เรื่องเล่าเขาชนไก่ ผลัด 2 : เจอผีที่เขาชนไก่..

          สวัสดีครับ.. ฤดูกาลเข้าค่ายเขาชนไก่ยังไม่มีทีท่าว่าจะจบลงง่ายๆ นะครับ.. เพราะเท่าที่ไปเช็คจากตารางผลัดที่ต้องไปแล้ว.. ยาวไปถึงต้นเดือนมีนาคมโน่นเลยครับ.. แต่ไม่ว่าชาวเด็กดีจะได้ไปผลัดไหนก็ขอให้โชคดี ไม่เจอ "ผี" แล้วกันครับ..

          ด้วยความที่ดินแดนเขาชนไก่ เป็นพื้นที่ประวัติศาสตร์ที่เมื่อหลายร้อยปีก่อนได้ถูกใช้เป็นพื้นที่ทำสมรภูมิสงคราม 9 ทัพ.. เหล่าทหาร และข้าศึกต่างต้องมาจบชีวิตลง นอนตายทับถมในบริเวณพื้นที่แห่งนี้จำนวนมาก.. มีครูฝึกท่านหนึ่งเคยเปรียบเทียบให้กองร้อย พี่ลาเต้ ฟังว่า.. เศษดิน เศษหิน เศษทราย ในเขาชนไก่ บางครั้งก็มาจากเศษซากศพของทหาร และข้าศึกในสมัยก่อน..

          ดังนั้นเรื่องเล่าเขาชนไก่ในวันนี้ พี่ลาเต้ ก็มีประสบการณ์ตรง ประสบการณ์จริง ของเหล่า รด. รุ่นต่างๆ ที่ได้มีโอกาสไปพักแรมที่เขาชนไก่ จนเป็นเหตุทำให้ได้พบเจอกับเรื่องราวลี้ลับที่หาคำตอบ และพิสูจน์ไม่ได้.. ซึ่งวันนี้ พี่ลาเต้ คัดมา 2 เรื่องเด็ดๆ ดังต่อไปนี้ครับ..

   เส้นขอบฟ้า..  

          ยามค่ำคืนของค่ายเขาชนไก่ ก็จะมีการยืนเวรยาม ซึ่งคนที่ต้องทำหน้าที่ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นเหล่า รด. ที่ต้องมาสับเปลี่ยนหมุนเวียนกันนั้นเอง.. แต่ครูฝึกจะบอก และเน้นอยู่เสมอว่าขณะที่ยืนเวรยาม อย่ามองไปที่เส้นขอบฟ้าโดยเด็ดขาด เส้นขอบฟ้าก็คือ เส้นที่ผืนดินกับผืนฟ้าตัดกัน.. ซึ่งจะพบเจอได้บ่อยในต่างจังหวัด..

          สาเหตุที่ถูกกวดขันเรื่องนี้ ก็มีเพราะมีอดีตที่น่ากลัวอยู่ว่า.. มีนักเรียน รด.อยู่คนหนึ่งมีคิวออกมายืนเวร แต่ขณะนั้นเกิดปวดฉี่ขึ้นมา และด้วยความที่ขี้เกียจเดินไปเข้าห้องน้ำ จึงเลือกไปปลดทุกข์เบาที่ต้นไม้.. และขณะที่กำลังทำภารกิจอยู่นั้น รด.คนนี้ได้มองไปยังด้านหน้าซึ่งเป็นที่โล่ง จนได้เห็นเส้นขอบฟ้า..

          จากนั้นไม่ถึง 10 วินาที เขาก็รู้สึกว่าสิ่งที่เขาเห็นตรงหน้านั้น มันคือ ฝูงม้า ธงรบ และข้าศึกกำลังโห่ร้องดังกึกก้อง และวิ่งเข้ามาหาตัวเขาอย่างรวดเร็ว.. ตอนนั้นเขารู้สึกตกใจ จึงหันหลัง เพื่อวิ่งกลับไปยังที่รวมพลให้เร็วที่สุด.. แต่สิ่งที่เขาได้เจอเมื่อหันหลังนั้นก็คือ..

          มีนักรบตัวใหญ่ขี้ม้าสีดำ กำลังเอามีดยาวฟันมาที่ตัวนักเรียน รด. คนนั้น.. ก่อนที่จะหมดสติ และมาฟื้นที่โรงพยาบาลในวันรุ่งขึ้น โดยหมอให้เหตุผลว่า อาจจะมาจากอากาศหนาว จนทำให้เส้นต่างๆ ในร่างกายทับกันจนเกิดอาการหมดสติ..

   ครูฝึกเรียกหา..  

          เรื่องที่สอง เป็นเรื่องระหว่างการเดินทางไกลครับ.. โดยเกิดขึ้นกับนักเรียน รด. หมู่หนึ่งที่จะต้องเดินทางไกลยามกลางคืน ระหว่างทางที่เดินนั้นก็จะมีการเช็คยอดตลอด เพื่อป้องกันการพลัดหลง แต่แล้วเมื่อเดินมาได้เกือบ 2 กิโลเมตร กลับพบว่าเพื่อนตั้งแต่คนที่ 6 ถึง 11 ได้หายไป..

          จากนั้นเพื่อนที่เหลืออยู่ต่างส่งเสียงร้องเรียกหา แต่ก็ไม่มีเสียงตอบกลับมา.. หัวหน้าหมู่จึงรีบเดินทางออกไปที่รวมพลเพื่อแจ้งครูฝึกทันที.. ด้านครูฝึกเมื่อทราบแล้วก็ออกตระเวนหากันอย่างหนัก.. โดยสั่งห้ามนักเรียน รด.ทุกคนห้ามออกจากที่รวมพลโดยเด็ดขาด..

          เวลาผ่านไปประมาณ 2 ชั่วโมงครูฝึกได้กลับมาพร้อมกับกลุ่ม รด.คนที่ 6 ถึง 11 ที่หายไป.. เพื่อนกลุ่มนี้หน้าตาตกใจ และเหวอมากๆ ก่อนจะเล่าให้เพื่อนๆ ทั้งกองพันฟังว่า.. ระหว่างทางที่เดินทางไกลตอนกลางคืนอยู่นั้น เพื่อนคนที่ 6 ได้เห็นครูฝึกโพกหัวด้วยผ้าสีแดงกำลังโบกมือเรียก..

          จึงเดินไปหา ขณะที่เพื่อนคนที่ 7 ถึง 11 ก็เดินตามไปเช่นกัน.. แต่พอเดินไปถึงจุดที่ครูฝึกเรียก กลับไม่มีใคร และพอจะหันหลับไปทางเดิม ก็รู้สึกว่าตัวเองได้หลงทางซะแล้ว..

          นี่แหละครับ 2 เรื่องที่ พี่ลาเต้ สัมผัสมาเอง และได้ฟังจากเพื่อนๆ เล่าต่อกันมา.. แต่ต้องบอกก่อนว่าเป็นเพียงส่วนน้อยเท่านั้น เพราะพื้นที่ประวัติศาสตร์ยังมีอีกหลายเรื่องที่รอการค้นหา และพิสูจน์อยู่.. ว่าแล้วก็ขอฝากให้น้องๆ ที่กำลังจะไปค่ายเขาชนไก่ในไม่ช้านี้ อย่าลบหลู่ในสิ่งที่เรามองไม่เห็นนะครับ..

          ครูฝึกเคยเล่ามาว่า "ผู้ชายที่เรียน รด.บางคน.. ในภพชาติก่อนเคยเป็นทหารกล้า ของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช" ที่มาทำสงครามและได้เสียชีวิตลงยังดินแดนแห่งนี้.. จึงไม่แปลกที่ชาตินี้จะได้กลับมาที่แห่งนี้เพื่อทำหน้าที่ทหารอีกครั้ง พร้อมถูกเพื่อนเก่า เพื่อนตาย หรือข้าศึกที่เราเคยทำร้าย มาทักทายตามประสาคนเคยรู้จักครับ..