เรื่องลี้ลับ : ผีอาคารกาสะลอง

            สวัสดีครับ.. เรื่องลี้ลับในสถาบันมา และ หมอผีลาเต้ มารายงานแล้วครับ ศุกร์นี้ขอต้อนรับเทศกาลเปิดเทอมด้วยการตำนานความสยองขวัญของ อาคารกาสะลอง ของโรงเรียนมัธยมศึกษาแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงราย จะชวนขนหัวลุกขนาดไหน ไปติดตามจาก น้องก้าง เจ้าของเรื่องที่ส่งมากันเลยครับ

            สวัสดีครับ พี่ลาเต้ และเพื่อนๆ แฟนคอลัมน์เรื่องลี้ลับทุกคน วันนี้ผมมีเรื่องขนหัวลุกมาเล่าให้ฟังครับ เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับผม และเพื่อนๆ ในทีมบาสโรงเรียนครับ ประมาณช่วงท้ายๆ เดือนธันวาคมที่ผ่านมา ผมต้องไปแข่งบาสที่โรงเรียนชื่อดังแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงราย และต้องค้างในโรงเรียนนั้นอาทิตย์หนึ่งเต็มๆ

            โรงเรียนของผมได้พักที่อาคารกาสะลอง ซึ่งเป็นอาคารเรือนไทยหลังเก่าๆ ตั้งอยู่หลังโรงเรียน มันมีสองชั้น ทีมบาสชายนอนชั้นแรกครับ ส่วนทีมบาสหญิงนอนชั้นบน คืนแรกก่อนที่เราจะเข้านอนกัน โค้ชได้เรียกให้เราไปประชุม และสวดมนต์ครับ ตอนที่เรากำลังจะสวดมนต์อยู่นั้น โค้ชก็ได้พูดขึ้นลอยๆ ว่าเราอยู่ส่วนเรา เค้าอยู่ส่วนเค้า อย่าได้ลบหลู่ซึ่งตอนนั้นไม่มีใครสะกิดใจกับคำพูดนั้นเลย

             ตอนนั้นพวกเราเอาแต่คุยเล่นกัน เล่นโทรศัพท์กัน คำพูดของโค้ชแทบไม่เข้าหูเลย และมีอีกอย่างที่มันแปลกๆ คือ ปกติเวลาไปค้างที่โรงเรียนอื่น ห้องๆ หนึ่งจะต้องมีครูหรือโค้ชนอนร่วมกับนักเรียนเพื่อคอยดูแลไม่ให้เสียงดัง แต่ครั้งนี้ครูทุกคนร่วมทั้งโค้ช ต่างพากันไปนอนรวมในห้องพระกันหมดเลย ห้องพระอยู่ชั้น 2 ซึ่งทีมบาสหญิงนอนอยู่ครับ

             คืนแรกผ่านไปโดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนกระทั่งถึง 2 วันสุดท้าย เรื่องแปลกๆ ก็เกิดขึ้นครับ ในห้องที่พวกผมนอนนั้น แบ่งเป็น 3 แถว นอนแถวละ 5 คนครับ (นอนเป็นรูปตัวUครับ) หันขาเข้าหากันหมด ทุกคืนผมจะนอนข้างคนชื่อ “เปรม” ครับ มันเป็นกัปตันทีม

             ก่อนจะนอนผมเห็นมันใส่เสื้อพละสีแดง แล้วซักประมาณเที่ยงคืนกว่าๆ อากาศมันเย็นลงตอนนั้นผมก็ครึ่งหลับครึ่งตื่นพลิกตัวจะไปดึงผ้าห่มมา แล้วผมก็มองเห็นคนใส่เสื้อขาวๆเหมือนชุดนักเรียนนอนข้างๆ ตอนแรกผมก็ยังนึกเอะใจอยู่ว่า “มันไปเปลี่ยนเสื้อตอนไหนว่ะ” แต่ตอนนั้นผมง่วงมากเลยไม่ได้สนใจ ผมก็ดึงผ้าห่มพลิกกลับไปนอนต่อ

             พอตอนเช้าผมก็แซวๆ มันไปว่ามาแข่งกีฬายังจะแบกเอาชุดนักเรียนมาอีกเนอะ มันก็ทำหน้างงๆ ว่า “ไม่ได้เอาชุดนักเรียนมาซะหน่อย” ผมก็เลยเถียงมันกลับไปว่า “เมื่อวานตอนนอนก็เห็นใส่อย่ามาโกหก” มันเลยเข้ามากระซิบบอกผมว่า เมื่อคืนมันไปนอนอีกแถวหนึ่ง แถวที่ผมนอนอ่ะมีคนนอนกันแค่ 4 คนเท่านั้น!!

             ผมถึงกับน่าซีดขนลุกทั้งตัว แล้วเมื่อคืนผมนอนกับใคร? เปรมกลัวผมไม่เชื่อมันเลยไปเรียก “เอ็ม” ที่นอนแถวเดียวกันมาถาม เอ็มบอกว่าเมื่อคืนเรานอนกันแค่ 4 คนจริงๆ แต่เอ็มเหมือนจะรู้ว่าผมเจออะไรเข้ามันเลยบอกผมว่า “ข้าก็เจอเหมือนกัน เอ็มมันบอกว่ารู้สึกเหมือนมีผู้ชายใส่ชุดนักเรียนมานั่งยองๆ จ้องหน้ามันตอนมันกำลังเคลิ้มหลับ”

             เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องดังที่พูดกันทั้งวันเลย ตอนแข่งบาสเสร็จเพื่อนที่เรียนอยู่โรงเรียนนี้ที่เป็นนักบาสด้วยกันก็เดินมาถามว่า “นอนอาคารกาสะลอง เจออะไรกันหรือเปล่า?” ผมเลยถามกลับไปว่า “เจออะไรนี่หมายถึงอะไร” มันเลยบอกว่าอาคารที่เราไปนอนนั้น ส่วนใหญ่เกือบทุกห้องจะมีนักเรียนผูกคนตาย ซึ่งตายกันทุกปี แล้วปีล่าสุดรุ่นพี่ที่แอดมิชชั่นไม่ติดก็ผูกคอตายในห้องที่พวกผมนอน!!

             คืนสุดท้ายที่เราจะนอนที่นี่ พวกครูก็เหมือนจะรู้ว่า พวกเราโดนเข้าให้แล้ว จึงมีการสวดมนต์แผ่เมตตากันยกใหญ่ แต่ใช่ว่าจะรอดนะครับ พวกที่มาเข้าห้องน้ำตอนดึกๆ คืนนั้นก็เจอดีครับ คือจะเห็นคนใส่ชุดนักเรียนเดินอยู่ข้างหน้าโดยไม่รู้ว่าเค้ามาเดินอยู่ข้างหน้าตั้งแต่เมื่อไร แล้วจู่ๆ ก็เดินหายแว้บไปต่อหน้าต่อตา กว่าจะนอนได้ก็เกือบสว่างครับ

             วันต่อมาหลังจากที่มีการพิธีปิดกีฬาแล้ว พวกผมต้องมายืนรอรถหน้าอาคารกาสะลองแต่รถก็ไม่มาสักที จนถึงซักประมาณทุ่มกว่าๆ ครูก็แจ้งมาว่ารถเสียกลางทางต้องรอซ่อม คงอีกสักพักถึงจะมารับได้ เวลานั้นพวกผมพูดอะไรกันไม่ออกเลยครับ อาคารในเวลานั้นเปิดไฟแค่ดวงเดียว มันดูมืดๆ วังเวงๆ ไม่มีใครกล้ามองขึ้นไปบนตัวอาคารเลยครับ

              แต่จู่ๆ มีเพื่อนคนหนึ่งมันบอกว่าอยากเข้าห้องน้ำขึ้นมา ขอใครไปเป็นเพื่อนก็ไม่ได้ จนครูเค้ารำคาญบอกให้ทีมบาสชายทั้งทีมไปเป็นเพื่อนมันหน่อย พวกผมเลยซวยครับ ตอนขึ้นไปพวกผมเกาะกลุ่มกันเดินจนแทบจะเหยียบขากันล้ม พอเพื่อนเข้าห้องน้ำเสร็จ พวกผมก็พากันเดินแบบเร็วๆ ลงมา ตอนนั้นมีเสียงเดินลากเท้าตามมาติดๆ เลยครับ

              พวกผมมองหน้ากันเหมือนจะถามว่า “ใช่เพื่อนเราหรือเปล่าที่เดินอยู่ข้างหลัง แต่ดูดีแล้วๆ มันไม่น่าจะใช่” พวกเราเลยใส่ตีนหมาวิ่งกันสุดชีวิตเลยครับ พอวิ่งมาถึงหน้าตึก ครูก็ขำว่าทำไมหน้าตื่น พวกผมเลยชี้ไปตรงชั้น 2 ฝั่งขวา แล้วบอกครูก็บอกว่ามีคนเดินตามมา!!

              ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าครูมองขึ้นไป หรือเปล่า แต่รู้อย่างเดียวว่าครูคนนั้นเงียบลงทันที หลังจากนั้นประมาณ 2 ทุ่มครึ่งรถก็มาถึง ตอนออกจากโรงเรียนนั้นผมสัญญากับตัวเองว่าถ้าเป็นไปได้จะไม่ขอผ่านโรงเรียนนี้อีก ผมมารู้ทีหลังว่าครูคนนั้นเงยหน้าขึ้นไปมองบนอาคารแล้วเจอเด็กผู้ชายใส่ชุดนักเรียนยื่นมองอยู่ !! บรื้ออออ

              ลาเต้ลิขิต : ส่งเรื่องลี้ลับในสถาบันของคุณมาได้ที่ latae@dek-d.com