สัมภาษณ์ติวเตอร์ : พี่เปิ้ล Enconcept

     
           สวัสดีจ้าชาว Dek-D.com พูดถึงภาษาสากลอย่างภาษาอังกฤษ ที่อาจจะเป็นทั้งภาษาโปรด และภาษาแอบกลัวของใครหลายคน 555 แต่ก็ต้องยอมรับว่าภาษามีความสำคัญมากในชีวิตประจำวันเรานะคะ เพราะฉะนั้นห้ามทิ้งเด็ดขาดเหมือนอย่างที่ พี่เปิ้ล ปุญฌรัสมิ์ รินวิไลรักษ์ แห่ง โรงเรียนกวดวิชาภาษาอังกฤษ enconcept ติวเตอร์ร่างเล็กผู้น่ารักของน้องๆ บอกพี่แนนไว้ค่ะ แถมยังมีเรื่องราวสนุกๆ มาเล่าให้ฟังกันอีกเพียบ ตามไปดูกันเลยจ้า

  
 พี่แนน- แล้วสอนน้องที่ยังเด็กขนาดนี้ มีวิธีรับมือยังไงบ้างคะ?
 พี่เปิ้ล- พี่จะเจอหลายแนวมากกว่าคนอื่นค่ะ พี่เคยเจอน้อง ป.4 กับน้อง ม.5 เรียนในห้องเดียวกัน !!! เพราะฉะนั้น น้อง ป.4 ก็จะยุกยิกๆ สมาธิ
 สั้น พี่ขึ้นกระดาน เค้าก็นั่งเล่นไป เพราะฉะนั้นพี่ก็ต้องพยายามดึงความสนใจเค้ากลับมา พี่ใช้หลายวิธีมาก บางทีก็ใช้เสียง ตอนสอนก็ใช้
 เสียงโมโนโทน แต่พอเค้าเริ่มไม่สนใจ พี่ก็จะเริ่มเสียงดังขึ้นมา แต่ไม่ได้ดุเค้านะ แต่เหมือนใช้เสียงเรียกความสนใจจากน้องมากกว่า น้องเค้า
 ก็จะขำมากกว่า พี่ก็จะพยายามมีคำถามให้เค้าตอบในห้อง เพื่อให้เค้ากลัว ให้เค้าเตรียมตัวก่อนเราจะเดินไปหาเค้า

 พี่แนน- มาสอนภาษาอังกฤษอย่างนี้ ต้องชอบมากๆ ตั้งแต่เด็กเลยใช่ไหมคะเนี่ย
 พี่เปิ้ล- ไม่เลยค่ะ!! ตอนเด็กพี่ก็เป็นเด็กโรงเรียนไทย เวลาเจอครูฝรั่งมาสอน เราก็ไม่กล้าพูด แล้วก็เป็นอะไรไม่รู้ รู้ว่าเราตอบไม่ได้ก็จะมา
 ถามเรา มันก็สะสมไปเรื่อยๆ เหมือนเป็นปมด้อย แต่แม่พี่ก็จะคอยให้พี่ไปเรียนพิเศษ แต่ก็ทำให้เราเกลียดเข้าไปอีก เพราะมันไปดึงเวลาเรา
 เล่นกับเพื่อน จนวันที่มาเปลี่ยนตัวเองจริงๆ คือดูหนังเรื่อง Clueless ค่ะ 

 นางเอกในเรืองนั้นน่ารักมาก อลิเซีย ซิลเวอร์สโตน ก็ดูวิดิโอที่เค้าเล่น ซ้ำแล้วซ้ำอีก แล้วก็พยายามพูดแบบเค้า ไม่รู้ว่าถูกหรือเปล่า แปลว่า
 อะไรก็ไม่รู้ เพราะตอนนั้นประถมเอง พี่ก็พยายามพูดให้เหมือนที่สุด ก็เลยทำให้พี่กล้าที่จะออกเสียงสำเนียงภาษาอังกฤษ พอไปพูดในห้องกับ
 อาจารย์ภาษาอังกฤษ แค่ประโยคทักทายนะ เราก็ใส่สำเนียงเข้าไป อาจารย์ก็ชมเรา ก็เกิดจุดประกายในใจว่า อาจารย์ชมเราอ่ะ!! หลังจากที่
 แต่ก่อนเค้าทำหน้างงๆ เวลาเราตอบกลับไปทุกครั้ง ก็เลยทำให้พี่ชอบเรียนภาษาอังกฤษมากขึ้นเรื่อยๆ ค่ะ

 พี่แนน- พูดถึงเวลาสอนกันบ้างดีกว่า พี่เปิ้ลมีสไตล์การสอนยังไงบ้างคะ
 พี่เปิ้ล- อย่างพี่สอน ม.ต้น เทคนิคอย่างหนึ่งของพี่เลยก็คือ เรื่องการวางตัว ให้เค้ารู้สึกว่าเค้าไม่กลัวที่จะเดินเข้ามาถามเรา เพราะเราไม่
 สามารถที่จะทำให้น้องร้อยกว่าคนในห้องเข้าใจพร้อมกันได้ ดังนั้นพี่จะถามน้องเหมือนเป็นการตอบโต้กันเสมอว่า น้องเข้าใจไหมแล้ว เรื่อง
 เทคนิคการสอน พี่พยายามจะมีอะไรเล็กน้อยเพิ่มในห้อง อย่างวิธีการทำให้จำภาษาอังกฤษให้ง่ายขึ้น โดยการท่องเป็นกลอน ซึ่งติวเตอร์ที่นี่
 ก็ใช้กัน พี่จะมีกลุ่มคำศัพท์ของเด็ก ม.ต้น ให้น้องๆ ท่องกัน พี่จะบอกน้องเสมอว่า พี่จะทำให้ทุกอย่างเหมือนเมโลดี้ เพื่อทำให้จำได้ง่ายขึ้น

 พี่แนน- พี่เปิ้ล ว่าภาษาอังกฤษ ม.ต้นนี้ สำคัญยังไงบ้างคะ 
 พี่เปิ้ล- พี่จะพูดกับน้องๆ ในห้องเสมอค่ะว่า การที่หนูจะมีภาษาอังกฤษที่มีรากฐานมั่นคงในอนาคตได้ ก็ต้องเริ่มวันนี้ ถ้าหนูทิ้งไป หรือรู้สึกไม่
 ชอบ มันจะทำให้ทัศนคติของหนูรู้สึกแย่ แล้วมันจะสะสม ม.ปลาย ก็ตามเพื่อนไม่ทัน พี่เลยมองว่า ม.ต้นสำคัญ โดยเฉพาะการนำไปพัฒนาใน
 ช่วงม.ปลาย อย่างถ้าเกิดต้องไปสอบเข้า เรียนแค่สอบเข้าก็อาจจะไม่พอ เพราะพื้นฐานไม่แน่น

 พี่แนน- สอนมา 6 ปีนี่ ต้องมีเรื่องประทับใจกับน้องๆ แน่เลย ลองเล่าให้ฟังหน่อยนะคะ 
 พี่เปิ้ล- พี่เคยไปสอนที่ภูเก็ตช่วงปิดเทอมสอนมา 2  ปีแล้ว นักเรียนที่เราเปิดสอนในสาขาภูเก็ตจะเป็นคลาสเล็ก พี่ก็จะรู้จักน้องทุกคน จะมี
 น้องคนหนึ่ง เค้าเจอพี่เป็นครั้งแรก เดินมาหาพี่ ขอถ่ายรูป ขอกอด แล้วก็ร้องไห้ คือเด็กคนนี้คุณแม่เพิ่งเสียได้ไม่นาน และไม่ค่อยได้อยู่กับพ่อ
 พอเค้าเจอพี่ก็เหมือนพี่ดูแลเค้า ใส่ใจเค้าทุกวันไปลูบหัวเค้า เค้าก็คงรู้สึกคิดถึงแม่ เป็นความประทับใจมาก ทุกวันนี้พี่ก็ยังติดต่อน้องเขาอยู่

 พี่แนน- ว้า.. ต้องลากันแล้ว สุดท้ายนี้ อยากให้พี่เปิ้ลฝากอะไรถึงน้องๆ ชาว Dek-D.com สักนิดค่ะ  
 พี่เปิ้ล- พี่มีเพื่อนหลายรูปแบบมาก ตั้งแต่เพื่อนที่เรียนเป็นนักเรียนทุน ไปถึงคนที่ไม่เอาอะไรเลย พี่อยากจะบอกว่าเด็กสมัยนี้ ไม่เห็นโลงศพ
 ไม่หลั่งน้ำตา ตอนนี้ยังไม่แอดมิชชั่น ก็จะไม่รู้สึกว่าเราต้องอ่านหนังสืออะไรมากมาย ยังทำตัวลั้นลา พี่จะบอกว่าเวลามันผ่านไปเร็วมาก มัน
 เป็นสิ่งที่มีค่า และเอาคืนกลับมาไม่ได้ อย่างน้อยพื้นฐานภาษาอังกฤษหนูต้องมีค่ะ ทิ้งไม่ได้ ทุกอาชีพบนโลกนี้ยังต้องการภาษาอังกฤษเป็น
 ภาษากลาง ดังนั้นไม่ว่าจะเกลียดแค่ไหน ก็ทิ้งพยายามสู้ต่อไป

 แม่พี่เปิ้ลเคยบอกว่า แม่ไม่ได้หวังให้ลูกเป็นคนเก่งของสังคม แต่แม่คาดหวังให้เป็นคนดีของสังคม ดังนั้นถ้ามาด้วยกันมันจะดีมาก สุดท้ายนี้
 สู้ต่อไปสำหรับน้องๆ ม.ต้นที่หวังจะเข้าไปเรียนโรงเรียนที่หวังไว้ และน้องๆ ม.ปลายที่กำลังจะแอดมิชชั่น พี่เปิ้ลก็หวังว่าน้องๆ จะทำเต็มที่
 และไม่เสียใจกับสิ่งที่ตัวเองทำ ชีวิตตอนแอดมิชชั่นเป็นแค่ตอนเริ่มต้น แต่ชีวิตหลังจากจบมหาวิทยาลัยนั่นต่างหาก เป็นชีวิตจริงๆ อย่าไป
 มองว่าไกลมาก น้องๆ ต้องเริ่มที่แบบฝึกหัดเล็กๆ น้อยๆ ตั้งแต่วันนี้ มันจะค่อยๆ สะสมไปเอง ขอให้น้องๆ ทุกคนโชคดีค่ะ

      ขอบคุณที่เปิ้ลมากๆนะคะ สำหรับคำแนะนำดีๆ สำหรับน้องๆ Dek-D.com ทุกคน ภาษาอังกฤษ เริ่มต้นได้ตั้งแต่วันนี้อย่างที่พี่เปิ้ลบอกเลยนะคะ อาจจะยากหรืออาจจะไม่เข้าใจ แต่ค่อยๆ ทำความเข้าใจและเรียนรู้ สักวัน เราก็จะประสบความสำเร็จอย่างที่พี่เปิ้ลบอก และที่สำคัญ เป็นคนเก่งแล้วอย่างลืมเป็นคนดีด้วยนะคะ โย่ว !!!