เด็กมัธยม !! คุณจำเครื่องเขียนเหล่านี้ได้มั้ย ??

              สวัสดีค่าน้องๆ... ทุกครั้งที่พี่มิ้นท์ได้เข้าห้าง กิจกรรมหนึ่งที่จะพลาดไม่ได้เลยก็คือ ไปร้านหนังสือ แต่ไม่ได้ดูหนังสือนะ ฮ่าๆ ชอบไปโซนเครื่องเขียนมากกว่า เพราะตอนนี้เครื่องเขียนไม่ว่าจะดินสอ ปากกา ยางลบ น่ารักๆ ทั้งนั้น ต่อให้ไม่ค่อยได้ใช้ ก็ขอให้ได้ซื้อเก็บก็ยังดี (รู้นะ ว่าหลายๆ คน ก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน)

                พอขยันซื้อเยอะเข้าๆ ก็กลับมานั่งคิดว่า ก่อนจะมีของน่ารักๆ แบบนี้มาใช้ สมัยก่อนพวกเครื่องเขียนมันเป็นยังไงกันนะ ว่าแล้วมือก็ไวเหมือนสมองคิด ก็เลยเขียนเป็นบทความนี้ขึ้นมาให้น้องๆ ได้ย้อนความหลังกลับไปดูเครื่องเขียนนานาชนิด ที่รับประกันว่าต้องเคยอยู่ในกระเป๋าเรียนของเราแน่นอน มาดูกันว่า จากทั้งหมดนี้ มีกี่อันที่เราเคยเป็นเจ้าของมัน!!

>> ยางลบปากกา

               น้องๆ รู้มั้ยคะว่าสมัยก่อนเนี่ย เวลาเขียนคำผิดทีนึง ยังไม่มีลิควิดใช้ หรืออาจจะมีแต่แพงมาก ก็เลยไม่เป็นที่นิยม คนส่วนใหญ่ก็จะใช้ยางลบปากกา เรียกว่ากว่าจะลบคำผิดออก กระดาษก็ทะลุขาดออกก่อนซะงั้น ดีไม่ดี เพื่อความรวดเร็ว ก็จะมีเทคนิคน้ำลายเข้าช่วย แล้วลบ(อย่าเพิ่งอี๋!! พี่มิ้นท์ไม่เคยทำนะ ><) ผลก็คือ คำผิดออกเร็ว แต่กระดาษเปื่อยยุ่ยหนักกว่าเดิม!! ฮ่าๆ

               เจ้ายางลบปากกาจะเป็นลักษณะ 6 เหลี่ยม สีน้ำเงิน แล้วก็มีขนๆ พลาสติกไว้ปัดเศษกระดาษที่ขาด เอ้ย! เศษขี้ยางลบ หลังๆ ก็จะมีแบบด้านนึงเป็นยางลบปากกา อีกด้านเป็นยางลบสำหรับดินสอ

               ประโยชน์ของยางลบปากกานี้ ไม่ได้มีแค่ลบคำผิดนะ แต่พี่มิ้นท์ว่ามันช่วยปลูกฝังนิสัยคนได้ดีทีเดียว ช่วยให้เรารู้จักระมัดระวัง มีสติกับการเขียน ที่สำคัญคือให้รู้จักใส่ใจในสิ่งที่เราจะเขียน เพราะถ้าเขียนผิดแค่ครั้งเดียว แต่ต้องใช้ความพยายามลบหลายนาที ใครๆ ก็ไม่อยากให้เกิดหรอกค่ะ ส่วนสมัยนี้มีลิควิด แถมแห้งไวอีกต่างหาก คนก็เลยใช้ชีวิตอย่างรวดเร็ว ขาดความระมัดระวังมากขึ้น เห็นมั้ยว่าของโบราณก็ช่วยสร้างนิสัยให้คนในสังคมได้ด้วย

              ส่วนตัวพี่มิ้นท์ก็เกิดทันนะ แต่เป็นช่วงที่คนเริ่มใช้น้อยแล้ว เพราะมีลิควิดเข้ามาอำนวยความสะดวก ซึ่งตอนนี้ก็ไม่รู้ตามร้านเครื่องเขียนจะยังมีขายอยู่มั้ย เดี๋ยวไปซื้อมาเก็บไว้ดีกว่า

 
>> ดินสอเปลี่ยนไส้

               ถ้าเป็นแต่ก่อนจะเรียกกันว่าดินสออพอลโล่ ลักษณะก็คือ เป็นแท่งดินสอพลาสติกข้างในก็จะมีไส้ดินสอเป็นชิ้นๆ เวลาดินสอเริ่มกุดก็จะดึงออกแล้วเอาไปต่อท้าย ให้มันดันอันที่แหลมออกมา ราคาสมัยก่อนแท่งละ 3 บาทแต่ใช้ได้ประมาณ 2-3 เดือน ไม่ใช้ใช้หมดนะ แต่หาย อิอิ สมัยนี้พี่มิ้นท์ว่าก็ยังมีขายอยู่ แต่คนไม่ค่อยใช้กันแล้ว จะว่าสะดวกใช้มันก็สะดวก แต่ว่าเวลามันเริ่มกุดนิดเดียวก็รู้สึกไม่อยากเขียนแล้ว ดังนั้นเป็นดินสอที่เปลืองมากๆ เรียกว่าแต่ละไส้ใช้ไม่เคยถึงครึ่งเลย ฮ่าๆ
                ส่วนปัจจุบันนี้ก็หันไปใช้ดินสอกดกันแล้ว เพราะสะดวกกว่าแล้วเขียนเส้นเล็ก ใช้ง่ายกว่าเยอะ ที่สำคัญ ซื้อดินสอแค่ครั้งเดียว คุ้ม!!

>> ดินสอสีเปลี่ยนไส้

               น้องๆ อาจจะงงว่าดินสอสีเปลี่ยนไส้มันคืออะไร จริงๆ แล้วรูปร่างมันก็คือ ดินสอเปลี่ยนไส้เหมือนข้างบน แต่ไส้ข้างในจะเป็นสีค่ะ มีทั้งหมด 11 สีเหมือนกันหมดทุกแท่ง เป็นดินสอที่ฮิตมากสมัยประถม เพราะว่าราคาถูก แค่แท่งละ 5 บาท พ่อแม่เลยไม่ค่อยซื้อสีเป็นกล่องๆ ให้ แถมพกใส่กล่องดินสอสะดวกดีด้วย

                เวลาจะใช้ก็สะดวกอยากได้สีไหนก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ แต่จะแอบเซ็งนิดหน่อย ตรงที่ถ้าเรากำลังระบายสีต้นไม้สีเขียวอยู่ แล้วอยากระบายลำต้นซึ่งสีน้ำตาลอยู่อันที่ 3 เราก็ต้องดึงทีละอันเพื่อเปลี่ยน แล้วถ้าจะกลับมาระบายสีเขียวอีกก็ต้องเตรียมถอดๆ จิ้มๆ ไปอีกเกือบ 10 สี ถึงจะเจอสีที่ต้องการ แต่ตอนที่ใช้ก็ไม่ได้คิดไรหรอกค่ะ สนุกดี อ้อ..นอกจากดินสอ กับ สีเปลี่ยนไส้แล้ว ยังมียางลบเปลี่ยนไส้อยู่ในตระกูลนี้ด้วยนะ ใครเคยใช้บ้างๆๆ??

>>กบเหลาดินสอเหล็ก

               ถ้าพูดถึงกบเหลาดินสอที่เป็นเครื่องๆ จะว่าเลิกฮิต ก็คงไม่ เพราะยังเห็นมีขายกันเยอะเลย แต่จะเปลี่ยนไปเป็นรูปแบบที่น่ารักคิกขุขึ้น แต่กบเหลาที่ พี่มิ้นท์ รู้สึกว่ามันเริ่มหายากแล้วก็คือ กบเหลาดินสอเหล็กอันเล็กๆ เวลาจะใช้ต้องไปยืนหน้าถังขยะ เพราะมันไม่มีที่เก็บขยะให้ ถ้าเหลาทิ้งเรื่อยเปื่อย ได้โดนคุณครูตีแน่ๆ

               แต่กบเหลาสมัยใหม่เค้าดีไซน์เก๋ขึ้น นอกจากจะน่ารักแล้วยังมีช่องเก็บขยะด้วย ไม่ต้องกลัวเลอะเทอะ สะดวกมากๆ แต่ไม่ว่าจะมีรุ่นใหม่ออกมาแค่ไหน พี่มิ้นท์ว่าของเก๋าก็เจ๋งที่สุด เพราะทุกวันนี้มันก็ยังใช้งานได้อยู่ ไม่บุบ ไม่พัง ไม่แตก เรียกว่าซื้อครั้งเดียวอยู่กันไปนานเลย

>>ไม้บรรทัดพลาสติก

              คลาสสิคมากในอดีต ไม้บรรทัดนี้ไมได้มีประโยชน์แค่ขีดเส้นใต้ แต่ยังมีสูตรคูณถึงแม่12 อยู่บนไม้บรรทัดด้วย ตอนเรียนประถมถึงวิชาคณิตทีไร ต้องพกขึ้นมาไว้บนโต๊ะทุกที ลักษณะของไม้ประทัดจะเป็นพลาสติคสีๆ เช่น สีชมพู สีเหลือง สีเขียว แต่จะใสค่ะ สามารถมองเห็นด้านหลังได้ ขนาดความยาวก็มาตรฐาน คือ 1 ฟุต ด้วยความยาวและพลาสติกกรอบๆ ก็เลยทำให้เกิดปรากฏการณ์ไม้บรรทัดหักรายวันกันเลยทีเดียว แต่ไม่เครียดค่ะ อันละ 1 บาทเอง ฮ่าๆ
              ไม้บรรทัดอันนี้พี่มิ้นท์หาภาพมาให้ดูยากมาก ใครยังมีอยู่ที่บ้านลองเอามาโชว์ให้เพื่อนๆ ดูหน่อยนะ อิอิ

>>ยางลบปั๊มลายการ์ตูน

>>กล่องดินสอ

              กล่องดินสอ มีหลายแบบ มีทั้งแบบพลาสติกหรือเหล็ก ถ้าเป็นแบบธรรมดาชั้นประหยัดก็จะมีชั้นเดียว เปิดมาเจอดินสอนอนรออยู่ แต่ถ้าหรูหน่อยก็จะเป็นกล่องดินสอ 2 ชั้น มีช่องวางยางลบ วางไส้ดินสอเก๋ไก๋ เป็นที่อิจฉาของเพื่อนๆ

               เวลาถึงห้องเรียนก็จะต้องควักกล่องดินสอออกจากกระเป๋ากันถ้วนหน้าใช้ไม่ระวังอาจจะมีแตกหัก น็อตหลุด หรือแถมด้วยสีถลอกเล็กน้อย ฮ่าๆ ซึ่งดินสอปากกาที่อยู่ในกล่องดินสอไม่ใช่ว่าจะใส่อะไรก็ได้นะ เพราะที่มันน้อย ถ้าใส่เยอะมันจะปิดไม่ลง และไประเบิดในกระเป๋าได้ ดังนั้นต้องเลือกแท่งที่ใช้บ่อยๆ  แต่ปัจจุบันกล่องดินสอก็เริ่มมีหลายแบบออกมาให้เลือก แต่ก็ไม่นิยมเท่าไหร่ แล้วรูปแบบเปลี่ยนไปเป็นถุงซิปกันหมดแล้ว เพราะเบากว่า ใส่ได้เยอะกว่า เรียกว่ามีแต่ใส่เพิ่ม ไม่เคยเอาออก แต่มันก็ไม่เต็มซักที

              ไม่รู้ว่าน้องๆ ชาว Dek-D.com ตอนนี้ จะเคยเห็นเครื่องเขียนเหล่านี้บ้างรึป่าว แต่จริงๆ แล้วบางอย่างมันก็ยังไม่ได้สูญหายไปซะทีเดียวนะคะ แค่ได้รับความนิยมน้อยลงเท่านั้นเอง เพราะของใหม่มา ของเก่าก็ค่อยๆ ไป ถึงแม้ว่าจะคุณภาพดีแค่ไหน แต่เทคโนโลยีก็ต้องนำสิ่งใหม่ๆ มาอยู่วันยังค่ำ

               ดังนั้น ทุกๆ อย่างที่น้องๆ ได้ใช้มัน ก็จงใช้ให้คุ้มค่า เพราะซักวันมันจะกลายเป็นของเก่าที่เราจะต้องระลึกถึงและยิ้มไปกับมัน :)

                พี่มิ้นท์ชวนเม้าท์: มีเครื่องเขียนชิ้นไหนที่น้องๆ ชาว Dek-D.com ไม่รู้จักบ้างเอ่ย และถ้าน้องๆ คนไหนพอจะนึกเครื่องเขียนเก่าๆ ออก ก็ลองมาแชร์กันได้นะ