|
"ผีอำ" ชื่อที่ฟังดูน่ารัก แต่ไม่ได้ "อำ" น่ารักอย่างชื่อ เชื่อว่าน้องๆ หลายคนน่าจะรู้จัก หรือ ถ้าแย่หน่อยอาจจะเคยเจอด้วยตัวเอง พี่มิ้นท์เองก็เคยค่ะ!! แต่แค่ครั้งเดียวในชีวิต (ครั้งเดียวก็ไม่อยากเจอแล้ว) ใครที่ไม่เคยเจอประสบการณ์นี้กับตัว ก็คงจินตนาการถึงความรู้สึกนี้ไม่ออกแน่ๆ แต่ถ้าอยากรู้ว่ามันน่ากลัวขนาดไหน ลองถามเพื่อนที่เคยเป็นดูสิ กรี๊ดด~~
อาการผีอำ เป็นอาการที่ขยับตัวทำอะไรไม่ได้ซักอย่างตอนนอน รู้สึกเหมือนมีอะไรมาทับ ทำให้หายใจไม่ออก หรือ หายใจติดขัด อาจจะลืมตาไม่ขึ้น อ้าปากพูดไม่ได้ เรียกได้ว่า ทรมานสุดๆ บางคนอาการหนักหน่อยก็เห็นภาพหลอนเป็นเงาบ้าง เป็นคนบ้าง ก็ว่ากันไป ทำให้เกิดอาการกลัว ความกลัวเหล่านี้นี่แหละ ทำให้เราจินตนาการไปว่าเป็นเรื่องที่หาเหตุผลมารองรับไม่ได้ จึงโบ้ยให้เป็นความผิดของผีไปเกือบหมด บางคนสวดมนต์อาการเหล่านี้ก็หายไป ยิ่งตอกย้ำความเชื่อเรื่องผีอำเข้าไปอีก แต่ความเป็นจริง ทางวิทยาศาสตร์ก็มีเหตุผลมาอธิบายปรากฏการณ์นี้เหมือนกัน

"ผีอำ" หรือโรค sleep paralysis ทางการแพทย์อธิบายว่าเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดจาก สมองตื่นไม่พร้อมกัน คือ สมองที่ควบคุมในส่วนความคิด ความรู้สึกนั้นตื่นแล้ว (อาจจะตื่นไม่เต็มที่ ) แต่ในส่วนของการควบคุมการเคลื่อนไหวยังไม่ทำงาน จึงขยับตัวไม่ได้ เช่น เวลาเราตื่น โดยทั่วไปก็จะพลิกตัว แต่เผอิญร่างกายโดนล็อคซะงั้น เพราะสมองที่ควบคุมการเคลื่อนไหวยังไม่ตื่นนั่นเอง ก็อาจจะมีการตกใจกลัวเป็นธรรมดา ซึ่งอาการนี้จะเกิดขึ้นในระหว่างใกล้ตื่นนอนหรือช่วงเคลิ้มหลับค่ะ
ถ้าพูดถึงอาการสมองตื่นไม่พร้อมกัน ฟังดูน่ากลัวแบบนี้ แต่ขอบอกว่าไม่เป็นอันตรายอะไรทั้งนั้นค่ะ ตามที่ได้บอกไปแล้วว่าอาจจะแค่ขยับตัวไม่ได้ เพียงแค่นาทีเดียวหรือไม่กี่นาทีก็จะหายไป ไม่ถึงตายแน่นอน ฮ่าๆ แต่ช่วงที่ขยับตัวไม่ได้นี่แหละที่ทรมานสุดๆ ก็เลยรู้สึกว่าช่างเป็นอาการที่หนักหนาสาหัสเหลือเกิน
 |
นอกจากนี้ยังเป็นอาการที่อาจจะสัมพันธ์กับความฝันด้วย โดยเกิดจากฮอร์โมนชนิดหนึ่งในร่างกายที่ออกมาในขณะที่นอนหลับ ทำให้ร่างกายขยับไม่ได้ในขณะฝัน เพื่อไม่ให้ร่างกายเคลื่อนไหวตามความฝันอันจะเป็นเหตุทำให้เกิดอุบัติเหตุได้ เช่น ฝันว่าวิ่งอยู่ก็ไม่ต้องออกไปวิ่ง ฝันว่าเอามีดแทงตัวเองก็ไม่ต้องเอามีดแทงตัวเอง เป็นต้น โดยฮอร์โมนนี้จะหมดไปก่อนที่ฝันจะจบ แต่คนที่เกิดอาการผีอำ ก็เพราะว่า ดันตื่นขึ้นมาก่อนฝันจะจบ ฮอร์โมนนั้นก็ยังคงทำงานบังคับไม่ให้ร่างกายเคลื่อนไหว แต่สมองการรับรู้ตื่นแล้ว จึงขยับร่างกายไม่ได้ ซึ่ง ณ จุดๆ นี้ ถ้าเราฝันร้ายว่าเจอผี หรือเจออะไรน่ากลัวๆ แล้วดันตื่นขึ้นมาในขณะที่ฮอร์โมนทำงานล่ะก็ สติกระเจิงแน่นอน เพราะขยับตัวจะหนีก็หนีไม่ได้ จากแค่ฝันก็เลยมาหลอนในความจริงซะนี่
อาการผีอำ อาจมีอาการประสาทสัมผัสหลอนๆ ร่วมด้วย (ไม่ได้เกิดขึ้นทุกคน) ซึ่งขอบอกว่าหลอนจริงๆ ค่ะ เช่น อาจจะให้ความรู้สึกเหมือนมีคนมานั่งทับ ถูกจับขา อาจได้ยินเสียงคนหายใจ เสียงกระซิบ เสียงหึหึ(แค่จินตนาการถึงเสียงนี้ ก็เฮี้ยนแล้ว) หรือ ถ้าทางการมองเห็น ก็อาจจะมองเห็นเงาคน หรือ เห็นเป็นเงารางๆ เหมือนหมอกควัน นอกจากนี้ประสาทสัมผัสทางการได้กลิ่นก็อาจเกิดขึ้นได้เช่นกัน เช่น ได้กลิ่นเหม็นสาป ทำนองนี้ แหม... ประสาทสัมผัสทำงานครบแบบนี้ เกิดขึ้นกับใครก็คงเข็ดขยาดหวาดกลัว เป็นประสบการณ์ร้ายๆ แน่นอน
สำหรับสาเหตุของอาการผีอำ อาจเกิดจากหลายๆ ปัจจัย เช่น นอนในท่านอนหงาย (ไม่เคยเห็นคนโดนผีอำตอนนอนตะแคงเลย), พักผ่อนไม่เพียงพอ หรือ นอนหลับในขณะที่ร่างกายเพลีย หรือเมื่อยล้าแบบสุดๆ , การเข้านอนไม่เป็นเวลา, เครียด หรือเกิดสภาวะทางจิตอื่นๆ เช่น โกรธ เสียใจ คิดมากก่อนนอน ฯลฯ หรือเกิดจากสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป อันนี้พี่มิ้นท์มองในแง่ที่ว่าอาจจะหมายถึง แปลกที่นั่นเอง แต่ถ้าน้องๆ คนไหนที่เคยเป็น แต่ไม่ได้มีปัจจัยตามที่บอกมานี้สงสัยจะโดนผีอำจริงๆ แล้วล่ะค่ะ อ๊ากก!!

ส่วนวิธีแก้ไข ก็คงต้องแก้กันที่สาเหตุล่ะค่ะ ถ้ารู้ตัวว่าอดหลับอดนอน คราวหลังก็อย่าทำอีก นอนพักเยอะๆ และควรนอนให้เป็นเวลา ลองเปลี่ยนนิสัยการนอนให้เป็นตะแคงข้างบ้าง (ควรตะแคงขวาด้วยนะ จะได้ไม่ทับหัวใจ) ก่อนนอนก็ทำใจให้สบาย อย่าหมกมุ่นคิดมากในเรื่องต่างๆ เพราะอาการผีอำเป็นอาการที่เกิดทั้งระบบสมองและสภาพจิตใจ ดังนั้นเราต้องดูแลทุกระบบให้ดีไปพร้อมๆ กัน อ้อ..ที่สำคัญ อย่าไปวิตกกลัวจนเกิดเหตุ ให้เข้าใจว่าเป็นเรื่องธรรมชาติที่ตอบสนองมาจากสภาพร่างกาย ในขณะนอนหลับและมีโอกาสเป็นไปได้ทุกคน ไม่เกี่ยวกับเรื่องไสยศาสตร์ใดๆ ค่ะ เพราะพี่มิ้นท์สวมสร้อยพระเป็นประจำ ยังเป็นมาแล้วเลย แต่ถ้าใครมีสาเหตุไม่เข้าข่ายที่บอกไว้ ก็ตัวใครตัวมันค่า...
ใครมีประสบการณ์ "ผีอำ" บ้าง เล่าให้ฟังหน่อย แต่ว่า.... เอาผีอำนะ ไม่เอาผีหลอก T^T

ขอขอบคุณ รูปภาพประกอบจาก
http://www.wakeclubs.com/ http://www.carethai.com/
|
175 ความคิดเห็น
อาการนี้ เป็นบ่อยเลยหล่ะ
-..-
ที่ผมรู้สึกคือ เหมือนกับ อากาศมันกดทับทั้งตัวไม่ใช่ส่วนใดส่วนหนึ่งคับ และก็จะครึ่งหลับครึ่งตื่น
คือเรารู้ตัวแหละว่า ทำอะไร อยู่ไหน คนอื่นทำอะไร แต่เราออกเสียงเรียกไม่ได้ แบบโดนปิดกั้นอยู่ อธิบายไม่ถูกกอ่ะคับ และก็ดูเหมือนจะลืม ตาหรือไม่ก็หลับตา แต่พอทุกอย่างหายไป ก็เหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นคับ หายไปเลย ไม่เหลืออะไร แต่ยังรู้สึกถึงความเหนื่อยอยู่ๆ
แอบหลอนๆๆ
เป็นบ่อยเหมือนกัน...
เวลานอนไม่พอก็เป็นบ่อยๆ อ่า
แต่เราไม่เคยรอให้มันหายไปเองนะ
คือพยามยามเหวี่ยงตัวเอง ถีบขาบ้าง สะบัดตัวบ้าง
เป็นทุกวัน ทำทุกวัน แต่ไม่เคยเจอผีอำเลยสักที ว้าว 555
มีคืนหนึ่งค่ะเรากลับบ้านมานอนก็ปาไปตี1กว่าๆแล้ว(ไปงานเลี้ยง)แล้วพอซักประมาณตีสามตีสี่มั่ง สะดุ้งตื่น(ปวดฉี่ - -)แล้วพอจะลุกมันก็เริ่มชาแล้วเราตกใจ จะเรียกแม่กระดิกตัวไม่ได้อีก จะพูดก็ปากเกร็ง ทำไงหล่ะทีนี้ TOT แล้วพอจะหลับมันก็หลับไม่ลงเห็นคนเดินวู้บไปวู้บมา เราก็น้ำตาไหลพราก คิดว่าวันนี้ตรูเจอแล้ว เจอแล้ว จากนั้นมันก็หายเกร็ง เราก็เลยเรียกแม่ -O-
รู้สึกเหมือนมีเสียงมากระซิบด้วย TT
และทุกครั้งจะเห็นเงาเสมอ ก็รู้สึกว่า เราหลอนเองหรือเปล่าหว่า 5555
แต่ช่วงที่เป็นติดต่อกันหนึ่งอาทิตย์ช่วงนั้นแทบไม่กล้านอนระแวงมาก 555
แต่ช่วงนี้ไม่ค่อยเป็นแล้ว ถ้าเป็นก็จะชิน ชินจนเรียกได้ว่าถ้าไม่เป็นนานๆแล้วรู้สึกแปลกๆ555