ปัญญาชนต้องไม่อายทำกิน

"ผมไม่อายที่ไปช่วยพ่อแม่ขายผลไม้ ว่างจากเรียนก็ไปขายทุกครั้ง เพราะเราทำมาหากินโดยสุจริต เกิดเป็นคนต้องไม่อายทำกิน" ทนิตชัย   โคตรศรี ว่าที่บัณฑิตหนุ่มคณะวิศวกรรมศาสตร์ ม.เทคโนโลยีราชมงคล (มทร.) ธัญบุรี กล่าว

ทนิตชัย  เล่าว่า ครอบครัวทำนาอยู่ที่ อ.หนองพอก จ.ร้อยเอ็ด แต่รายได้ไม่พอส่งลูกชายและลูกสาวเรียน พ่อแม่จึงเข้ากรุงมาทำงานก่อสร้างที่ย่านสาธุประดิษฐ์  ตั้งแต่เขาอยู่ ป.5 ทนิตชัยจึงย้ายมาเรียนที่กรุงเทพฯ ตั้งแต่ ม.1 จบ ม.6 ที่ ร.ร.ราชประชาสมาศัย ฝ่ายมัธยมรัชดาภิเษก ในพระบรมราชูปถัมภ์ ต่อมาสอบเอนทรานซ์ติดที่ มทร.ธัญบุรี

ช่วงเรียนปี2 ทนิตชัย มีปัญหาค่าใช้จ่ายเพราะเงินกองทุนเงินให้กู้ยืมเพื่อการศึกษา (กยศ.) ในส่วนค่าครองชีพ 2,000 บาทไม่พอ และครอบครัวรายได้น้อย เขาต้องยืดเวลาเรียนเป็น 5 ปี ทั้งที่ควรจบใน 4 ปี ครอบครัวจึงมาขายผลไม้ที่หน้า มทร.ธัญบุรี

"พ่อแม่ขายผลไม้ตั้งแต่ 10 โมง เลิกเที่ยงคืน จะไปซื้อผลไม้มาจากตลาดไท  4 วันไปซื้อครั้งหนึ่ง แต่ละครั้งลงทุนไป 7, 000 บาท หักต้นทุนแล้วได้กำไร 3,000-4,000 บาท ผมว่างก็ไปช่วยขาย ถือว่าเป็นปัญญาชนแล้วต้องไม่อายทำกิน" ทนิตชัย กล่าว

ทุกวันนี้ว่างจากเรียนนอกจาก ทนิตชัยจะช่วยพ่อแม่ขายผลไม้และช่วยเก็บร้านกลับถึงบ้านตีหนึ่งทุกวันแล้วทุกวันอังคาร และวันอาทิตย์ ยังทำงานพิเศษที่พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ที่คลองห้าด้วย ตั้งแต่ 9 โมงเช้าถึง 5 โมงเย็น ได้ค่าตอบแทนวันละ 250 บาท แม้ต้องทำงานพิเศษ  ช่วยพ่อแม่ขายผลไม้ แต่ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการเรียน เพราะเขาทำงาน 2 วัน อ่านหนังสือ 2 วัน และใช้เงินอย่างประหยัดเพราะตระหนักว่ากว่าจะได้เงินแต่ละบาท บุพการีของเขาต้องยืนขายผลไม้จนขาแข็ง

"ผมใช้เงินวันละไม่ถึง 100 บาท แค่ซื้อข้าวกินอย่างอื่นไม่ค่อยได้ซื้อ ไม่ใช่คนสูบบุหรี่ กินเหล้า  ไม่เที่ยวผับ บาร์ ต้องคิดให้มากก่อนควักเงินออกจากกระเป๋า" ทนิตชัย กล่าว

อีกไม่นาน ลูกเมืองร้อยเอ็ดคนนี้จะเรียนจบ...เขาตั้งใจจะหางานทำ ช่วยส่งเสียน้องสาวให้เรียนจบ และเลี้ยงดูพ่อแม่ให้สุขสบาย

พี่ลาเต้ขอขอบคุณข้อมูลจากหนังสือพิมพ์คมชัดลึก