เรื่องลี้ลับในสถาบัน : ซ้อมใหญ่วงโยฯ

          โรงเรียนแห่งนี้มี 4 พยางค์อยู่ใกล้แม่น้ำ.. วันหนึ่งช่วงกลางภาคเรียน นักเรียนวงโยฯ โรงเรียนแห่งนี้ต้องซ้อมดนตรีอย่างหนักเพื่อเตรียมตัวไปแข่งขันประกวดวงดนตรีระดับประเทศ ทำให้ต้องอยู่ซ้อมจนถึงมืด บางวันล่วงเลยถึงสี่ทุ่มก็เคยมี โดยห้องที่ใช้ซ้อมก็จะเป็นห้องประชุมใหญ่ของทางโรงเรียน..

          เรื่องราวความลี้ลับในครั้งนี้ก็ได้เกิดขึ้นในคืนสุดท้ายก่อนเดินทางไปแสดง.. ซึ่งทางอาจารย์ผู้ควบคุมได้แจ้งว่าคืนวันนี้จะเป็นการซ้อมใหญ่เสมือนจริงทุกอย่าง.. พอสมาชิกทุกคนมาครบการซ้อมใหญ่ก็เริ่มขึ้นทันที.. ตลอดเวลาของการซ้อมรอบแรกทุกอย่างผ่านพ้นไปได้ด้วยดี.. จนกระทั่งการซ้อมจบลง..

          จนกระทั่งการซ้อมจบลง.. ก็ได้มีภารโรงคนหนึ่งเปิดประตูเดินเข้ามา พร้อมกับเอ่ยปากถามอาจารย์ผู้ควบคุมการซ้อมว่า "ผู้ปกครองกลุ่มใหญ่ที่เดินทางมาดูการซ้อมหายไปไหนแล้ว.." ซึ่งสร้างความงุนงงให้กับนักเรียนวงโยฯ เป็นอย่างมาก เพราะไม่ได้มีการแจ้งให้ผู้ปกครองมาดู..

          จากนั้นอาจารย์จึงเริ่มทำการซ้อมใหญ่ต่อไป จนกระทั่งถึงเวลาประมาณสี่ทุ่ม ซึ่งจะเป็นเวลาของการซ้อมใหญ่รอบสุดท้าย โดยตลอดการแสดงในรอบนี้ ได้สร้างความแปลกใจให้กับนักเรียนวงโยฯ เป็นอย่างมาก เพราะขณะที่ทำการแสดงทุกคนต่างๆ มองเห็นผู้คนนำนวนมากเดินขวักไขว่กันอยู่ด้านนอก เต็มไปหมด..

          จนทันทีที่การแสดงจบลง สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อมีเสียงตีกระจกดังสนั่นไปทั่วทั้งห้อง.. วินาทีนั้นนักเรียนแต่ละคนเริ่มงงกันว่าเกิดอะไรขึ้น.. บางคนเริ่มวิ่งมารวมกลุ่มกัน.. ขณะที่เสียงตีกระจกนั้นก็ดังขึ้นเรื่อยๆ และไม่มีทีท่าว่าจะจบลง..

          ขณะนั้น อาจารย์ผู้ควบคุมจึงตัดสินใจเปล่งเสียงดังๆ ขึ้นมาว่า "ขอบคุณครับ.. ไม่ต้องตบมือก็ได้.." และเสียงนั้นก็เงียบหายไปทันที.. คราวนี้แหละนักเรียนทุกคนต่างวิ่งมารวมตัวกันที่อาจารย์.. ก่อนจะได้รับคำปลอบใจจากอาจารย์ว่า..

          "พวกเธอไม่ต้องกลัว ท่านเหล่านั้นที่ลุงภารโรง และพวกเธอเห็นเดินกันอยู่ตอนซ้อมนั้น ท่านเป็นอาจารย์รุ่นแรกๆ ของโรงเรียนเราที่เสียชีวิตไปนานแล้ว.. แต่ท่านก็ยังคงวนเวียนดูแลโรงเรียนเราอยู่ วันนี้ท่านรวมตัวกันมาดูการซ้อมใหญ่ และมาปรบมือให้กำลังใจพวกเรา.."