ดนตรีไทยบนชั้น 7 สตรีวิทยา 3 (เรื่องลี้ลับจาก กัปตันฝ้าย)

           สวัสดีครับ ต่อเนื่องความหลอนกันเลยกับเรื่องลี้ลับในสถาบัน วันนี้ พี่ลาเต้ จะพาไปฟังเรื่องเล่าของ กัปตันฝ้าย ชลิดา พงศ์ภัคปณต ม.6 กัปตันแบรนด์แอดมิชชั่นปี 3 จากโรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สตรีวิทยาพุทธมณฑล ที่จะมาเล่าถึงเหตุการณ์ขนหัวลุกที่เกิดขึ้นที่ชั้น 7 ของตึกเรียน เป็นยังไงไปอ่านพร้อมกันเลย

           สวัสดีค่ะ ก่อนอื่น ฝ้าย ขอบอกก่อนเลยนะคะว่า ฝ้ายไม่ได้ลบลู่ หรืออยากรู้อยากลอง เพียงแค่เอาเรื่องที่เคยฟังมาเล่าต่อ เพื่อนๆ ใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ เข้าเรื่องกันเลยค่ะ

ลิฟท์ชั้น 7

           บริเวณชั้น 7 ของโรงเรียนฝ้าย จะเป็นห้องเรียนหมวดวิชาดนตรีทั้งหมด มีทั้งดนตรีไทย และดนตรีสากล ซึ่งพอเลิกเรียนจะเป็นชั้นเดียวที่มีนักเรียนอยู่น้อยที่สุด จนเป็นที่มาของความเงียบ และเรื่องราวข่าวลือที่รุ่นพี่ๆ เล่าสืบต่อกันมา โดยนานมาแล้วมีเรื่องเล่าว่า วันนั้นมีนักเรียนกลุ่มหนึ่งเป็นวงดนตรีประจำโรงเรียนต้องนอนค้างที่โรงเรียน เพราะต้องฝึกซ้อมกันดึก จนเวลาหัวค่ำนักดนตรีทั้งหมดก็รวมกลุ่ม เพื่อออกไปหาซื้ออะไรทานด้านนอกโรงเรียน แต่แล้วเมื่อสมาชิกทุกคนพร้อมกันที่ชั้น 1 ปรากฏว่า มีคนลืมของไว้บนดึก !!

           สมาชิกที่ลืมของไว้บนตึกจึงตัดสินใจขึ้นไปเอาของเพียงคนเดียว โดยขึ้นลิฟท์ไป ขณะนั้นทุกอย่างในลิฟท์เป็นไปตามปกติ จนกระทั่งถึงชั้นที่ 5 ลิฟท์ได้เปิดออก และพบว่าภายนอกไม่มีใครอยู่แม้แต่คนเดียว และที่สำคัญมืดจนมองไม่เห็นอะไรเลย เขารีบกดปิดลิฟท์ทันทีเพื่อให้ขึ้นต่อไป จนกระทั่งถึงชั้น 7 จุดหมายที่เขาจะไปเอาของ ทันทีที่ประตูลิฟท์เปิดออก เขาได้ยินเสียงดนตรีไทยดังขึ้น ทั้งๆ ที่ในใจแอบตั้งคำถามว่า “ใครกันนะ ที่มาเล่นดนตรีไทย เพราะสมาชิกทุกคนอยู่ด้านล่างหมดแล้ว”

           และในที่สุดทุกอย่างก็เฉลยออกมาว่า เสียงดนตรีที่เขาได้ยินนั้นมาจาก พ่อแก่ที่เป็นผู้บรรเลงอยู่ในห้องดนตรีที่เขาเห็นมากับตานั้นเอง เรื่องราวครั้งนี้ทำเอานักเรียนรุ่นหลังๆ หลายคนของโรงเรียนแห่งนี้ ต้องรีบกลับบ้านก่อนประอาทิตย์ตกดิน เพราะกลัวว่าจะพบกับเหตุการณ์ซ้ำรอยที่รุ่นพี่ๆ เคยเจอมาแล้ว

ห้องน้ำ ฝั่งทิศตะวันตก

           เรื่องที่ 2 เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงกับเพื่อนของฝ้ายเอง โดยตึกที่โรงเรียน เวลาจะเดินไปห้องน้ำ จะต้องผ่านลิฟต์ วันหนึ่งเพื่อนของฝ้ายสามคนไปเข้าห้องน้ำพร้อมกัน ตอนนั้นเวลาประมาณ 6 โมงเย็น จังหวะตอนออกจากห้องน้ำมา เพื่อนหนึ่งในนั้นมองไปเห็นกระจกที่มีคนเองมาพิงไว้ ซึ่งภาพด้านในได้สะท้อนไปด้านหลัง เห็นเป็นคนอยู่หน้าลิฟท์ แต่คนนั้นมีเพียงครึ่งตัว เพื่อนฝ้ายรีบหันกลับไปดู แต่พบว่าบริเวณหน้าลิฟท์กลับว่างเปล่าไม่มีใครซักคน จนเพื่อนคนนี้ก็เอาเรื่องที่เจอไปเล่าให้รุ่นพี่ๆ ฟัง ก็ทำให้ทราบมาว่า สมัยสร้างลิฟท์ฝั่งตะวันตก ช่วงแรกๆ มีคนงานตกลงไปในช่องและเสียชีวิต !! ”

สัปดาห์หน้ารอติดตามเรื่อง “เสียงทหารเดิน” ของกัปตันวอร์ม BAR3

          เมื่อพื้นที่โรงเรียนในอดีตเคยเป็นกรมทหาร ถึงแม้จะผ่านมานานร่วม 100 ปีแต่เรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับทหารก็ยังไม่จางหายไปจนสถานที่แห่งนี้ ไม่ว่าจะเป็น “เสียงการเคลื่อนพลทหารนับพันที่ดังขึ้นในหอประชุม ทั้งๆ ที่ไม่มีคนอยู่แม้แต่คนเดียว” รอติดตามได้ที่นี่ ศุกร์ที่ 26 ต.ค. 54 ครับ