ตามติดชีวิต “เด็กสายอาชีพ” ที่หลายคนไม่เคยรู้ !!

            สวัสดีครับ พักเรื่องๆ เครียดจากน้ำท่วม วันนี้ฤกษ์ดี พี่ลาเต้ จะพาไปตามติดชีวิตของเพื่อนๆ “สายอาชีพ” หรือสายอาชีวะศึกษานั้นเอง ลองไปดูกันซิว่า ชีวิต 3 ปีในการเรียนของเขา มีอะไรที่น่าสนใจบ้าง รับรองว่า สนุกสนานแน่นอน

 >> จำไว้ๆ เราคือ “นักศึกษา” ไม่ใช่ “นักเรียน”

            พอเรียนจบ ม.3 แล้วไปเรียนต่อสายอาชีพก็จะเริ่มต้นที่ ปวช.1 (เทียบเท่า ม.4) ปวช.2 (เทียบเท่า ม.5) ปวช.3 (เทียบเท่า ม.6) สิ่งที่เปลี่ยนไปนอกจากจะชื่อของระดับชั้นแล้ว สถานะก็จะเปลี่ยนไปด้วยนะ เพราะทุกคนที่เรียน ปวช.จะถูกอาจารย์เรียกนำหน้าชื่อว่า “นักศึกษา” (ดูเป็นผู้ใหญ่มากกกก) แต่ก็ไม่เสมอไปนะ เพราะสายอาชีพบางแห่งโดยเฉพาะเอกชน ก็ยังเรียกว่า “นักเรียน” อยู่คร้าบ

 >> เวลาเรียน ก็เหมือนมหา’ลัย และมีเข้าแถวไหม

            ตาราสอนในแต่ละวันของเพื่อนๆ สายอาชีพ จะแบ่งเป็นภาคเช้า และภาคบ่าย (บางแห่งเราสามารถเลือกได้ด้วยนะ ว่าจะเรียนภาคไหน) ซึ่งหากเทอมไหนเรียนภาคเช้าก็เริ่มประมาณ 7 โมงถึงบ่ายโมงตรง ส่วนภาคบ่ายก็เริ่มที่บ่ายกว่าๆ จบประมาณ 1 ทุ่มนั้นเอง

            หลายคนอาจสงสัยว่าเรียกเป็นรอบแบบนี้มีเข้าแถวไหม พี่ลาเต้ ขอตอบว่า “มี” ครับ ขึ้นอยู่ว่าทางวิทยาลัยจะจัดให้เข้าช่วงไหน อย่างเช่น วิทยาลัยเทคนิคสมุทรปราการ รอบเช้าก็จะเข้าแถวตอน 7 โมง ส่วนรอบบ่ายก็จะเข้าแถวตอน 5 โมงเย็นนั้นเอง

>> มีฝึกงาน ได้เงินเดือนด้วย แล้วได้กี่บาทล่ะ

            เรียนสายอาชีพใน 2 ปีแรกก็จะเรียนทั้งทฤษฎี และปฏิบัติสลับหมุนเวียนกันไป พอถึงปี 3 นักศึกษาทุกคนก็จะถูกส่งตัวไปยังสถานประกอบการเพื่อรับการฝึกงาน ซึ่งเราอยากฝึกที่ไหนก็ไปติดต่อที่นั้น หรือใครไม่กล้าก็ไม่ต้อง เพราะเดี๋ยวทางอาจารย์จะหาให้เอง การฝึกงานจะฝึกประมาณ 4 เดือน ทุกวันที่ฝึกทำงานต้องเขียนรายงานว่าวันนี้ เราฝึกอะไร และรับผิดชอบงานด้านไหน ซึ่งสมุดรายงานนี้ก็จะเป็นรายงานเล่มหนาๆ ตอนฝึกจบนั้นเอง ใครไม่เขียน ใครไม่ส่ง เรียนไม่จบแน่นอน

            ส่วนคำถามที่หลายคนสงสัยว่า “ฝึกงาน ได้ตังค์เปล่า” ก็ขอตอบว่า “ขึ้นอยู่กับสถานประกอบการที่เราไปฝึกครับ เท่าที่ พี่ลาเต้ สัมผัสมา หากฝึกงานสายอุตสาหกรรม หรือยานยนต์ก็จะได้ ซึ่งคนที่ได้สูงสุดที่เคยได้ยินมา ตกวันละ 150 บาท (ว้าวๆ เท่ากับพนักงานออฟฟิตบางคนเลยนะเนี่ย)

>> ระบบรุ่นพี่ รุ่นน้องแน่นมาก

            ต้องยอมรับว่า “สังคมรุ่นพี่ รุ่นน้อง” ของโรงเรียน หรือวิทยาลัยในสายอาชีพจะแน่นมากๆ บางคนยกมือไหว้รุ่นพี่บ่อยกว่าครูอาจารย์บ่อยซะอีก (ที่เขียนแบบนี้ไม่ใช่พวกเขาไม่เคารพครูอาจารย์นะ แต่เพราะชีวิตในแต่ละวันส่วนใหญ่จะเจอกับรุ่นพี่มากกว่า ทำให้ยกมือไหว้ได้บ่อยกว่า 555) บางแห่งมีแต่ละแผนก (หากเป็นสายสามัญจะเรียก “สาย”) ก็จะมีเพลงประจำแผนกด้วยนะ ซึ่งรุ่นพี่จะมีกฏว่า “ห้ามสอน” แต่รุ่นน้องต้องร้องได้ ซึ่งเท่าที่ พี่ลาเต้ ไปฟังมา ขอบอกว่า “ง่ายมากกก” ฟัง 2 รอบก็ร้องได้ละ อิอิ

>> เรียนจบแล้ว สอบแอดมิชชั่นได้ไหม

           สอบได้ สบายมากคร้าบ เป็นคำถามที่หลายคนถามมาตลอดว่า ก็ขอแถลงให้ฟังอย่างชัดเจนเลยว่า น้องๆ สายอาชีพสามารถเข้าเรียนต่อได้เกือบทุกคณะ เว้นคณะสายแพทยศาสตร์ และคณะสายวิทยาศาสตร์สุขภาพครับ ส่วนคณะยอดฮิตที่เพื่อนๆ สายอาชีพนิยมเลือกเรียนต่อนั้น ก็จะเป็น คณะวิศวกรรมศาสตร์ คณะบริหารธุรกิจ คณะศิลปกรรมศาสตร์ คณะอุตสาหกรรมการบริการ คณะเทคโนโลยีอาหาร รวมไปถึงคณะนิเทศศาสตร์ ก็ฮิตไม่แพ้กันนะเนี่ย อิอิ

           ว้า อ่านเพลินๆ หมดเวลาซะแล้ว งั้น พี่ลาเต้ ขอสัญญาว่าครั้งหน้าจะพาไปตามติดชีวิตเด็กสายอาชีพกันต่อ ขอจั่วหัวโปรยไว้เลยว่าเป็นเรื่องเด็ดๆ ของเพื่อนๆ สายอาชีพในคาบ รด.จะเป็นยังไง รอติดตามได้เลยคร้าบ