เรื่องลี้ลับ : พากลับบ้าน

             สวัสดีครับ มาแล้ว ศุกร์สยองกับเรื่องลี้ลับในสถาบัน และ พี่ลาเต้ วันนี้มาพร้อมกับเรื่อง “พากลับบ้าน” การันตีด้วยรางวัลขนหัวลุกฉุดไม่อยู่ ผลงานจาก น้องกุ๊บกิ๊บ จะสยองสั่นประสาทขนาดไหน ไปอ่านกันเลยครับ

             สวัสดีค่ะ พี่ลาเต้ หนูอยากจะเล่าเรื่องผีในโรงเรียนให้พี่ฟังมานานแล้ว เรื่องมีอยู่ว่าวันหนึ่งพี่คนนั้นได้ลืมของเอาไว้ที่ห้องน้ำชั้น 4 ในโรงเรียน และได้ตัดสินใจกลับไปเอาของซึ้งเป็นเวลา 5 ทุ่มแล้ว ลุงยาม แม่บ้านได้กลับไปหมดแล้ว

             จากที่โรงเรียนปิด ส่งผลให้พี่เขาจำเป็นต้องกระโดดข้ามรั้วเข้าไป และทันทีที่พี่คนนั้นเข้าไปในโรงเรียนได้ แล้วหันกลับมาที่รั้วโรงเรียน ก็ปรากฏเห็นมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ เป็นเด็กผิวขาวปล่อยผมยาวใส่ชุดนักเรียน เด็กคนนั้นได้ตะโกนมาทางพี่คนนั้นว่า “พี่อย่าเข้าไปนะ” แล้วก็เดินแว้บกลับไปอีกทางทันที

             วินาทีนั้น พี่เขาก็ไม่ได้เอะใจอะไร ยังคงมุงหน้าเดินเข้าไปในตึกเรียน พอพี่เขามายืนอยู่หน้าอาคารเรียน พี่เขาก็รู้สึกเย็นสันหลังวาบ และรู้สึกเหมือนมีคนมากระซิบอยู่ข้างๆ หูว่า “อย่าเข้าไปนะ...” พี่เขาหันกลับไปมอง บริเวณรอบกายพี่เขาก็ไม่มีใครเลย จังหวะนั้นพี่เขาเริ่มนึกกลัว แต่ก็ยังคงคิดที่จะเดินขึ้นไปบนอาคารเรียนนั่นอยู่ดี

              ระหว่างที่พี่กำลังเปิดประตูที่ปิดอยู่ด้านล่างอาคารเรียนนั้น พอพี่เงยหน้าขึ้นไป พี่ก็เห็นว่าไฟชั้น 4 ของอาคารยังเปิดอยู่ แถมมีเงาคนเดินผ่านด้วย พี่เขาก็เลยรีบวิ่งขึ้นไป เพราะกลัวว่าจะเป็นภารโรง ระหว่างทางที่ขึ้นบันไดไปนั้น มันมืดมาก จนพี่เขาเลยมองไม่เห็นอะไรเลย ต้องจับราวบันไดเพื่อคลำทางตลอดเวลาและวิ่งขึ้น

              ในระหว่างที่พี่เขากำลังจับราวบันไดอยู่นั้น!!!! พี่เขาก็รู้สึกเหมือนมีอะไรมาจับไว้ที่ข้อมือพอพี่เขาใช้มืออีกข้างที่ไม่ได้จับราวบันไดจับสิ่งนั้นก็พบว่า มันคือ...มือ!!!! มีมืออีกคนมาจับมือพี่คนนั้นไว้ และอุณหภูมิของมือนั้นเย็นมาก หาความอบอุ่นไม่ได้เลย พี่เขารีบสะบัดมือนั่นทันที และรีบหนีเตลิดขึ้นไปชั้น 4 ทันที (รู้สึกว่าตอนนั้นน่าจะกำลังอยู่ชั้น 2 หรือ 3) พอมาถึงชั้น 4 พี่คนนั้นก็รีบเดินไปที่ระเบียง ระเบียงจะเป็นแบบปูนฯครึ่งหนึ่งส่วนอีกครึ่งหนึ่งจะเป็นตะข่ายอลูมิเนียมให้พอมองเห็นวิวภายนอก

              พี่เขาก็เดินไป ระหว่างทางมีห้องดนตรี ห้องนาฏศิลป์ ห้องวิทยาศาสตร์ ตามลำดับ และจะมีห้องน้ำอยู่สุดทางเดิน ระหว่างที่เดินผ่านห้องนาฏศิลป์อยู่นั้น ก็มีเสียงดนตรีไทยลอยออกมาจากห้อง พี่เขาก็เลยเปิดประตูเข้าไป เพราะเชื่อว่าต้องมีคนอยู่ แต่!!...ประตูเปิดไม่ได้ ซักพักก็มีเสียงผู้หญิงตะโกนออกมาว่า “จะเข้าหรอ...รออแปป” พอผ่านไปสักพักมีเสียงคนเดินมาเปิด และตะโกนออกมาอีกว่า “เชิญเลย สมาชิกกำลังขาด” และเขาก็เปิดประตูเข้าไป แต่สิ่งที่ทำให้เขาตกใจคือ ห้องปิดไฟมืด เครื่องดนตรียังไม่มีทีท่าว่าจะขยับเลยโดยเฉพาะอย่างยิ่ง... ไม่มีใครอยู่ในห้องนอกจากเขา

              เขาเปิดไฟ และมองไปรอบๆ ห้องก็ไม่มีใครอื่นนอกจากเขาเลย เขาจึงรีบวิ่งออกมาจากห้องแล้วรีบวิ่งไปที่ห้องน้ำทันที พอถึงประตูห้องน้ำพี่คนนั้นรีบเข้า และปิดประตูเสียงดัง และพี่เขาก็เห็นมือถือที่พี่เขาลืมเอาไว้ เขาจึงเดินเข้าไปเอา พี่เขารู้สึกกลัวมาก จึงเดินก้มหน้าไปหยิบมือถือ และตั้งใจว่าจะต้องลงออกจากตึกให้เร็วที่สุด แต่ขณะที่หยิบมือถือพี่เขาก็เห็นเงาสะท้อนในกระจกว่ามีเงาเดินไปมาอยู่ด้านหลัง พี่เขาช๊อคมากรีบวิ่งออกจากห้องน้ำ วิ่งลงบันไดมาอย่างรวดเร็ว เพื่อออกไปที่ประตู...

              พอหลุดออกจากอาคารเรียนมาได้ พี่คนนั้นก็มายืนตกใจร้องไห้อยู่ที่หน้าประตูโรงเรียน สักพักก็มีคนผู้หญิงคนเดิมที่เห็นตอนแรกเดินมาบอกว่า “หนูเตือนพี่แล้วนะ... ทำไมไม่เชื่อกันเลย... หนูตายที่นี่” เท่านั้นแหละ พี่เขาช๊อคหมดสติไปทันที มารู้สึกตัวอีกทีที่บ้านบอกว่า “เมื่อคืนเธอเป็นลมไป และมีเด็กผู้หญิงใส่ชุดนักเรียนหน้าตาน่ารักๆ คนหนึ่ง พามาส่งที่บ้าน”

             ทุกวันนี้ พี่คนนั้นก็ยังไม่รู้เลยว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร รู้แต่เพียงว่านักเรียนหลายคนที่เคยอยู่ หรือไปโรงเรียนตอนดึก ก็จะได้เจอ และสัมผัสถึงเรื่องลี้ลับต่างๆ ของนักเรียนหญิงคนนี้ !!

...................................................................................