| ครานั้นจึงโฉมเจ้าวันทอง |
|
เศร้าหมองด้วยลูกเป็นหนักหนา |
| พ่อพลายงามทรามสวาทของแม่อา |
|
แม่โศกาเกือบเจียนจะบรรลัย |
| ใช่จะอิ่มเอิบอาบด้วยเงินทอง |
|
มิใช่ของตัวทำมาแต่ไหน |
| ทั้งผู้คนช้างม้าแลข้าไท |
|
ไม่รักใคร่เหมือนกับพ่อพลายงาม |
| ทุกวันนี้ใช่แม่จะผาสุก |
|
มีแต่ทุกข์ใจเจ็บดังเหน็บหนาม |
| ต้องจำจนทนกรรมที่ติดตาม |
|
จะขืนความคิดไปก็ใช่ที |
| เมื่อพ่อเจ้าเข้าคุกแม่ท้องแก่ |
|
เขาฉุดแม่ใช่จะแกล้งแหนงหนี |
| ถึงพ่อเจ้าเล่าไม่รู้ว่าร้ายดี |
|
เป็นหลายปีแม่มาอยู่กับขุนช้าง |
| เมื่อพ่อเจ้ากลับมาแต่เชียงใหม่ |
|
ไม่เพ็ดทูลสิ่งไรแต่สักอย่าง |
| เมื่อคราวตัวแม่เป็นคนกลาง |
|
ท่านก็วางบทคืนให้บิดา |
| เจ้าเป็นถึงหัวหมื่นมหาดเล็ก |
|
มิใช่เด็กดอกจงฟังคำแม่ว่า |
|
|
| จงเร่งกลับไปคิดกับบิดา |
|
ฟ้องหากราบทูลพระทรงธรรม์ |
| พระองค์คงจะโปรดประทานให้ |
|
จะปรากฏยศไกรเฉิดฉัน |
|
|
| อันจะมาลักพาไม่ว่ากัน |
|
เช่นนั้นใจแม่มิเต็มใจ ฯ
|
43 ความคิดเห็น
1 เหมือนการตะคอกใส่หน้า
2 อ่านยากเพราะตัวใหญ่ไป
3 แสบตา (สำคัญ)
ที่จริงเราใช้ปากกาแดงขีดเส้นใต้กันมากเพราะครูสอนค่ะ เป็นจิตวิทยาพื้นฐานอย่างหนึ่ง
ในตอนเด็กๆคุณครูให้เราใช้ดินสอหรือสีวาดรูป และใช้ปากกาแดงขีดเส้นใต้
คุณครูจะเป็นคนที่ใช้ปากกาแดงในการเขียน ตรวจการบ้านเด็ก
บางครั้งครูจะเขียนคำติเตียนการบ้านหรือคำชมด้วยปากกาแดง
ทำให้เรารู้สึกว่ามันเป็นสีของอารมณ์เด็ดขาด การตัดสิน คำสั่ง
ซึ่งเป็นสิ่งที่มนุษย์ส่วนใหญ่ไม่พึงปรารถนาค่ะ
แต่เดี๋ยวนี้มันหลากสีเลยล่ะ 5555
ปากกาสีๆ มันออกมาเยอะเกิน สีแดงเลยไม่ค่อยได้ใชล่ะ ^^
เเบบนี้มันกระตุกดี
พอเห็นสีแดงมันจะดูโดดออกมา ทำให้เออ ตรงนี้ควรจะอ่านนะ ไรงี้
ก็ทำให้เราจำได้นานเลยหล่ะคะ:))
เผอิญลืมปากกาน้ำเงินไว้ท่บ้านซะงั้น ยืมเพื่อนเพื่อนก็ไม่ให้ยืม
ทำไงได้ ก็ควักปากกาแดงขึ้นมาใช้
ปรากฏว่าครูด่าซะนานเชียวเลย
ก็งงอยู่เออ ทำไมไม่ให้เขียนปากกาแดง
งงมากๆเลย จะรู้คำตอบก็มาเจอในเด็กดีนี่แหละค่ะ
ขอบคุณมากๆค่ะ
ขอบคุณที่นำเรื่องดีๆมีสาระมาให้พวกเราได้รับรู้กันค่ะ ^^