เรื่องลี้ลับ : โรงเรียนมืด (ตอนที่ 1)

            สวัสดีครับ.. เรื่องลี้ลับในสถาบัน และหมอผีลาเต้ มาแล้วครับ เราเจอกันทุกวันศุกร์สยอง บรื้ออ วันนี้เรื่องผีที่นำมาฝากยาว และน่ากลัวมาก จนไม่สามารถเล่าให้จบในตอนเดียวได้ เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงในโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งในจังหวัดสมุทรปราการ จะเป็นเรื่องอะไร ไปเดาจากเรื่องเล่าของน้อง Suparada กันเลยครับ

           สวัสดีค่ะ พี่ลาเต้ และเพื่อนๆ ในคอลัมน์เรื่องลี้ลับในสถาบัน วันนี้หนูมีเรื่องชวนขนลุกมาเล่าให้ฟังกัน เรื่องนี้เกิดในโรงเรียนแห่งหนึ่งในจังหวัดสมุทรปราการ หนูเพิ่งเข้าเรียนในโรงเรียนนี้ปีแรกค่ะ ในชั้นม.4 เรื่องนี้มันเกิดในคืนวันหนึ่งที่หนูลืมโทรศัพท์ไว้ที่ห้องของอาจารย์ที่ปรึกษาค่ะ หนูก็กลัวว่ามันจะหาย ก็เลยชวนเพื่อนแถวบ้านที่อยูโรงเรียนเดียวกันไปสองคน ชื่อ "ต้น" กับ "เอ็ม"

         ตอนนั้นมันก็จะหกโมงเย็นแล้วค่ะ พอไปถึงนักการก็ปิดตึกจะหมดแล้ว พวกหนูเลยรีบไปที่ตึกสาม แล้วก็พากันขึ้นไปที่ชั้นสี่ ซึ่งมันมืดมาก น่ากลัวและวังเวงมาก แต่ด้วยความที่เพื่อนทั้งสองคนของหนูมันเป็นผู้ชาย มันก็นึกสนุกวิ่งไล่กัน ตะโกนด่ากันเสียงดังตลอดทางขึ้นตึก

           ตอนแรกๆ หนูก็บอกว่าให้เบาๆ เพราะถ้านักการมาได้ยินก็อาจจะซวยได้ แต่พวกนั้นก็ไม่ฟัง หนูก็เลยไม่ห้าม พอเดินมาถึงหน้าห้องพักอาจารย์ที่ปรึกษา หนูรีบเปิดประตูแล้ววิ่งเข้าไปหยิบโทรศัพท์ทันที แต่ตอนที่จับโทรศัพท์ครั้งแรกนั้นความรู้สึก คือมันเย็นจนหนูต้องมองมือตัวเอง แต่มันก็มืดจนมองอะไรไม่เห็นอะไร ก่อนจะรู้สึกเหมือนมีคนเดินผ่านไปมาด้านหลังตอนนั้นก็นึกว่าเป็นเพื่อนทั้งสองคน พอหันไปมองก็ไม่เห็นใครเลย

           บรรยากาศตอนนั้นมันมืดไปหมด มันก็ทำให้หนูยิ่งกลัวเข้าไปใหญ่ หนูก็เลยรีบออกมาจากห้องแล้วมองหาเพื่อนทั้งสองทันที ก็ไม่เห็นใคร ก็เลยตัดสินใจตะโกนเรียกก็ไม่มีเสียงตอบกลับมา หนูก็เลยเอาโทรศัพท์ของเอ็มโทรเข้าเครื่องของต้นแต่ปรากฏว่าปิดเครื่อง (ที่หนูไม่ใช้โทรศัพท์หนูเพราะแบตหมดค่ะ)

           หนูก็คิดว่าพวกนั้นอาจจะไปที่ห้องศิลปะ เพราะที่ห้องนั้นมีรูปวาดสวยๆ ประดับอยู่เต็มห้อง ก็คิดว่าพวกนั้นคงขึ้นไปดูกัน เพราะห้องของตึกนี้ก็ไม่ล๊อกค่ะ ทุกห้องเลย หนูก็เลยเดินย้อนกลับไปเพื่อจะขึ้นไปชั้นห้า ที่ไม่เดินตรงไปเพราะมันมืดมาก มืดจนน่ากลัวค่ะไม่กล้าเดิน

          พอขึ้นมาถึงชั้นห้าก็เจอแต่่ความเงียบไม่มีใครเลย หนูเลยยิ่งรู้สึกกลัว เอาโทรศัพท์เอ็มโทรเข้าเครื่องของต้นอีกครั้ง แต่ปรากฏว่ามีสายใครไม่รู้โทรเข้ามาในโทรศัพท์ของหนู หนูก็ตกใจเพราะจำได้ว่าแบตหมดแล้ว หนูก็ไม่กล้ารับ จนมันดังขึ้นเป็นครั้งสามหนูเลยกดรับ ก็เป็นเสียงของเอ็มบอกว่าชั้นสามๆ คือหนูได้ยินแค่นี้ ก็รีบวิ่งลงไปชั้นสามทันที

             พอถึงชั้น3 ก็เห็นต้นกำลังนั่งกอดเข่าตัวเองอยู่ หนูเลยรีบเข้าไปหา พอโดนตัวต้น ต้นก็สะดุ้งโหยงพร้อมกับโวยวายออกมา ยิ่งทำให้หนูกลัว หนูก็เลยเขย่าตัวต้น พอต้นได้สติหนูก็ถามถึงเอ็ม ต้นบอกว่าเอ็มไปเอาโทรศัพท์ เพราะเมื่อกี้วิ่งไล่กันแล้วทำโทรศัพท์ตก หนูก็ถามว่าทำมั้ยถึงทำท่าเหมือนกลัวอะไรอยู่ ต้นก็มองไปบอกรอบๆ ก่อนจะบอกว่า...

             เมื่อกี้มีผู้หญิงคนนึงเดินเข้ามาต่อว่าต้นที่ส่งเสียงดัง ต้นก็คิดว่าเป็นนักการก็เลยเถียงกลับไป เลยทำให้เค้าไม่พอใจหายไปต่อหน้าต่อตาเลย คือพอต้นเล่าเสร็จหนูก็ยิ่งกลัว ยิ่งระแวงหน้าหลังไม่หมด เลยกดโทรศัพท์รัวเข้าเครื่องต้น ซึ่งมันก็ยังปิดเครื่องอยู่ หนูกับต้นเลยตัดสินใจว่าจะลงไปรอเอ็มข้างล่าง แต่พอจะขยับตัวโทรศัพท์ของหนูก็ดังขึ้นมาอีก ก็เอามาแนบหูก็เป็นเสียงผู้หญิงพูดว่า "ออกไปให้หมด พวกมึงรบกวนกู ออกไปให้หมด"

            ตอนนั้นหนูก็ตกใจรีบโยนโทรศัพท์ทิ้งทันที ก่อนที่หนูกับต้นจะรีบพากันวิ่งลงมาคอยเอ็ม อยู่ข้างล่าง ตอนนั้นก็รู้สึกเหมือนสติไม่อยู่กับตัวแล้ว คอยอยู่นานมากเอ็มก็ไม่ลงมาสักที ยิ่งทำให้หนู และต้นกระวนกระวาย เป็นห่วงก็เป็นห่วง กลัวก็กลัว แต่ในที่สุดก็ต้องขึ้นไปตามเอ็ม พอไปถึงชั้นสาม อยู่ๆไฟก็สว่างขึ้นมาทั้งชั้น พอดีกับมีนักการคนนึงวิ่งมาทางหนูแล้วถามว่าเกิดอะไรขึ้นแล้วพวกหนูมาอยู่ที่นี้ได้ไง หนูก็เล่าให้ลุงนักการฟัง ลุงนักการเค้าก็ทำท่าเหมือนจะตำหนิก่อนจะพาหนูและต้นไปที่ห้องตรงซอกบันใด ห้องนี้หนูไม่เคยที่จะสังเกตุเห็น เพราะตรงซอกบัดใดนั้นมีอะไรต่อมิอะไรวางขว้างเต็มไปหมด

            ลุงนักการเดินไปเปิดประตู นั่นทำให้หนูต้องปิดจมูกพอกับต้นที่ต้องหันหน้าหนี เพราะกลิ่นที่ลอยออกมาจากห้องมันฉุนมาก ลุงนักการเดินเข้าไปเปิดไฟ  ก่อนจะถามว่าคนนั้นใช้เพื่อนของพวกหนูมั้ย หนูกับต้นก็มองหน้ากันอย่างงงๆ ก่อนจะเดินตามลุงเข้าไปดู ก็เห็นเอ็มนอนสลบอยู่ มือข้างนึงกำโทรศัพท์ของต้นอยู่ นั้นทำให้หนูรู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก

             ลุงนักการรีบเดินเข้าไปเอาตัวเอ็มออกมาจากห้องนั้น แล้วพาเดินออกจากตึก แล้วลุงก็หายเข้าไปในตึกบอกว่าจะไปปิดตึกก่อน ตอนนั้นหนูยอมรับเลยว่าใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแล้ว หนูไม่กล้าไปทางไหนเลย พวกหนูก็นั่งกันอยู่ตรงนั้น ต้นก็เอาโทรศัพท์ขึ้นมาดูปรากฏว่าเครื่องก็ไม่ได้ปิดยังทำงานได้ปกติ แล้วอยู่ๆ หนูก็ดังทะลึ่งมองขึ้นไปบนชั้นสามก็เห็นลุงนักการยืนมองอยู่กับผู้หญิงคนนึง ก่อนที่ไฟก็ดับไปเฉยเลย ตอนนั้นหนูตกใจมากกรี้ดออกมาอย่างกับคนเสียสติเลย

             วินาทีนั้นหนูร้องไห้อยากกลับบ้านเลยตอนนั้น ต้นก็เลยตกลงว่าจะกลับ เพราะตอนแรกต้นว่าจะให้เอ็มฟื้นก่อน เราก็นั่งแท๊กซี่ออกมา หนูหันไปมองที่ประตูโรงเรียนอีกทีก็พบว่าลุงนักการคนนั้นยืนโบกมือให้อยู่ หนูรีบหันหลังมาบอกคนขับแท๊กซี่ให้เหยียบให้มิดเลย กลัวมาก !!!

            เรื่องราวยังไม่จบ รอติดตามภาคต่อได้ครั้งหน้า พร้อมบทสรุปเฉลยเรื่องตำนานลี้ลับของโรงเรียนแห่งนี้ในภาคต่อศุกร์หน้าครับ

              ลาเต้ลิขิต : ส่งเรื่องลี้ลับในสถาบันของคุณมาได้ที่ latae@dek-d.com 

พี่ลาเต้ ขอขอบคุณภาพประกอบจาก สหมงคลฟิลม์