เรื่องลี้ลับในสถาบัน : แสงสว่างบนโรงยิม..

          เมื่อนักเรียนกลุ่มหนึ่งต้องขึ้นมาซ้อมกีฬาวอลเลย์บอลบนโรงพลศึกษา เพื่อเตรียมลงแข่งขันกีฬาสี ระหว่างที่ซ้อมนั้นเป็นช่วงเวลาสองทุ่มกว่าๆ ซึ่งภายในโรงเรียนไม่มีนักเรียนคนอื่นๆ อยู่แล้ว.. มีเพียงนักกีฬากลุ่มนี้ประมาณ 10 คน

          ระหว่างที่กำลังซ้อมในเซตสุดท้ายอยู่นั้น ดวงไฟในโรงพลศึกษาก็เกิดดับลง อย่างไม่มีสาเหตุ จนทำให้โรงพลศึกษาเต็มไปด้วยความมืด มองไม่เห็นแม้แต่หน้าคนใกล้ๆ จังหวะนั้นนักกีฬาทุกคนต่างวิ่งตามเสียงเพื่อมารวมอยู่จุดเดียวกัน..

          ทั้งรุ่นพี่ รุ่นน้องต่างร้องตะโกนออกมา เพราะตกใจในความมืด.. และทั้งหมดต่างพยายามระงับสติอารมณ์แล้วเกาะกลุ่มเดินไปยังประตูทางออก.. แต่เดินไป คลำไป นานสองนานก็ไม่พบบานประตู ขณะนั้นทุกคนจึงเริ่มสงสัยแล้วว่าจะต้องมีอะไรมากกว่าไฟฟ้าดับแน่นอน..

          จากนั้นไม่นานก็ได้มีแสงเปลวเทียนจุดขึ้นมาอีกมุมหนึ่งของโรงพลศึกษา.. นักกีฬาทั้งหมดก็เลยวิ่งกรูไปหาแสงเทียนเล่นนั้น.. วิ่งไป วิ่งไป จนเกือบจะถึง.. แสงเทียนเล่มนั้นก็หายไป สร้างความตกใจ และงุนงงให้กับนักกีฬาทั้งหมดเป็นอย่างมาก..

          ต่อจากนั้นกลับมีแสงเทียนอีกเล่มหนึ่งสว่างขึ้น แต่คราวนี้ดันเกิดสว่างอยู่บนเพดานโรงพลศึกษา ซึ่งมีความสูงมากๆ จนหลายคนสงสัยว่าข้างบนนั้นจะมีแสงสว่างได้อย่างไร.. และใครปีนไปจุดเทียนบนนั้น.. แต่แล้วความสงสัยทั้งหมดก็มีคำตอบ..เมื่อมีร่างคนตกลงมาใต้แสงเทียนเล่มนั้น..

          ทันทีที่เห็นว่ามีร่างคนตกลงมา นักกีฬาทั้งหมดต่างวิ่งกระเจิงออกไปคนละทิศ คนละทาง.. บางคนถึงขนาดร้องไห้.. ทุกคนพอตั้งสติได้ก็วิ่งไปรวมตัวกันอีกครั้งภายใต้ความมืด.. ซึ่งขณะนั้นแสงเทียนที่สว่างบนเพดานก็ยังไม่ดับลง และสิ่งที่ทำให้นักกีฬาเหล่านั้นแทบหมดสติ ก็คือยังมีร่างคนตกลงมาสู่ความมืดอยู่เรื่อยๆ

           ทุกคนต่างหวีดร้องออกมาอย่างสุดชีวิต.. ระหว่างนั้นก็พยายามคลำหาประตูทางออกไปเรื่อยๆ.. จนกระทั่งไฟในโรงยิมสว่างขึ้น.. ทุกอย่างที่เห็นตรงหน้าเป็นปกติหมด ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น.. ทั้งหมดจึงวิ่งออกประตูไปรวมตัวกันด้านล่าง..

             ระหว่างนั้นก็มีลุงยาม รปภ. คนหนึ่งเดินมาพบ ก่อนจะเล่าว่า ทุกคืนที่เฝ้าก็มักจะเห็นแสงเทียนสว่างในหอประชุมเป็นประจำ แรกๆ คิดว่าเกิดไฟไหม้ แต่พอเดินขึ้นไปกลับพบว่าไม่มีอะไร.. จนหลังๆ เริ่มรู้สึกแล้วว่าคงมีอะไรบางอย่าง แต่ก็ไม่กล้าพิสูจน์จนกระทั่งถึงทุกวันนี้..