สวัสดีครับ.. เรื่องลี้ลับในสถาบัน ประจำศุกร์ พี่ลาเต้ ภูมิใจนำเสนอตำนานสยองขวัญที่เกิดขึ้นจริงในมหาวิทยาลัยในวังแห่งหนึ่งย่านสามเสน มหาวิทยาลัยแห่งนี้มีสีประจำคือ สีฟ้า และโด่งดังด้านคณะการอาหาร

 

           เรื่องราวสยองขวัญในครั้งนี้ ถูกเล่าขานจากรุ่นสู่รุ่นถึง “หญิงสะไบชมพู” ที่มักจะปรากฏให้พบเห็นในยามกลางดึก ซึ่งเป็นที่รู้กันดีว่าเด็กกิจกรรมของมหาวิทยาลัยแห่งนี้ หากจำเป็นต้องอยู่ดึก จะต้องผวาไปตามๆ กัน ล่าสุดเหตุการณ์นี้ ได้สร้างบรรยากาศขนหัวลุกเกิดขึ้นอีกครั้ง ในวันเตรียมงานปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่ ระหว่างที่บรรดาปี 2 ได้ทำการตบแต่งหอประชุม และวางแผนกิจกรรมรับน้องของวันรุ่งขึ้น ได้มีนักศึกษาชายคนหนึ่งหายตัวไป ??

 

           ตอนแรกเหล่าเพื่อนๆ ก็คิด และเดาว่าคงไปโทรศัพท์ หรือออกไปซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อด้านหน้ามหาวิทยาลัย แต่เวลาล่วงเลยไปจนถึงเที่ยงคืน เพื่อนคนนี้ก็ยังไม่กลับมา ทิ้งไว้แต่เพียงกระเป๋าส่วนตัวติดตัวชวนให้น่าสงสัยว่า “เขาหายไปไหน ??” ขณะที่บรรดาเพื่อนๆ ก็โทรตามแต่ก็ไม่สามารถติดต่อได้ จนกระทั่งแยกย้ายกลับบ้านในที่สุด

 

 

           กระทั่งเช้าวันรุ่งขึ้น ซึ่งเป็นวันปฐมนิเทศ เหล่าปี 2 ได้นัดรวมตัวกันเพื่อต้อนรับน้องๆ ที่มาปฐมนิเทศแต่เช้าตรู่ และก็พบว่าเพื่อนคนนั้นก็มาเข้ากลุ่มด้วยสีหน้าซีดเซียว เหมือนกำลังตกใจอะไรบางอย่าง พวกเพื่อนๆ ที่พบเห็นก็เข้ามาถาม และเชิงต่อว่าประมาณว่า “เมื่อคืนกลับไปก่อน ทำไมไม่บอก เพื่อนๆ ตามหากันให้วุ่น” ด้านเพื่อนคนนั้นก็พูดออกมาประโยคเดียวว่า “ไว้จบงาน เดี๋ยวเล่าให้ฟัง”

 

           งานปฐมนิเทศในวันนั้นเลิกประมาณบ่ายสาม มีการประชุมสรุปงาน ช่วงท้ายๆ เพื่อนคนดังกล่าวก็ตัดสินใจเล่าเหตุการณ์ที่หายตัวไปเมื่อคืนให้ฟัง “ว่าระหว่างที่เตรียมงานอยู่ในหอประชุม ได้ปีนบันไดขึ้นไปติดป้ายที่คานของหอประชุม ระหว่างที่หัวโผล่ขึ้นไปบนเพดานหอประชุมนั้น สายตาได้เห็น “ผู้หญิงสะไบสีชมพู” ???

 

           ภาพผู้หญิงสวมสะไบสีชมพูที่เห็นนั้น กำลังนั่งหันหลังอยู่บนคาน ซึ่งตอนแรกก็มองไม่ชัด แต่พอมองดีๆ ภาพชัดขึ้น ทำให้นึกถึงเรื่องเล่าที่รุ่นพี่ๆ เคยเล่าให้ฟัง ก็เลยร้องตะโกนร้อง และรีบไต่บันไดลงมา แต่ภาพที่เห็นด้านล่าง คือ จากหอประชุมที่เต็มไปด้วยเพื่อนๆ ที่เตรียมงานกัน กลับไม่มีใครอยู่แม้แต่คนเดียว มีแต่พื้นพรมสีแดงของหอประชุมเท่านั้น วินาทีนั้นก็เลยตัดสินใจวิ่งออกไปข้างนอก และหนีกลับบ้านทันที

 

           หลังจากที่เล่าเรื่องนี้เสร็จ นักศึกษาปี 2 ทุกคนเป็นอันรู้กัน รีบรวมตัวไปไหว้ศาลที่อยู่ในมหาวิทยาลัยทันที ซึ่งต่างเล่ามาว่า “เหตุการณ์ลักษณะนี้เกิดขึ้นบ่อยมาก และนักศึกษาล้วนเจอดีกันทุกคณะ ซึ่งต่างวิพากษ์วิจารณ์ว่าผู้หญิงสะไบสีชมพูนั้น อาจเป็นเจ้าของพื้นที่วังเก่า ซึ่งปัจจุบันยังเป็นห่วงใยในสถานที่ และดูแลลูกหลานที่ใช้ชีวิตในวังแห่งนี้อยู่”

 

             ลาเต้ลิขิต : ส่งเรื่องลี้ลับในสถาบันของคุณมาได้ที่ latae@dek-d.com 

พี่ลาเต้ ขอขอบคุณรูปภาพจาก ละครเวทีแม่นาคเดอะมิวสิกเคิล

พี่ลาเต้
พี่ลาเต้ - Columnist นักข่าวสายการศึกษา เกาะติดทุกข่าวแทนน้องๆ ตัวถีบ ตัวดันให้ ม.6 สอบติด

แสดงความคิดเห็น

ถูกเลือกโดยทีมงาน

ยอดถูกใจสูงสุด

79 ความคิดเห็น

กำลังโหลด
กำลังโหลด
กำลังโหลด
หยก 3 มิ.ย. 54 13:22 น. 4
เราก็เคยเจอนะ ที่ หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ในจ.ยโสธร อยู่นอกเขตอำเภอเมือง เรียกง่าย ๆ ค่ะ ว่าบ้านนอกนั่นเอง เรื่องมีอยู่ว่า ที่หมู่บ้านแห่งนั้น เขามักจะมีเรื่องราวน่าสยองขวัญมาเล่าสู่กันฟังหลายชั่วอายุคนแล้ว เพราะหมู่บ้านแห่งนี้มีตำนานเรื่อง "ผีปอบ" มาเล่าสู่กันฟังเสมอ แล้วเรื่องนี้ก็เกิดขึ้นกับพี่ชายของเพื่อนเรานี่แหละ เขาชื่อ "ก้อง" ช่วงเย็น ๆ พี่ก้องชอบไปหากบหาเขียดมาทำอาหารสู่กันกิน ขณะกำลังหาอยู่นั้น ได้พบกับ "ผีปอบ" ออกล่าหาอาหาร (ผีปอบในจังหวัดนี้ เขาหมายถึง กระสือนะคะ) พี่ก้องตกใจมาก แล้วพี่ก้องก็รวบรวมความกล้า วิ่งหนีค่ะ วันต่อมา พี่ก้องนี่จับไข้เลยก็ว่าได้ ตัวร้อนยังกับไฟ
0
กำลังโหลด
กำลังโหลด
กำลังโหลด
เหมียวเอ๊งจ้า Member 3 มิ.ย. 54 16:18 น. 7
  คนที่ 7 น่ากลัวจัง 

เราจะไม่เข้ามหาลัยนั้นเด็ดขาด


แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 3 มิถุนายน 2554 / 16:18
0
กำลังโหลด
Parker Blue Member 3 มิ.ย. 54 16:27 น. 8

นั่นดิ ยังดีนะ ไม่ตกบันไดลงมา แต่เค้าอาจจะมาดีก็ได้มั้ง แต่ต่อให้มาดี เราก็กลัวอยุ่ดีแหละ

0
กำลังโหลด
กำลังโหลด
กำลังโหลด
กำลังโหลด
กำลังโหลด
กำลังโหลด
กำลังโหลด
กำลังโหลด
กำลังโหลด
กำลังโหลด
meemeechang 4 มิ.ย. 54 06:40 น. 18
สวนสุนันทาค่ะ เพราะว่าเรื่องนี้ เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นบ่อยมากกับนักศึกษาทุกรุ่นค่ะ แต่สวนใหญ่แค่ปรากฏให้เห็นเฉยๆค่ะ ไม่ได้ทำร้าย ว่ากันว่าเป็นเจ้าที่น่ะค่ะ เราก็เรียนสวนนันค่ะ เลยรู้ว่าที่นี่เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องปกติค่ะ
0
กำลังโหลด
กำลังโหลด
RaBbiT piG Member 4 มิ.ย. 54 12:08 น. 20

เป็นเราคงช็อกตายอยู่ตรงนั้นแหละ น่ากลัวอะยิ่งลงมาแล้วไม่เห็นเพื่อนสักคนนี่ยิ่งกลัวเข้าไปใหญ่

0
กำลังโหลด
กำลังโหลด