา" ก็เป็นได้.. เด็กมีปัญหาในบทความนี้ คือ เด็กนักเรียนที่เกเร ไม่สนใจเรียนหนังสือ ซึ่งพอโตขึ้นมาชีวิตมักจะลำบาก เป็นเรื่องที่ทุกคนทราบกันดีอยู่แล้ว และจากการสำรวจพฤติกรรมของนักเรียนในช่วงหลายสิบปีก็ยิ่งตอกย้ำว่าสิ่งนี้เป็นเรื่องจริงทั้งสิ้น..
การสำรวจครั้งนี้ ได้ศึกษาข้อมูลของชาวอังกฤษ 3,652 คน ที่เกิด พ.ศ.2489 มีการติดตามพฤติกรรมมาตั้งแต่เด็ก โดยขณะที่เริ่มเก็บข้อมูลนั้นได้แบ่งออกเป็นกลุ่มดังนี้ 9.5% มีปัญหาในชีวิตมาก 28.8% มีปัญหาเล็กน้อย และ 61.7% ไม่มีปัญหาเลย.. จนกระทั่งเมื่อเวลาผ่านมาอีก 40 ปี พบว่านักเรียนที่มีปัญหาในโรงเรียนมากมักจะประสบปัญหาในชีวิตในภายหลัง.. และเมื่อเทียบกับนักเรียนทั่วไปแล้ว.. นักเรียนกลุ่มนี้จะมีความล้มเหลวในชีวิตสูงถึง 2 เท่า เช่น การตั้งท้องก่อนอายุ 20 ปี มีการหย่าร้าง ปัญหาในครอบครัว มีปัญหากับเพื่อนฝูง เลิกเรียนกลางคัน ไม่มีงานทำ และปัญหาดังกล่าวอาจจะส่งกระทบถึงลูกๆ อีกด้วย.. เริ่มต้นวันนี้คงไม่สาย คงจะใช้ได้สำหรับน้องๆที่กำลังคิด หรือกำลังจะเข้าข่ายในสังคมเด็กมีปัญหานะครับ.. ต้องบอกว่าไม่มีใครอยากเป็น และไม่มีใครสมัครใจที่จะเป็น แต่หากเป็นไปแล้ว ปรับตัวเปลี่ยนแปลงวันนี้ก็ยังไม่สายครับ.. สู้ๆๆ |
|
>> ทำยังไงดีนะ.. เรื่องแบบนี้ ถึงจะไม่เกิดกับเด็กไทย.. << |


15 ความคิดเห็น
ระบายอ่าน้ะส์ *
เรารุ้สึกว่าเราเป็นเด็กมีปัญหาอ่ะ =^='' แบบว่า เราไม่ค่อยมีเพื่อน เหงาๆ พ่อกับแม่เราก็ไม่สนใจเรื่องการเรียนเราที่จะจบ ป.6ไปต่อ ม.1 อ่ะ แต่เราไม่ได้เกเรที่โรงเรียนนะ
ว่าไปเราก็เป็นเด็กเรียนด้วยซ้ำแต่พอระยหลัง '' มันก็มีปัญหา หลาย ย ๆอย่างจนเรา เริ่มเบื่อเรียนอ่ะ - เห้อ..จากเด็กที่ใครๆเคยมองว่าสมบูรณ์แบบอย่างเรา ซักวันมันก็ต้องล้มเหลวแน่
เลย ม.1 เราไม่อยากเข้า ''มพ.อ่ะ แต่แม่เม่สนใจเลย ให้เราเข้า เราไม่อยากเข้า !!! เราอาจไม่ติดห้องกิฟต์ มพ. แน่เลย เห๊อ อ อ --///-- อนาคตล้มเหลว TTOTT
ฝากกำลังใจส่งไปให้น้องคอมเม้นที่ 1 ด้วยนะครับ.. ปัญหานั้นเกิดขึ้นได้กับทุกคนครับ แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะผ่านมันไปได้ พี่ลาเต้ เชื่อว่าซักวันหนึ่งน้องจะผ่านมันไปได้ครับ..
ปล.หากน้องมีอะไรที่อยากจะระบายความในใจ พี่ลาเต้ ขอเป็นอีกคนหนึ่งที่อยากรับฟังนะครับ.. สู้ต่อไปครับ..
ผิดกับคนบางคนที่ไม่รู้จักปัญหา ไม่เคยพบปัญหา หนีปัญหา พอถึงเวลาที่ต้องเผชิญปัญหาหนักๆเข้า ..
คุณจะลำบาก..และยากนักที่จะผ่านช่วงปัญหานั้นไปได้โดยราบรื่น..
ดังคำกล่าว.."ผู้ใดไม่รู้จักปัญหา ผู้นั้นย่อมไม่รู้จักวิธีแก้ปัญหา"
เพราะเราเป็นคนขี้กลัว กลัวทุกอย่าง ,ขี้น้อยใจ กลัวไม่มีเพื่อน กลัวสังคมไม่ยอมรับ
และไม่ชอบให้ใครมาพูดจาว่าเราแรงๆ ดูถูก เราจะรู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นคนไร้ค่า และบางครั้งเราไม่อยากจะมีชีวิตอยู่อีกต่อไป... .'
แต่เราก็คิดถึงคนในครอบครัว ยิ่งเป็นแม่นั่นทำให้เรารู้สึกว่าต้องทนอยู่ต่อไปให้ได้
เราเป็นคนที่จะทำอะไรก่อนคิด แล้วพอเกิดเรื่องขึ้นมาก็จะด่าและว่าตัวเองอยู่เสมอ T^T
อยากจะแก้นิสัยแบบนี้จังเลยอ่ะ เซ็งจริง
ปัญหาเริ่มจาก ครอบครัว นั่นล่ะ เป็นลูกโซ่
ปัญหา เชื่อว่าทุกคนมี และปัญหานี้แหละ คือตัวฝึกฝนเรา เหมือนๆกับการสอบในโรงเรียน(แล้วแต่ใครจะเอาอะไรมาเปรียบนะ ที่เปรียบเทียบแบบนี้คิดว่าเห็นภาพตามง่ายสุดระในความคิดเรานะ) ถ้าเราสอบไม่ผ่านก็ต้องซ้ำขั้นเรียนซ้ำๆของเดิมแล้วก็สอบใหม่ ปัญหาก็เช่นกัน ถ้าผ่านมันไปไม่ได้ มันก็จะวนเวียนอยู่กับเรา เหมือนการเรียนซ้ำขั้น จนกว่าเราจะเข้าใจปัญหาและแก้ไขมันได้ นั้นแหลคือสอบผ่าน(ปัญหาไม่มีคะแนนมีแต่ผ่านกับไม่ผ่านแค่นั้น) แต่ว่าปัญหาไม่ได้เป็นอะไรที่ตายตัวเหมือนการสอบ ปัญหาสามารถยึดหยุ่นได้ แต่วิธีที่ดีที่สุดที่ไว้แก้ปัญหาน่าจะเป็นการมองปัญหาเป็นเรื่องท้าท้าย จนทำให้เราฮึดสู้ ประกาศกับตัวเองเลยว่าเกิดมาได้ตั้งขนาดนี้แล้วชนะปัญหามาได้เยอะแล้ว คนเราชนะปัญหาได้ตั้งแต่การอยู่ในท้องแม่มาได้ตั้ง 9 เดือน บางคนก็น้อยกว่านั้น แต่ก็ผ่านปัญหาจนสามารถออกมาดูโลกได้ เก่งไหมล่ะ มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรอกนะ ถ้าคุณไม่อยากมีชีวิตอยู่ คุณจะอยู่มาได้ถึงทุกวันนี้หรือ ที่คุณยืนได้ก็เพราะขาทั้ง 2 ข้างของคุณเองไม่ใช่เหรอแม้ว่าพ่อหรือแม่หรือใครจะสอนคุณแต่ถ้าคุณไม่ให้ความร่วมมือที่จะพยายามช่วยตัวเองด้วย คุณคงยืนไม่ได้หรอกทุกวันนี้น่ะ ยังไงพยายามเข้านะสิ่งที่อยู่หลังปัญหาคือความภูมิใจที่ผ่านปัญหามาได้ ผ่านมาเจอความรู้สึกนี้ไวไว มันรู้สึกดีมากเลย เชื่อสิคุณทำได้
ปัญหามันเกิดขึ้นทุกที่ สมัยเรียนเราก็มี เยอะมากจนบางครั้งแทบบ้า แต่ไม่มีใครให้พุดด้วยได้เลย แต่เวลานี้มันจบไปแล้วเราตั้งตนใหม่ได้ถ้าชีวิต่เรายังอยู่
ไม่มีใครจะทำร้ายเธอได้เท่ากับเธอทำตัวของเธอเอง ชีวิตเป็นของเราล้มก็ลุก ตั้งหลักให้ดีแล้วเดินต่อ อย่าเอาไปแขวนไว้ที่ใครหรืออะไรสักอย่าง ตัวเรายี่ละค่ะที่จะแก้ปัญหาให้ตัวเอง
ระบายอ่าน้ะส์ *
เรารุ้สึกว่าเราเป็นเด็กมีปัญหาอ่ะ =^='' แบบว่า เราไม่ค่อยมีเพื่อน เหงาๆ พ่อกับแม่เราก็ไม่สนใจเรื่องการเรียนเราที่จะจบ ป.6ไปต่อ ม.1 อ่ะ แต่เราไม่ได้เกเรที่โรงเรียนนะ
ว่าไปเราก็เป็นเด็กเรียนด้วยซ้ำแต่พอระยหลัง '' มันก็มีปัญหา หลาย ย ๆอย่างจนเรา เริ่มเบื่อเรียนอ่ะ - เห้อ..จากเด็กที่ใครๆเคยมองว่าสมบูรณ์แบบอย่างเรา ซักวันมันก็ต้องล้มเหลวแน่
เลย ม.1 เราไม่อยากเข้า ''มพ.อ่ะ แต่แม่เม่สนใจเลย ให้เราเข้า เราไม่อยากเข้า !!! เราอาจไม่ติดห้องกิฟต์ มพ. แน่เลย เห๊อ อ อ --///-- อนาคตล้มเหลว TTOTT
Email / Msn:
วันที่: 19 มกราคม 2552 / 21:53
เอ่อ... ทำไมไม่อยากเข้า ม.พ. ละคะ ? พี่ก็เรียนอยู่อะนะ
ถึงโรงเรียนจะไม่ดัง มีเด่น มันก็มีความอบอุ่นในตัวนะ :}
น้องต้องสู้ ๆ โหดมาก จะเข้าห้องกิฟต์ ก็มีโอกาสอยู่นะ ถ้าตั้งใจจริงๆ
อย่าเครียด หลายคนก็มีช่วงเวลาแบบนี้แหละ
จะดีไม่ดี อยู่ที่ตัวเรา ว่าจะตามคนรอบข้างไปแบบไหน!
สิ่งที่ทำให้เด็กมีปัญหา
น่าจะเป็นสภาพแวดล้อมที่เติบโตมาและการเลี้ยงดูเอาใจใส่ของคนในครอบครัว
การใช้ชีวิตที่โรงเรียนก็น่าจะเกี่ยวข้องด้วย
เพราะถ้าโดนเพื่อนล้อก็ทำให้ไม่อยากไปเรียน
โดนครูดุ ด่า หรือตี ก็ทำให้ไม่อยากไปเรียนเหมือนกัน
ทางที่ดีผู้ใหญ่น่าจะใส่ใจดูแลเด็กให้ละเอียด
ทั้งพ่อแม่ และ คุณครู
ควรจะให้คำแนะนำกับเด็กๆในทุกๆเรื่อง
เพื่อน ๆ หรือคนรอบข้างก็สำคัญ
ทุกคนต้องช่วยกันและกันค่ะ ^^;;;
เรื่องนี้ไม่มีใครอยากให้เป็น แต่ถ้าพ่อกับแม่ไม่ดูดำดูดีเลย เด็กก็อาจมีปัญหา เพราะเด็กต้องการความเอาใจใส่
ทุกอย่างของเด็ก ก็คือพ่อกับแม่ ถ้าพ่อแม่ไม่สนใจแล้วใครแล้วใครจะสนใจลูกล่ะค่ะ
จะแก้ปัญหาแต่ละอย่าง ต้องแก้ที่ต้นเหตุน่ะ ไม่ใช่ปลายเหตุ
ลูกแค่คนเดียวก็เลี้ยงไม่ได้ แล้วถ้าต้องดูแลคนทั้งประเทศล่ะ ทำไง
ผมมีรถขี่ไหม มี มีคอมไห้เล่นไหม มี มีเงินใช้ไหม มี มีเพื่อนไหม มี แต่ถ้าถามว่า มีความสุขไหมผมบอกได้เลยว่าไม่เคยรุจักมันด้วยซ้ำ ว่าความสุขมันเป็นอย่างไร ผมถูกกดดันมา 2 ปีแล้วครับ ผมได้มาบอกความรุสึกแล้วผมก้อรุสึกดีใจครับ ผมไม่อยากถูกกดดันครับ
???????อ่อ ที่สำคัญคือ เคยลงโทษ และตักเตือนแต่ก็ไม่จำ.ทำไงดี ช่วยหนูด้วย. ?...?.....?