|
สวัสดีครับ.. กุ๊ก กุ๊ก กู๋ เรื่องลี้ลับในสถาบันมาแล้วครับ.. มาพร้อมกับเรื่องราวสยองขวัญที่เกิดขึ้นจริงในโรงเรียนชายล้วนแห่งหนึ่ง ย่านสาทร หากพร้อมแล้ว พี่ลาเต้ ให้เวลา 1 นาทีเดินไปหยิบพระมาห้อยคอ - -" แล้วมาค่อยมาอ่านเรื่องลี้ลับต่อไปนี้ครับ
เรื่องนี้เกิดขึ้นที่โรงเรียนชายล้วนชื่อดังแห่งหนึ่ง เมื่อเหล่านักฟุตบอลของโรงเรียนซึ่งเป็นนักเรียนประจำ ต่างซ้อมฟุตบอลกันอยู่ที่สนามกีฬาของโรงเรียนด้านล่าง เวลาในตอนนั้นเริ่มหัวค่ำแล้ว ประมาณทุ่มกว่าๆ บรรยากาศในโรงเรียนจึงค่อนข้างมืด และเหลือแต่เด็กนักเรียนกีฬา
ขณะที่ซ้อมไปได้สักพัก เหล่านักกีฬา ก็มานั่งจับกลุ่มพักเหนื่อยกันตรงอัฒจรรย์ข้างสนาม ก่อนที่จะฆ่าเวลาด้วยการพูดคุยกันทั่วไป ตามประสานักเรียนผู้ชาย จนกระทั่งมีนักกีฬาคนหนึ่งชื่อว่า แบงค์ ก็เปิดประเด็นตะโกนถามเพื่อนร่วมทีมด้วยความสงสัยว่า เฮ้ย ตอนนอนดึกๆ มีใครได้ยินเสียงรถเข็นบ้างว่ะ
ประโยคคำถามนี้ทำเอาเพื่อนร่วมทีมหันหน้ามาอย่างพร้อมเพรียงกันด้วยความสนใจ แบงค์ ถึงกับ งง แต่ก็พูดต่อไปว่า มันเสียงอะไรกันแน่ว่ะ แต่เสียงคล้ายๆ รถเข็น ตรูนอนไม่หลับมาหลายคืนแล้วเนี่ย พอจบประโยคนี้ เพื่อนๆ ในทีมต่างเงียบกริบ ไม่มีใครออกความเห็น หรือซักถามแม้แต่คนเดียว!!
หลังจากนั้น นักเรียนกีฬาทุกคนก็ต่างซ้อมฟุตบอลต่อจนกระทั่งประมาณ 3 ทุ่มจึงเลิก แต่ระหว่างที่เพื่อนๆ เก็บอุปกรณ์อยู่นั้น แบงค์ ซึ่งทำหน้าที่เสร็จก่อนใคร ก็รีบขึ้นไปอาบน้ำบนหอทันที ซึ่งหอพักนักกีฬาจะอยู่บนตึกของอาคารใหญ่ 7 ชั้น
ขณะที่ แบงค์ กำลังเดินสลับกับวิ่งขึ้นไปนั้น ก็ได้ไปหยุดอยู่ที่ประมาณชั้น 5 ซึ่งเป็นระเบียงมืดๆ ซึ่งเป็นทางเดินยาวของห้องเรียนในชั้นนั้น ภาพที่ แบงค์ เห็นด้วยสายตาต่อหน้านั้นก็คือ ชายแก่ผมหงอกสีขาวกำลังนั่งรถเข็น ซึ่งรถเข็นนั้นได้เลื่อน และลอยไปเองตามระเบียงเรื่อยๆ
วินาทีนั้น แบงค์ ทั้งวิ่ง ทั้งกระโดดลงมาจากตึกอย่างไม่คิดชีวิต จนเพื่อนๆ ที่เก็บอุปกรณ์สงสัยกันว่าเกิดอะไรขึ้น?? เรื่องราวที่พบเจอ แบงค์ ได้ตัดสินใจเล่าให้อาจารย์ที่ปรึกษาฟังในวันรุ่งขึ้น และก็ได้คำตอบชวนอึ้งมาว่า คนที่เธอเจอบนตึกนั้นก็คืออดีตผู้อำนวยการโรงเรียนเรา ท่านเป็นผู้สร้างตึกนี้
อาจารย์ที่ปรึกษายังโยนคำถามทิ้งท้ายให้ขนหัวลุกอีกด้วยว่า เธอรู้ไหมว่า ตั้งแต่ท่านเสียชีวิตไป ท่านก็ยังนั่งรถเข็นตรวจตึกอยู่ทุกค่ำคืนนะ พวกรุ่นพี่ๆ และพวกเด็กเข้าใหม่ที่ชอบลองของเจอดีมาหมดแล้ว !!!
ลาเต้ลิขิต : ส่งเรื่องลี้ลับในสถาบันของน้องๆ มาทางอีเมลได้ที่ latae@dek-d.com ครับ พี่ลาเต้ ขอขอบคุณรูปภาพประกอบจาก ภาพยนตร์เด็กหอ |
แสดงความคิดเห็น
ถูกเลือกโดยทีมงาน
ยอดถูกใจสูงสุด
รายชื่อผู้ถูกใจความเห็นนี้ คน
แจ้งลบความคิดเห็น
คุณต้องการที่จะลบความเห็นนี้ใช่หรือไม่ ?


94 ความคิดเห็น
ขอทำความเคารพท่าอดีตผอ. ค่ะ ท่านคงห่วงโรงเรียนและเด็กๆ
แต่...กลัวนะคะ แหะๆ
นักเรียนในร.ร.นั้นน่าจะดีใจนะ ที่ท่านมาคอยกดูแล
แต่แอบสงสารคนที่เจอเหมือนกันแหะ
เเต่ดีที่ไม่ได้อยู่ประจำ
เเต่ก็เคยได้ยินมาเหมือนกัน = =^^^
โรงเรียนเก่าๆหลายปีมากแล้วบางคนอาจจะเจอดีเพราะมาลองของโรงเเรียนเก่าๆๆน่ากลัวนะค่ะ
หลอนดีแท้
ไม่ค่อยเท่าไรนะครับ...พอดีเจอกับตัวเองมาเยอะแล้ว
ผอ.คงรักร.ร.น่าดูเนอะ
แต่ไม่รักนร.+555555+
แต่ไม่ได้อยู่โรงเรียนประจำอ่ะนะ (รอดไป)
น่ากลัว T.T
กรี้ด ดดดดดดดดดด
น่ากลัวเนอะ T^T
TT'
แต่พูดถึงบรรยากาศโรงเรียนตอนกลางคืนเนี่ย
น่ากลัวใช่เล่นเลยแหะ
เราเองก็เคยกลับบ้านประมาณ6โมงถึง1ทุ่มครั้งหนึ่งตอนม.1
เพราะต้องอยู่ซ้อมยูโด
ตอนนั้นก็เปลี่ยนเสื้อผ้าสวมรองเท้าอะไรเสร็จก่อนเพื่อนเลยเดินออกจากห้องยูโดคนเดียว
มองซ้ายมองขวา มืดๆมัวๆ เงยหน้ามองอาคาร 3 ทีนี่สยองเลย
มืดสนิท
เดินออกมาจากโรงเรียนก็มองตึก 2 จากหน้าโรงเรียน
มองขึ้นไปบนห้องเรียนประจำเราที่เขาว่ากันว่าเป็นห้องที่เจ้าที่แรงที่สุดก็นึกๆกลัว เผ่นกลับบ้านทันทีเลย (-*-)
เพราะรุ่นพี่ในชมรมเคยเล่าว่า ห้องเรียนประจำเราเนี่ยแหละ
รุ่นพี่เขาเคยเห็นผู้หญิงผมยาวใสชุดสีขาวนั่งอยู่บนหน้าต่างบานแรกของห้อง
ไม่รู้ว่าบานแรกที่นับจากด้านหน้าหรือด้านหลัง
ถ้าด้านหลังละก็...........
(เพราะเราดันนั่งเกือบแถวสุดท้ายของริมหน้าต่าง -*-)