เรื่องลี้ลับ: เสียงปริศนา หอประชุมใหญ่

            สวัสดีครับ เรื่องลี้ลับในสถาบัน กลับมาแล้วครับ สัปดาห์ที่ผ่านมาหน้าเว็บไซต์เด็กดีมีการปรับลุกส์ใหม่ น้องๆ หลายคนถามไถ่กันว่า "คอลัมน์เรื่องลี้ลับ" หายไปไหน ล่าสุดสถานการณ์ปกติ เรื่องผีๆ กลับมาแล้วคร้าบ ต่อเนื่องความหลอนในสัปดาห์นี้กับ เสียงปริศนาที่ดังขึ้นในหอประชุมโรงเรียนแห่งหนึ่ง ทำเอานักเรียนหลายคนหลอนไป 3 วัน 3 คืน เรื่องราวจะเป็นยังไง ไปตามอ่านจาก น้องอาย ในชื่อตอน "เสียงปริศนา หอประชุมใหญ่" กันเลยครับ

            สวัสดีค่ะ พี่ลาเต้ และเพื่อนๆ ชาวเด็กดีดอทคอมทุกคน เรื่องลี้ลับที่เราจะนำมาเล่าในวันนี้ หากลองอ่านแล้วเพื่อนๆ คงจะรู้สึกว่ามันไม่ค่อยน่ากลัวเท่าไหร่หากเทียบกับเรื่องลี้ลับในสถาบันเรื่องอื่นที่ผ่านมา แต่เหตุการณ์ที่เรานำมาเล่านี้มันเป็นเหตุการณ์จริงที่ทำให้เพื่อนๆ ของเราหลอน และไม่กล้าที่จะอยู่สถานที่แห่งนั้นตามลำพังอีกเลย

            โรงเรียนของเราเป็นโรงเรียนสหศึกษาขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ย่านลาดพร้าว ใกล้กับม.เกษตร วันที่เกิดเหตุการณ์นั้นก็เป็นวันที่เรา และเพื่อนๆ มาโรงเรียนกันตามปกติ ในช่วงเวลาเรียนคาบบ่าย สักประมาณคาบ 5 ของตารางเรียน เวลาตอนนั้นก็ประมาณ บ่าย 2 โมงกว่าๆ เรา และเพื่อนๆ มีเรียนวิชาดนตรีสากลกัน ซึ่งห้องดนตรีสากลของโรงเรียนนั้น จะอยู่ที่ชั้น 2 ของอาคารหลังนึง ซึ่งด้านล่างเป็นโรงอาหาร ชั้น 2 เป็นห้องดนตรีสากล - ห้องชมรมวงโยธวาทิต และชั้นสุดท้ายชั้นที่ 3 เป็นหอประชุมขนาดใหญ่ของโรงเรียน สามารถจุคนได้ราวพันคน

            ในตอนนั้นอาจารย์ท่านติดธุระด่วน จึงขอเข้าสอนสายเล็กน้อย และแจ้งให้พวกเราไปรอที่ห้องเรียนดนตรีสากลก่อน พวกเราจึงไปนั่งๆ นอนๆ อยู่ในห้องดนตรีแห่งนั้น  แต่พอเวลาผ่านไปสักระยะหนึ่งอาจารย์ท่านก็ยังไม่มา ด้วยความเบื่อ และอากาศร้อน เพื่อนๆ ของเราจึงขึ้นไปที่หอประชุมด้านบน ส่วนเราและเพื่อนอีก 4-5 คนไม่ได้ขึ้นไปด้วยเลยนั่งเล่นเครื่องดนตรีอยู่ที่ห้อง

            เนื่องจากประตูของหอประชุมด้านบนนั้นไม่ได้ล็อคกุญแจเอาไว้ เพื่อนๆ กลุ่มที่ขึ้นไป จึงเข้าไปด้านในเปิดแอร์ วิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนาน ต้องอธิบายก่อนว่าภายในหอประชุมโรงเรียนเรานั้น จะมีการแบ่งออกห้องย่อยๆ อยู่หลายห้อง มีทั้งห้องพักที่อยู่ข้างเวที ห้องเครื่องเสียง ห้องที่เป็นส่วนเก็บสวิตซ์ไฟฟ้า สวิตซ์แอร์ เพื่อนๆ ของเราก็วิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนาน เข้าห้องนู้น ออกห้องนี้ ตะโกนโวกเวกโวยวายกันเสียงดังอย่างสนุกสนาน

            แต่แล้วหลังจากที่เพื่อนๆ ของเราวิ่งกันไป ตะโกนใส่กันไป ก็มีเสียงหนึ่งตะโกนสวนขึ้นมาว่า “ เล่นอะไรกัน ” และตามมาด้วยน้ำเสียงหัวเราะเยาะเย้ย ทั้งยังดังก้องไปทั่วห้องราวกับเสียงเอคโค่ ในตอนแรกทุกคนต่างก็คิดว่าเป็นเสียงเพื่อนในกลุ่ม ที่ตะโกนขึ้นมาด้วยเสียงโทนต่ำ แต่เสียงนั้นกลับพูดประโยคซ้ำๆ ไม่ยอมหยุด และทุกคนที่อยู่บนหอประชุมนั้นต่างหยุดการเคลื่อนไหว และหยุดส่งเสียงใดๆ ออกมา ทุกคนต่างคนต่างมองหน้ากัน เมื่อเสียงนั้นชัดเจนก้องอยู่ในหูของทุกคนแล้ว ทั้งหมดสิบกว่าคนนั้น รีบวิ่งหนีลงมาที่ห้องดนตรีทันที

            ขณะนั้นเพื่อนที่อยู่ด้านล่าง ซึ่งก็คือเราและเพื่อนอีกประมาณ 4-5 คนที่นั่งเล่นเครื่องดนตรีอยู่ ต่างตกใจมาก ยังพูดตำหนิเพื่อนๆ ด้านบนอยู่เลยว่าวิ่งเล่นอะไรกัน เสียงดังมาถึงข้างล่าง และอยู่ดีๆ เพื่อนกลุ่มด้านบนก็วิ่งกรูกันลงมา ต่างคนต่างเหงื่อแตกพลั่กๆ กันเป็นแถว วิ่งลงมากันแบบไม่คิดชีวิตกันเลยทีเดียว พอหายเหนื่อยแล้วจึงได้เล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้พวกเราฟัง หลังจากนั้นก็ไม่มีใครกล้าขึ้นไปบนนั้น หรืออยู่ในตึกนั้นเพียงคนเดียวเลย เพราะขนาดอยู่กันกลุ่มใหญ่สิบกว่าคน ยังไม่รอดเลยยยย

           ลาเต้ลิขิต : ส่งเรื่องลี้ลับในสถาบันของคุณมาได้ที่ latae@dek-d.com

พี่ลาเต้ ขอขอบคุณรูปภาพจากภาพยนตร์เรื่อง เด็กหอ (GTH)