น้องๆ เคยเป็นเหมือนกันมั้ยคะ ที่ไปเดินโซนขนมกรุบกรอบตามห้างแล้วรู้สึกดี๊ด๊าเพราะมีซองขนมอวบๆ พองๆ น่ากินเต็มไปหมด สุดท้ายก็แพ้ความน่ากินขนกลับบ้านไปซะหลายห่อ และยังจินตนาการไปว่าเปิดซองนี้มาต้องเจอขนมพูนๆ เหมือนโฆษณาแน่นอนล้านเปอร์เซ็นต์ แต่พอเปิดปุ๊บ ซองก็ฟีบปั๊บ แทบจะชะโงกหน้าลงไปมองขนมที่ก้นซอง!! เพราะจำนวนขนมแทบจะนับชิ้นได้ เชื่อว่าน้องๆ หลายคนอารมณ์เสียกับเหตุการณ์นี้แน่นอน
แต่น้องๆ อย่าเพิ่งคิดว่าถูกคนผลิตโกงขนมเลยนะ เพราะในกระบวนการบรรจุขนมในซอง จำเป็นต้องมีการอัดก๊าซเข้าไปในซองก่อนปิดบรรจุภัณฑ์ค่ะ เพื่อคงความสดใหม่และถนอมอาหารไปในตัว งงกันอยู่ใช่มั้ยล่ะคะว่ามันช่วยยังไง?
จริงๆ แล้วซองขนมที่เราเห็นอยู่ทุกวันนี้ช่วยรักษาคุณภาพของขนมได้ระดับนึงค่ะ โดยซองอาหารที่ว่ามักจะทำมาจากฟิล์มพลาสติกหลายชนิดประกบกัน เนื่องจากฟิล์มพลาสติกแต่ละชนิดมีคุณสมบัติป้องกันการซึมผ่านได้ไม่เท่ากัน เช่น บางชนิดป้องกันการซึมผ่านของออกซิเจนได้ดี แต่ดันป้องกันไอน้ำได้ไม่ดี ดังนั้นการนำพลาสติกหลายชนิดมาประกบกันก็เพื่อเพิ่มคุณสมบัติให้ซองอาหารดีขึ้นทั้งในเรื่องความคงทน แข็งแรง การป้องกันการซึมผ่านของก๊าซและไอน้ำที่มีผลทำให้ขนมไม่อร่อย เช่น จากขนมกรอบๆ กลายเป็นขนมเหนียวๆ ซะอย่างนั้น หรือรสชาติเหม็นหืน
แต่อย่างไรก็ตาม แม้ว่าซองจะผลิตขึ้นมาดีแค่ไหน หากผ่านไประยะหนึ่ง(ก็เป็นปีเหมือนกันนะ) ไอน้ำและออกซิเจนยังยังสามารถซึมผ่านเข้ามาซองขนมได้อยู่ดี สังเกตได้ว่าบางทีน้องๆ ไปซื้อตามร้านขนมเล็กๆ อาจเจอปรากฏการณ์ขนมเหนียวขึ้นมาได้ - -!! ซึ่งนอกจากจะไม่อร่อยแล้ว ขนมที่เข้าข่ายมีอาการแบบนี้ทั้งๆ ที่ยังไม่แกะออกจากซอง ถือว่าเริ่มเป็นอาหารที่เสื่อมสภาพแล้วนะคะ

นอกจากชนิดของซองแล้ว ซองพองๆ ก็มีประโยชน์ในแง่ที่ช่วยถนอมอาหารได้ด้วย อย่างแรกเลยคือ การอัดก๊าซเข้าไปสามารถลดแรงกระแทก ลดการแตกหักของขนมได้ เพราะกว่าจะถึงมือคนกินอย่างเราๆ ต้องผ่านขั้นตอนการขนส่ง โยนบ้าง หล่นบ้าง อาจเกิดแรงกระแทกจนขนมแตกละเอียด สุดท้ายคงได้ใช้วิธีกินแบบเทกรออกปากแทนการหยิบเป็นชิ้นๆ แน่นอน
ส่วนก๊าซที่อัดเข้าไปในซอง ไม่ใช่อากาศทั่วไปนะคะ เพราะถ้าในอากาศมีออกซิเจน หากเติมออกซิเจนเข้าไปจะยิ่งทำให้เกิดกลิ่นเหม็นหืน เพราะเข้าไปทำปฏิกิริยากับขนมที่ทอดด้วยน้ำมัน ที่ถูกต้องจริงๆ คือ ต้องเป็นก๊าซไนโตรเจนเท่านั้น เพื่อให้ขนมคงรสชาติแบบเดิมเอาไว้ และคงสภาพความกรุบกรอบไว้นั่นเอง
ความจริงแล้ว ในการถนอมอาหาร ผู้ผลิตต้องคิดถึงตัววัตถุดิบที่เป็นส่วนประกอบของอาหารนั้นๆ ด้วย เพราะแต่ละชนิดมีวิธีการถนอมที่เหมาะสมและข้อระวังที่แตกต่างกัน เช่น การบรรจุเส้นบะหมี่ลงกระป๋องต้องให้เส้นสัมผัสกับตัวภาชนะน้อยที่สุด เพื่อไม่ให้เส้นถูกกระทบจนแตกก่อนถึงวันหมดอายุและทำให้สุกเร็วขึ้นด้วย
ไม่น่าเชื่อว่าแค่เรื่องซองขนมก็ยังมีวิทยาศาสตร์แอบแฝงอยู่ คราวนี้น้องๆ ก็ได้รู้แล้วว่าทำไมขนมที่วางขายอยู่บนชั้นแต่ละห่อถึงบวมป่อง ซึ่งในแง่ผลิตก็มีประโยชน์ช่วยให้คงสภาพและรสชาติไว้ได้นานจนถึงเข้าปากเรา ส่วนน้องๆ ในฐานะผู้บริโภคก็ได้ประโยชน์ตรงที่ดูสดใหม่ น่ารับประทาน แต่ยังไงก็ตามขนมพวกนี้กินมากไปก็ไม่ดีนะคะ ไม่ค่อยมีประโยชน์ แถมต้องระวังอ้วนกันอีกด้วย :)
ปล.ปัญหาข้องใจเรื่องทำไมต้องอัดก๊าซให้ซองขนมพอง เข้าใจแล้ว? แต่เชื่อว่าอีกปัญหาที่น้องๆ อยากรู้ต่อมา คือ ขนมห่อเบ้อเริ่ม แต่ทำไมให้ขนมน้อยจัง ตึ่งโป๊ะ!!
หนังสือวิทยาศาสตร์ฉลาดรู้ เรื่องวิทยาศาสตร์อาหาร
www.indepencil.com, http://indulgy.com/ivjavier/snack--packaging,
www.petergregson.com

41 ความคิดเห็น
ขอบคุณสำหรับสาระความรู้ดีๆนะคะ ^^
ขอบบคุณค่ะ