อยากทำงานสายบันเทิง...เร่เข้ามาจ้า

อยากอยู่ค่ะ

กรี๊ดแม่นก อิอิ

สำหรับคนรักงานบันเทิงและอยากรู้เกี่ยวกับธุรกิจบันเทิง ในเชิงของการบริหารจัดการในแบบภาคธุรกิจที่มาผนวกกับงานด้านบันเทิง มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต เป็นที่เดียวที่เปิดสอนหลักสูตรนี้ในระดับปริญญาโท เพื่อรองรับคนทำงานด้านบันเทิงอย่างแท้จริง อย่างที่เพิ่งผ่านมา ส.ค. 2552 มีพี่ต้อ มารุต สาโรวาท เพิ่งจบการศึกษาจาก ป.โท นิเทศศาสตร์ บริหารสื่อที่นี่ (เพราะตอนนั้นยังไม่มีเปิดอุตสาหกรรมบันเทิง)
หลายๆ คนรวมทั้งผมคนนึงก็เคยคิดว่าเรียนป.ตรีอย่างเดียวมันไม่พอแล้ว แต่เรียนป.โท แล้วคนมันก็เรียนเยอะไปหมด อันนี้อยู่ที่มุมมองทางความคิดนะครับ คือผมจบป.โทมาก็นานมากแล้ว จบที่ธรรมศาสตร์ ผมเรียนบริหารสื่อสารมวลชน ซึ่งตอนนั้นเราก็คิดว่า รบจบป.ตรีก็ทางด้านสื่อสารมวลชน ทำงานในแวดวง แล้วดีมั้ยที่มีวิชาเรียนเรื่องการบริหารซึ่งก็กึ่ง MBA แล้วมาผนวกกับแวดวงที่เราสนใจ เนื่องจากสนใจหลักสูตรเลยสมัครเรียนและสอบเข้าได้ คนอ่านก็คงสงสัยว่าก็ติดธรรมศาสตร์ไง ถูกครับ ธรรมศาสตร์ดูมีชื่อเสียง แต่สำหรับผมไม่ใช่เพราะชื่อเสียง เพราะเราเจอหลักสูตรที่เราอยากเรียนมากกว่า แหม...ก็จบนานมากแล้วป.โทจบมา 8 ปีได้แล้ว จนมาวันนี้ท่านอาจารย์ผู้ใหญ่ที่ผมเคารพนับถือ ท่านมาเป็นที่ปรึกษาให้กับ ม.เกษมบัณฑิต ท่านว่าจะเปิด ป.โท ซึ่งจะเป็นด้านบริหารสื่อเป็นหนึ่งแขนง และจะเปิดเพิ่มอีกหลักสูตรคือ การจัดการอุตสาหกรรมบันเทิง ผมก็บอกเลยว่าท่านวิสัยทัศน์ดีมาก ไม่เคยมีหลักสูตรแบบนี้ในบ้านเราที่เกี่ยวข้องกับวงการบันเทิงอย่างแท้จริงและยิ่งเป็น ป.โท ด้วย ซึ่งค่าใช่จ่ายในการเรียนก็ถูกมากเมื่อเทียบกับเมื่อผมเรียนมาเมื่อ 8 ปีที่แล้ว เรียนเองยังตกใจเลยว่าทำไมป.โทเดียวนี้ถูกกว่าป.ตรีแล้วเหรอเนี้ยะ

จากนั้นก็ได้คุยกันเรื่องวิทยากร ส่วนใหญ่ก็ ดร. ทั้งนั้น อย่างคุณหมวย อริสรา พิธีกรสาวสวย มีผู้บริหารจากเนชั่น ซึ่งคำนำหน้าก็ ดร. เหมือนกันเป็นลูกศิษย์เดียวกัน ผู้บริหารจาก มีเดีย ออฟมีเดีย ซึ่งก็จบป.โทมาด้วยเช่นกัน แต่ล่ะท่านที่รู้ว่าจะสอนเนี้ยะ นอกจากความรู้ในตำราแล้ว ยังมีความรู้นอกตำรามาให้อีกเพียบ ถึงเวลาแล้วที่ทฤษฎีจะเดินทางมาควบคู่กับการปฏิบัติหรือเรื่องจริงกันได้ซะที วันนี้เรานั่งถามตัวเองว่าสิ่งที่เราอยากเรียนคือเรียนเพื่อไปตามสถาบันนั้นๆ หรือเราอยากเรียนเพื่อตามความต้องการและความอยากรู้ เมืองไทยสอนให้คนเรียนเพื่อนำมาเป็นเกียรติประวัติ ผมว่าถึงเวลาแล้วที่เราจะเรียนเพื่อความรู้ ถ้าคุณไปต่างประเทศ คุณจะเห็นเลยว่า คนอายุ 45 มานั่งเรียนศิลปะปริญญาตรี กับเด็กอายุ 19 ผมได้เคยคุยกับเค้าซึ่งเค้าบอกว่า ก็อยากรู้จึงมาเรียน แล้วสถาบันที่เรียนไม่ใช่อันดับต้นของอเมริกา ถ้าจัดอันดับคงราวๆ 1,000 ล่ะมั้ง คือมันไม่มีอยู่ใน list สำหรับคนที่จะไปเรียนที่โน้นเลย แต่ Concept ที่เราเดินทางผิดกันมาตลอดนั่นคือเรียนเพื่อเอาวุฒิ เราไม่ได้เรียนเพื่อเอาความรู้....วันนี้ในทัศนะคติผมถึงเวลาแล้วครับ ที่เรามาเรียนไม่ใช่เพื่อวุฒิแต่เพื่อความรู้กันเถอะ มาหาประสบการณ์ใหม่ๆ ให้ตัวเองกัน เดินก้าวออกมาเสียเวลาแค่ ปีสองปี ไม่ต้องไปเดินห้างสักพักมาค้นพบอะไรใหม่ๆ กันดีกว่า ผมเคยแล้วครับเป็นเวลาสองปีที่ไม่ได้ไปไหน 5 วันทำงาน 2 วันเรียน บางวัน เรียนเช้า ทำงานบ่าย สำหรับเสาร์ อาทิตย์ วันธรรมดาทำรายงานกลุ่มนอนกัน ตี 2-3 ทั้งบ่นและกร่นด่า แต่สุดท้ายวันสุดท้ายที่สำเร็จมันคือความภูมิใจ และเอาความภูมิใจที่มีทั้งปัญญา ภูมิใจที่ทำให้ตัวเองและครอบครัว ผมเอาความภูมิใจนั้นมาต่อยอด นำมาแนะนำและให้ความรู้เพิ่ม....ตอนนี้ผมกำลังคิดครับว่าถึงเวลาที่จะต้องเรียน ปริญญาเพื่อความรู้อีกหลายๆ ใบหรือยัง วุฒิ ที่เราเคยได้มันได้ถึงช่วงเวลาผ่านพ้นไปแล้ว แต่ความรู้ใหม่ที่อยากได้กำลังรออยู่ ตอนนี้กำลังมองว่าจะเรียนต่อเพื่อเพิ่มเติมดีกรีให้คิดในเชิงลึกขึ้นอย่า ป.เอก ย้อนเวลากลับไปผ่านมา 8 ปีแล้ว ส่งสัยคงต้องหาอะไรใหม่ๆ เรียนรู้เพิ่มเติมให้กับตัวเองอีกแล้วสินะ
สนใจอยากถามข้อมูลเรื่อง เรียน ป.โท อุตสาหกรรมบันเทิง ติดต่อเข้ามาได้เลย ผม อ.ดอย คอยให้คำปรึกษาครับ dypkrub@gmail.com

ผมไม่มีตังเรียนเป็นดาราหรอกแต่อยากทำงานด้านบันเทิงเหมือนกันอยากเล่นตลกจัง เพราะเป็นคนตลกๆ ไปวันๆ อารมขันไปวันๆ เลยอยากเล่นตลกให้คนดูซะเลย โทรมานะครับ 0869862323 0847313306

เห้อออออ

เบื่อพวกโฆษณา(แฝง)

อ่าน่าสนใจมากค่ะ

ถ้าอยากร่วมงานต้องทำยังไงบ้างคะ

แนะนำด้วยค่ะ