'ผ่านภพบรรจบฟ้า' นิยายจีนโบราณฝีมือสาวไทย, ปลายหญ้า
หนีห่าว! สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ชาวเด็กดีไรเตอร์ทุกคน ทามกลางกระแสนิยายจีนโบราณที่กำลังมาแรง ปลายหญ้า นักเขียนเด็กดีของเราก็เป็นอีกหนึ่งคนที่มีงานเขียนนิยายจีนแนวย้อนเวลาที่การเล่าเรื่องและสำนวนการเขียนเต็มไปด้วยความน่าสนใจ มีทั้งความดราม่าผสมลงตัวกับมุกตลกผ่านการเล่าเรื่องในมุมมองของนางเอกสาวนิสัยแมนๆ ก็เรียกว่าได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากนักอ่านออนไลน์เว็บเด็กดี จนไปเข้าตาบรรณาธิการแห่งสำนักพิมพ์คำต่อคำ ได้ตีพิมพ์ออกมาเป็นเล่มสมใจท่านประมุขปลายหญ้า อุ้ย... พี่วิวนี่ล่ะก็ติดสำนวนจีนมาเสียได้ ถ้าอย่างนั้นเพื่อไม่ให้เสียเวลาแล้วล่ะก็คงต้องชวนท่านมาคุยกันเสียหน่อยแล้วล่ะ
แนะนำตัวสไตล์นิยายจีนหน่อยค่ะ
ปลายหญ้า : สวัสดีพ่อบ้านแม่บ้านทั่วแว่นแคว้นดินแดน ข้าประมุขปลายหญ้าเอง วันนี้ขณะนั่งจิบชาอยู่บนยอดเขาวายุมังกร อยู่ๆก็ได้รับเทียบเชิญมาสัม… แค่กๆ เริ่มต้นแบบนี้แล้วเขิน ขอแบบธรรมดาละกันนะคะ ฮ่าๆๆ สวัสดีค่ะ ปลายหญ้า ผู้แต่งผ่านภพบรรจบฟ้าและปัจจุบันกำลังแต่งเรื่องวาโยล่องรักค่ะ ปัจจุบันอายุ 27 ปี แค่กๆๆ เราข้ามเรื่องนี้ไปแล้วกันนะคะ ฮ่าๆๆ
ปลายหญ้า อวดผลงาน ผ่านภพบรรจบฟ้า ทั้ง 2 เล่ม
ปลายหญ้าเป็นคนจีนหรือเปล่า เห็นแต่งนิยายจีนโบราณ
ปลายหญ้า : มีเชื้อสายจีนนิดๆ ค่ะ แต่ไม่ได้มีชื่อเป็นภาษาจีนแต่อย่างใด ที่แต่งนิยายแนวจีนโบราณเพราะความชอบล้วนๆ เลย
เริ่มเขียนนิยายกับเว็บเด็กดีมานานรึยังคะ แล้วเรื่องแรกที่เขียนคือเรื่องอะไร อวดเพื่อนๆหน่อยค่ะ
ปลายหญ้า : ถ้าจะพูดถึงนิยายธรรมดาที่แบบจริงๆ จังๆ แล้วเขียนจนจบ ก็คงจะเป็น ผ่านภพบรรจบฟ้า นี่ล่ะค่ะเรื่องแรก ส่วนนิยายเรื่องแรกที่ลงในเด็กดีแต่ไม่ได้สานต่อให้จบ คงต้องย้อนไปเมื่อเกือบๆ ๑๐ ปีที่แล้วค่ะ (ยาวนานเหลือเกิน) จำได้ว่าตอนนั้นเป็นเรื่องเกี่ยวกับเด็กหนุ่มคนหนึ่ง ที่อยู่ๆมองเห็นสิ่งที่คอยมอบความโชคร้ายให้กับมนุษย์ ซึ่งก็คือนางเอก นางเอกไม่ใช่คนค่ะ ฮ่าๆๆ จำได้ว่าลงไปหนึ่งตอนแล้วมีคนคอมเมนต์ให้กำลังใจด้วย พอเห็นคอมเมนต์เลยคิดว่าเดี๋ยวแต่งให้ได้หลายๆ ตอนก่อนค่อยทยอยลงดีกว่า จะได้ไม่ขาดช่วง ปรากฏแต่งไปแต่งมาไปต่อไม่ถูก วางพล็อตไว้ไม่ดีพอเลยลงไปแค่นั้น กราบขออภัยผู้ที่มาคอมเมนต์ให้ในวันนั้นด้วยนะคะ รู้สึกผิดต่อท่านจริงๆ (คุกเข่าเอาหัวโขกพื้น)
ทำไมถึงชอบเขียนนิยายจีนคะ
ปลายหญ้า : เป็นเพราะที่บ้านชอบดูซีรีส์จีนค่ะ คุณแม่กับน้องชายชอบดูซีรีส์แนวจีนโบราณ พอเดินผ่านไปผ่านมาเลยมีหลายๆครั้งที่นั่งดูด้วย แล้วก็ติดไปด้วยตามระเบียบ
มีนิยายจีนเล่มโปรดในดวงใจไหม
ปลายหญ้า : ถ้าเป็นนิยายที่เป็นรูปเล่มเนี่ยปกติไม่ค่อยได้อ่านแนวจีนค่ะ ชอบอ่านแนวสืบสวนสอบสวนมากกว่า นักเขียนที่ชอบก็เช่น ฮาร์ลาน โคเบน กับ แดน บราวน์ ค่ะ แนวจีนนี่เพราะดูซีรี่ส์บ่อยๆเลยเกิดเป็นแรงบันดาลใจ
พี่วิวเห็นผลงานเรื่อง ผ่านภพบรรจบฟ้า กลายเป็นหนังสือเล่มแล้ว รู้สึกยังไงบ้างคะ
ปลายหญ้า : ตอนแรกตกใจค่ะ ตอนที่ทางสำนักพิมพ์ติดต่อมา รู้สึกว่าจริงหรือเนี่ย อ่านทวนตั้งหลายรอบนึกว่ามีคนอำ ส่งข้อความคุยกับทางสำนักพิมพ์ไปแบบงงๆ ส่งผิดส่งถูกด้วยค่ะ ฮ่าๆๆ อยู่ในภาวะงงๆไปหลายวันเลย ไม่กล้าบอกใคร ไม่แน่ใจว่าจริงหรือเปล่า (ฮา) รอจนทางสำนักพิมพ์บอกว่าต้นฉบับผ่านนะ ถึงได้บอกคนรอบข้าง ดีใจมากค่ะ ตื่นเต้นมากด้วย ที่วันหนึ่งผลงานที่เราเขียนขึ้นมากำลังจะออกมาเป็นรูปเล่ม เกินคาดหมายจริงๆค่ะ
อยากให้ปลายหญ้าเล่าเรื่องย่อๆ ให้ฟังหน่อยทั้ง 2 เล่ม
ปลายหญ้า : ผ่านภพบรรจบฟ้า เป็นเรื่องราวเด็กสาวยุคปัจจุบันคนหนึ่ง ซึ่งดวงวิญญาณข้ามภพมาด้วยเหตุผลบางอย่างกับหยกขาวเพียงครึ่ง ด้วยความที่เป็นเด็กสาวธรรมดาๆไม่ได้มีความสามารถพิเศษใด นอกจากได้อ่านนิยายแนวทะลุมิติมาเยอะ พอข้ามมาแล้วก็เลยเอาชีวิตไม่รอดตายแล้วตายอีก จนเหลือเพียงโอกาสสุดท้าย แถมเจ้าโอกาสสุดท้ายที่ว่าดันพาชีวิตอันแสนบัดซบไปโผล่อยู่กลางค่ายโจร งานนี้เจ้าตัวเลยต้องพยายามสุดชีวิตเพื่อที่จะเอาชีวิตรอด และหาสาเหตุว่าเด็กสาวธรรมดาที่ไม่มีอะไรเลยนอกจากวิญญาณดวงนี้ถูกส่งข้ามมาด้วยสาเหตุใด
เรื่องราวก็จะเกิดขึ้นในพรรคโจร ที่เด็กๆทุกคนมีเป้าหมายอยู่ที่ผ่านการทดสอบ ได้เข้าสู่ในสี่หอหลักของพรรค ซึ่งประกอบไปด้วย
สุริยัน จันทรา นภา และวารี ในพรรคโจรแห่งนี้นางเอกผู้ดำเนินของเราก็จะได้เจอกับผู้คนมากมาย หลายคนกลายมาเป็นเพื่อนตายที่จะต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันต่อไป หากให้พ่อบ้านแม่บ้าน
(แฟนนิยายผ่านภพบรรจบฟ้า จะเรียกตัวเองว่าพ่อบ้านและแม่บ้านประจำพรรคค่ะ) ให้นิยาม ก็คงจะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า เป็นเรื่องของเจ้าลูกหมา(นางเอก)และแก๊งเรนเจอร์ของนางนั่นเอง
ทดลองอ่าน
เรื่องนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากไหน
ปลายหญ้า : เรื่องนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากซีรีส์เรื่องเจาะเวลาหาจิ๋นซีค่ะ ตรงที่ธีมหลักอยู่ในยุคเจ็ดแคว้น ถึงแม้ว่าในเรื่องจะไม่ใช่ยุคสมัยจริงตามประวัติศาสตร์ก็ตาม รู้สึกว่ายุคสมัยนี้มีเรื่องน่าสนใจเกิดขึ้นหลายอย่าง ส่วนในด้านของพล็อตเรื่องนั้น วันหนึ่งเกิดนึกสงสัยขึ้นมาว่า ถ้านางเอกแนวนี้เป็นคนธรรมดา ที่หน้าตาไม่ได้สวยหยาดฟ้ามาดิน ไม่ได้เก่งกาจ ไม่ได้โดดเด่นกว่าใคร ซ้ำระดับความโชคดีของนางยังเป็นศูนย์ ข้ามมาแล้วจะเป็นยังไง คำตอบแรกก็คือตายแน่ๆ ไม่รอดแน่นอน นั่นเลยเป็นจุดเริ่มต้นให้เกิดผ่านภพบรรจบฟ้าค่ะ ต่อมาด้วยความที่ไม่อยากให้เรื่องดราม่ามาก นางเอกเรื่องนี้เลยมีนิสัยอดทนมาก สู้มาก เป็นพวกล้มปุ๊บรีบลุกทันทีไม่มีการมานั่งคร่ำครวญ ซ้ำยังเป็นสายมึนๆงงๆอีก ผ่านภพฯที่เล่าออกมาในมุมมองของนางเอกเรื่อง จึงมีความคอมเมดี้สูงค่ะ ตลกได้แม้ยามคับขัน ฮ่าๆๆ
ถ้าจะเขียนนิยายจีนต้องรู้ภาษาจีนหรือเปล่า ต้องเรียนประวัติศาสตร์จีนด้วยไหม
ปลายหญ้า : คิดว่าควรรู้ไว้สักนิดจะดีมากเลยค่ะ ตลอดเวลาที่เขียนผ่านภพฯ จำได้ว่าค้นข้อมูลอยู่เกือบตลอด โชคดีที่ผ่านภพฯไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องราวในวังที่มีตำแหน่งมากเลย บรรดาคำศัพท์ลำดับขั้นต่างๆเลยไม่ได้ใช้มากนัก ส่วนเรื่องประวัติศาสตร์จีน ถึงแม้ว่าผ่านภพฯจะเป็นโลกคู่ขนานที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์จริง แต่ก็อ่านเรื่องราวในประวัติศาสตร์ยุคนั้นไปเยอะพอสมควรเลยล่ะค่ะ แอบเอาเรื่องจริงมาแทรกๆในเรื่องด้วย เพราะธีมของเราเป็นยุคนั้น อย่างน้อยก็ควรมีความรู้เกี่ยวกับยุคนั้นเพื่อให้บรรยากาศมันไม่โดดจนเกินไปนัก
อยากให้ปลายหญ้าแนะนำเทคนิคกการศึกษาข้อมูลประวัติศาสตร์จีนเพื่อมาเขียนนิยาย
ปลายหญ้า : จริงๆก็ไม่ได้มีเทคนิคอะไรนะคะ แค่ค้นเรื่องที่อยากรู้แล้วก็อ่าน แต่ถ้าจะให้สนุกหน่อย ลองเอาแผนที่ในยุคโบราณมาเทียบกับยุคปัจจุบันดูค่ะ ไปอ่านดูว่าบริเวณนั้นเมื่อก่อนเป็นอย่างไร แล้วมาดูว่าปัจจุบันเป็นอย่างไร จะพบว่าหลายที่ทำให้รู้สึกว้าวได้เหมือนกัน
ส่วนตัวแล้วรู้สึกว่าประวัติศาสตร์จีนมีความน่าสนใจอยู่ในตัวอยู่แล้วค่ะ เหมือนอ่านนิยายดีๆเรื่องหนึ่ง มีทั้งดราม่า เล่ห์กล ตลบหลัง เป็นประวัติศาสตร์ที่เต็มไปด้วยการต่อสู้ เห็นตัวหนังสือตอนแรกอาจจะรู้สึกว่า โอ้โห เยอะจัง แต่ถ้าลองเริ่มอ่านดู รู้ตัวอีกทีอาจจะอ่านมาจนจะจบแล้วก็ได้นะคะ หรือถ้าไม่ชอบอ่านลองหาซีรี่ส์เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ในตอนนั้นดู จากนั้นค่อยมาค้นข้อมูลเพิ่มเติมก็ได้ค่ะว่า ตัวละครนั้นๆมีอยู่จริงในประวัติศาสตร์หรือเปล่า สนุกไปอีกแบบเหมือนกัน
แล้วเรื่องการตั้งชื่อภาษาจีน ปลายหญ้าทำยังไงคะ
ปลายหญ้า : อินเตอร์เน็ตเลยค่ะ ฮ่าๆๆ หลายๆคำก็ดูความหมายแล้วนำมาผสมกันเป็นชื่อ แล้วก็ถามเพื่อนที่เป็นคอนิยายจีนว่าโอเคหรือเปล่า มันแปลกๆมั้ย อะไรแบบนี้ค่ะ ชื่อในผ่านภพฯส่วนใหญ่จะเน้นความหมาย เลยต้องดูความหมายของคำกันละเอียดหน่อยค่ะ
อยากให้ปลายหญ้าแนะนำการเขียนรีไรท์นิยายตัวเองหน่อยว่ามีเทคนิคยังไงให้ออกมาสวยงาม
ปลายหญ้า : จริงๆที่รีไรท์ไปแล้วก็ยังไม่สวยงามเสียทีเดียวนะคะ ยังคงมีคำผิดที่ทางบก.ตรวจเจออีกพอสมควรเลยค่ะ ฮ่าๆๆ โดยปกติแล้วเวลาเขียนนิยาย จะค่อนข้างให้ความสำคัญกับสรรพนามแทนตัวค่ะ พยายามไม่ใช้สรรพนามคำเดิมซ้ำๆ หรือถ้าจะซ้ำก็จะเว้นระยะหรือมีคำอื่นมาขั้นบ้าง สมมติเวลาเราอ่านนิยายแล้วเจอคำว่าร่างสูง ถ้าเกิดร่างสูงๆ ทุกประโยคมันก็จะดูแปลกๆเนอะ ลองหาคำอื่นมาขั้นบ้าง อย่างเอาลักษณะท่าทางในตอนนั้นมาใช้ เช่น คนที่กำลังเดินมา หรือคนที่กำลังนั่งลง หรือง่ายๆก็ใช้เขาไปเลย เอามาคั่นคำว่าร่างสูง ก็จะดูลื่นไหลกว่า อะไรแบบนี้ค่ะ
มาพูดถึงเรื่องตัวละครบ้าง คิดคาแรคเตอร์ยากไหม เห็นมีหลายตัวละคร วางบทยังไงให้แตกต่างกันและน่าสนใจ
ปลายหญ้า : ยากค่ะ แต่ก็สนุกมากๆด้วย สิ่งแรกที่คิดคือคาแรคเตอร์ของทุกตัวที่เป็นตัวละครหลักจะต้องโดดเด่นและแตกต่าง ส่วนตัวใช้วิธีเขียนเรื่องราวปูมของตัวละครนั้นๆขึ้นก่อนค่ะ ว่าเกิดมาในสภาพแวดล้อมแบบไหน เติบโตมายังไง ถึงแม้ว่าเรื่องราวปูมหลังของตัวละครเหล่านั้นอาจจะไม่ได้นำมาใส่ในเนื้อเรื่อง แต่ก็เขียนไว้เพื่อใช้อ้างอิงว่าถ้าอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ ตัวละครที่เติบโตมาในสภาวะแวดล้อมแบบนี้ นิสัยแบบนี้จะมีปฏิกิริยายังไง ที่มาของแต่ละตัวละครที่แตกต่างกันทำให้ง่ายต่อการสร้างคาแรคเตอร์ที่ต่างกันค่ะ ปัญหาของนักอ่านนิยายแนวจีนโบราณอย่างหนึ่งคือการจำชื่อตัวละครที่เป็นภาษาจีนไม่ได้ ในผ่านภพเลยมีการตั้งฉายาที่แสดงออกถึงบุคลิกของตัวละครนั้นๆเพื่อให้จำได้ง่ายๆด้วย เช่น งูพิษ จิ้งจอก หมาบ้า ผักเน่า นักอ่านที่ติดตามผ่านภพฯส่วนใหญ่เลยไม่ค่อยเรียกชื่อกันค่ะ เรียกเป็นฉายาซะมากกว่า อย่างผักเน่าน้อยอะไรแบบนี้ น่าเอ็นดูไปอีกแบบ
หลิ่งเฟยกับจิ้นเหอ เจ้าลูกหมากับเจ้าหมาบ้า เพื่อนซี้กันในเรื่อง
เห็นปลายหญ้ามีโพลล์ให้เพื่อนๆ โหวตตัวละครที่ชื่นชอบในเรื่องตอนนี้ใครเป็นผู้นำอยู่คะ
ปลายหญ้า : คนที่นำม้วนเดียวมาตั้งแต่ต้นจนจบเรื่องเลยคือ หลิ่งเฟย เจ้าลูกหมา นางเอกของเรื่องค่ะ เรื่องโพลนี่ถือเป็นอะไรที่สร้างความเฮฮาให้กับชาวผ่านภพฯมากเลยค่ะ เพราะตัวละครหนุ่มๆทั้งหลายไม่มีใครสู้เจ้าลูกหมานางเอกของเรื่องได้เลยสักคน ที่ตลกอีกอย่างก็คือ คนที่ได้อันดับสอง คือคนที่เป็นตัวละครสมทบ มีบทอยู่ประมาณ ๖ ตอนเท่านั้น ส่วนทำไมคนๆนี้ถึงได้มีความนิยมนำหน้าคนอื่นๆที่บุกน้ำลุยไฟกันมาตั้ง ๗๐ ตอน ต้องลองไปหาคำตอบเองในเรื่องค่ะ (ฮา)
เจ้าลูกหมา นำลิ่วเลยค่ะ
แล้วปลายหญ้าชอบตัวละครไหนที่สุดล่ะ ตรงกับผลโหวตไหม
ปลายหญ้า : ที่สุดคงเป็นเจ้าปลาไหล เล่อหลาง ค่ะ ผลโหวตในโพลอยู่อันดับกลางๆ คะแนนแพ้พวกตระกูลหมาค่ะ ฮ่าๆๆ ที่ชอบที่สุดเป็นเพราะในบรรดาเดอะแก๊งของนางเอก เล่อหลางเป็นคนที่มีสีเทาเข้มที่สุดแล้ว ในผ่านภพฯเราจะรู้จักปลาไหลตัวนี้ในมุมมองของนางเอก ว่าเป็นประเภทปากร้ายใจดี สอดรู้สอดเห็น ถนัดเรื่องหลอกลวงชาวบ้าน ไหลไปได้เรื่อยๆ แต่ในอีกมุมหนึ่ง เวลาไม่ได้อยู่กับเพื่อน เล่อหลางคือคนฉลาด ที่ทำทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองโดยไม่เลือกวิธีการ (จริงๆในเรื่องก็โดนเพื่อนแซะว่าเลวทรามไร้คุณธรรมอยู่หลายรอบนะ ฮ่าๆๆ) คิดว่าเป็นตัวละครที่มีเสน่ห์มากค่ะ เพราะถ้าคนๆนี้อยู่ฝั่งตรงข้ามกับนางเอกล่ะก็ รากเลือดแน่ๆ
แล้วผลงานล่าสุดเรื่อง วาโยล่องรัก เพิ่งลงเลยสดๆร้อนๆ เป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไรคะ เล่าให้เพื่อนๆตามไปอ่านกันหน่อย
ปลายหญ้า : วาโยล่องรักเป็นเรื่องของ อิงย่า เด็กสาวจากหมู่บ้านเล็กๆบนภูเขาสูงที่ไม่ติดต่อกับโลกภายนอก เดินทางลงจากเขาพร้อมเพื่อนสนิท เพื่อไปทดสอบเข้าสำนักกระบี่ที่มีชื่อว่าวายุมังกร ยายหนูอิงย่าคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น เป็นลูกสาวของหลิ่งเฟย นางเอกจากเรื่องผ่านภพบรรจบฟ้านั่นเอง ส่วนสำนักวายุมังกรก็ไม่ใช่สำนักอื่นไกล เป็นสำนักของหนึ่งในตัวละครจากผ่านภพฯเช่นเดียวกัน
การเข้ามาในสำนักของอิงย่า ดันประจวบเหมาะมาพร้อมกับกลุ่มหลายกลุ่มที่มีเป้าหมายบางอย่างกับสำนักแห่งนี้ เรื่องราวโศกนาฏกรรมในอดีตที่เคยเกิดขึ้นเมื่อ ๑๐๐ ปีก่อน กำลังจะถูกรื้อฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง และครั้งนี้สำนักคุณธรรมที่ไม่น่ามีสิ่งใดเกี่ยวข้อง กลับกลายมาเป็นจุดศูนย์กลางของทุกอย่าง คำถามคือสำนักกระบี่ที่ประกาศตัวอย่างชัดเจนว่าเป็นสำนักคุณธรรม แท้จริงแล้วมีสิ่งใดปิดบังอยู่หรือไม่ มาหาคำตอบไปพร้อมกับอิงย่ากันค่ะ
ทดลองอ่าน
นักอ่านคอมเมนต์อะไรกันบ้างในบทความนิยายของปลายหญ้าคะ
ปลายหญ้า : พูดถึงคอมเมนต์นี่ต้องเล่ากันยาวเลยค่ะ หลายคนบอกว่าสิ่งที่ดีที่สุดในผ่านภพบรรจบฟ้าคือคอมเมนต์ของเหล่าพ่อบ้านแม่บ้านในแต่ละตอน บางคนรอคอมเมนต์มากกว่ารอตอนใหม่อีกมั้งคะ ตอนนั้น ฮ่าๆๆ
อย่างที่บอกไปว่าผ่านภพฯเป็นเรื่องราวของพรรคโจร นักอ่านที่เข้ามาจึงสถาปนาตัวเองเป็นพ่อบ้านแม่บ้านในพรรค ที่พากันปักหลักอยู่ตรงลานดินของค่ายฝึก อยู่วันหนึ่งเหล่าแม่บ้านเกิดพากันตั้งกองทัพขึ้น เพื่อสนับสนุนคนที่ตัวเองชอบ สงครามจึงเกิดค่ะ ประเด็นคือกองทัพเหล่านี้ไม่ได้มีแค่สนับสนุนให้คนที่ตัวเองชอบได้เป็นพระเอกหรือคู่กับนางเอกอย่างเดียว มีทั้งสนับสนุนไปให้คู่กับตัวละครอื่นในเรื่อง เรียกร้องให้มีบทหรือกระทั่งสนับสนุนเพื่อที่จะเก็บไว้เป็นของตัวเองก็มีค่ะ ฮ่าๆๆ
มีการตั้งสีประจำกองทัพ มีไอเทมประจำกอง ก่อศึกสงครามขว้างปาเปลือกทุเรียนใส่กัน บลัฟกันไปมา บางกองยิ่งใหญ่หน่อยก็เป็นเรือรบอาวุธพร้อมสรรพ บางกองมีสมาชิกคนเดียว ก็ออกมาตัดพ้อว่าตอนนี้ลอยคออยู่อย่างโดดเดี่ยว เมื่อไหร่จะส่งบทมาให้คนของข้าน้อยบ้าง เดินผ่านกล้องก็ยังดี ทัพอื่นผ่านมาเจอก็เห็นให้ มีการมอบต้นกล้วยให้เป็นของขวัญเอาไว้เกาะลอยอีก เรียกได้ว่าขำกันทั้งคนเขียนคนอ่านค่ะ ช่วงไหนเนื้อเรื่องดราม่า ช่วงนั้นจะเป็นช่วงเวลาของความสามัคคีของเหล่าแม่บ้าน หันมาพร้อมใจกันทำร้ายคนเขียนแทน หนีลงโอ่งยังตามมากรอกน้ำปลาใส่โอ่งแล้วปิดฝาจับถ่วงอีก ความคิดสร้างสรรค์กันสุดๆ คอมเมนต์สนุกถึงขนาดมีหลายคนบอกให้เอาคอมเมนต์ไปรวมเล่มด้วยเลยล่ะค่ะ ใครสนใจลองไปย้อนดูได้ที่หน้านิยายนะคะ เป็นพรรคที่ครื้นเครงมากจริงๆ >>
คลิกอ่าน
คิดว่านิยายจีนของปลายหญ้าแตกต่างจากนิยายจีนของนักเขียนคนอื่นๆยังไง
ปลายหญ้า : น่าจะต่างตรงที่ ผ่านภพบรรจบฟ้าค่อนข้างเน้นเรื่องมิตรภาพของกลุ่มเพื่อนค่ะ แล้วก็การเล่าเรื่องโดยผ่านมุมมองของนางเอก ซึ่งเป็นประเภทไม่ชอบดราม่า ไม่ค่อยคร่ำครวญหรือจมอยู่กับความทุกข์ ไม่ว่าจะเจอเรื่องบัดซบแค่ไหน เธอจะมีมุมมองแปลกๆมาให้ชวนหัวเราะอยู่เสมอ ผ่านภพบรรจบฟ้าเลยเป็นนิยายที่ชีวิตความเป็นมาของแต่ละตัวละครบัดซบมาก ปมหลักก็ดราม่าสุดๆ แต่พอเล่าออกมากลายเป็นคอมเมดี้ซะอย่างนั้น ฟีลเหมือนเรื่องมันเศร้า แต่เล่าแล้วฮาน่ะค่ะ ฮ่าๆๆๆๆ
ขอคำแนะนำ 3 ข้อให้กับเพื่อนๆที่กำลังเขียนนิยายแนวจีนหน่อยค่ะ ถ้าอยากเขียนนิยายจีน จะเริ่มยังไง
ปลายหญ้า : หาแรงบันดาลใจแล้ววางพล็อตให้แน่นค่ะ ส่วนตัวชอบวางตอนจบก่อน จะได้รู้ว่าไปสิ้นสุดที่ตรงไหน....กำหนดยุคสมัย แล้วอ่านเรื่องราวเกี่ยวกับยุคนั้นสักหน่อย แม้ว่าเราจะกำหนดให้เรื่องของเราเป็นโลกคู่ขนานก็ตาม....เปิดเพลงจีนเพราะๆฟังสร้างบรรยากาศ แล้วลงมือเขียนเลยค่ะ พล็อตอยู่ในหัวเป็นร้อย แต่ถ้าไม่เขียนออกมาก็ไม่เกิดเป็นผลงาน เพราะอย่างนั้นลงมือเลย
คำถามสุดท้ายแล้วค่ะ สุริยันคือแนวหน้า กล้าหาญบุกทะลวง จันทราคือเงามืด ไปมาไร้ร่องรอย นภาคือค้าขาย เดินทางกว้างขวาง ส่วนวารีนั้นคือหน่วยข่าว แทรกซึมอยู่ทั่วแผ่นดิน ปลายหญ้าอยากอยู่หน่วยไหนคะ เพราะอะไร
ปลายหญ้า : สี่หอหลักของไร้นาม ถ้าเลือกได้อยากอยู่หอวารี ค่ะ ด้วยความที่ประมุขหอรักในการกลั่นแกล้งชาวบ้านมาก บริเวณรอบหอวารีและภายในเลยเต็มไปด้วยกับดัก เรียกได้ว่าสมาชิกหอนี้ต้องมีไหวพริบ และทักษะการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าสูงพอสมควรเลยทีเดียว น่าตื่นเต้นดีค่ะ หอนี้ไม่เน้นบู๊เท่าไหร่ด้วย เพราะไม่ถนัดออกแรงเอาซะเลย แต่คิดว่าถ้าตัวเองไปอยู่ในนั้นคงสอบตก ได้ทำงานอยู่แถวๆโรงครัวค่ายฝึกแทนล่ะค่ะ ไม่น่าเข้าได้ หรือต่อให้เข้าไปได้ก็ไม่น่าทำภารกิจสำเร็จ ตายก่อน ฮ่าๆ
คุยกับปลายหญ้าจบแล้ว พี่วิวอยากจะไปลองแต่งนิยายจีนบ้างเลยล่ะค่ะ คงต้องเริ่มจากดูซีรีส์จีนสนุกๆ สักเรื่อง ต่อด้วยฟังเพลงจีน แล้วกินอาหารจีนต่อ เอ๊ะ ข้อนี้ไม่น่าจะใช่ ^^
ถ้าเพื่อนๆ คนไหนกำลังถึงทางตันแต่งนิยายจีนไม่ออก ก็ลองทำตามคำแนะนำจากปลายหญ้าดูนะคะ หรือจะแวะไปพูดคุยกับเธอก็ได้ที่
มายไอดีปลายหญ้า ท่านประมุขรับรองว่าจะแวะมาคุยด้วยกับทุกคนเลย
ก่อนจากกันแน่นอนว่าพี่วิวเตรียมหนังสือ ผ่านภพบรรจบฟ้าเล่ม 1-2 มาแจกเพื่อนๆ จำนวน 3 คนเพียงแค่แสดงความคิดเห็นลงในคอมเมนต์ว่า ''ทำไมเพื่อนๆ ถึงชอบอ่านนิยายจีน'' ใครตอบถูกใจปลายหญ้า รับชุดหนังสือส่งถึงบ้านไปเลย
ร่วมกิจกรรมได้ตั้งแต่วันนี้ - 26 มิถุนายน 2559
ประกาศผล 27 มิถุนายน 2559
อย่าลืมกดติดตามบทความไว้นะ จะได้ไม่พลาดวันประกาศรางวัล ^^
ประกาศผู้ได้รับนิยายชุดผ่านภพบรรจบฟ้า จำนวน 3 รางวัล
Flur
แม่นางขัวญี่
LaLuna Howsand
ส่งชื่อ - ที่อยู่ - มายไอดียืนยันตัวตน มาที่ pimonwan@dek-d.com
ภายในวันที่ 4 กรกฎาคม 2559
62 ความคิดเห็น
เหตุผลที่ชอบอ่านนิยายจีนก็เพราะว่าชอบประวัติศาสตร์จีนค่ะ อีกอย่างที่บ้านชอบดูหนังจีนกันเลยทำให้ติดไปด้วย555 ยิ่งโดยเฉพาะนิยายจีนย้อนยุคมันเหมือนกับมีมนต์ขังอะไรบางอย่างทำให้วางไม่ลงกันเลยทีเดียว...ถ้าเป็นไปได้ก็อยากได้มาอ่านนะ
นิยายจีนเป็นอะไรที่ซาบซึ้งค่ะ
นอกจากนั้นเรายังรู้สึกอินกับนิยายจีนมากด้วย
ส่วนหนึ่งต้องขอบคุณผู้แปลที่ทำให้เราอินจัดขนาดน้ำตาไหลเลยล่ะค่ะ 555
ผ่านภพฯแม้จะไม่ใช่นิยายที่คนจีนเขียน
แต่ก็อินไม่แพ้กันค่ะ
บางฉากที่มันตะเตือนไตมากๆนี่ก็เล่นเอาพรากกันกลางตอนเลยค่ะ
แล้วประเด็นมันก็อยู่ตรงนั้นล่ะ
หลายฉากเหลือเกินที่ทำเราร้องไห้ แต่ไม่บอกดีกว่าเนอะว่าฉากไหนบ้าง 555
อีกอย่างคือนิยายเรื่องนี้มีเกร็ดประวัติศาสตร์ให้เราด้วยค่ะ
อย่างเช่น ชื่อ 7 แคว้นอะไรแบบนี้
ทำให้ตอน ม.2 เราไม่ต้องไปนั่งงมขี้เลื่อยในสมองตอนสอบประวัติศาสตร์แบบเพื่อนคนอื่นนั่นเองค่ะ 555
ฝั่งคุณแม่มีเชื้อสายจีน ส่วนฝั่งพ่อนี่นั่งดูซีรี่ย์จีนกันกระทั่งคุณปู่คุณย่าเลยค่ะ
ไม่ชอบดู ไม่ชอบอ่านนิยายจีนก็ให้มันรู้กันไป
นี่ถึงขนาดว่าสมัยเด็กนี่มีท่านจั่นเจาเป็นที่ 1 ในใจเลยนะคะ 555
(แต่มีเลโกลัสเป็นที่ 2 นะคะ 555)
สรุปแล้วนิยายจีนไม่ได้ให้แค่ความสนุกค่ะ
ให้ข้อคิด ให้ความอินที่ทำให้เรารู้สึกว่าชีวิตนี้ควรทำตัวยังไง
แลดูมีหลักการ 555
คือแบบว่าเวลาอ่านเราไม่ชอบตัวละครนิสัยแบบนี้ ทำให้รู้สึกว่าฉันจะต้องไม่ทำตัวแบบยัยนี่แน่ๆ อะไรทำนองนี้ล่ะค่ะ :)
เขินนนนนนนนนนนน นี่พิมอะไรออกไป 555
อืม ชอบอ่านเพราะว่าตั้งแต่เด็กๆเราดูซีรีย์จีนมาเยอะ มีที่ติดบ้างและไม่ติดบ้าง แต่ในความคิดของเรา จีน ประเทศนี้มีความเป็นมายาวนาน ยิ่งใหญ่ และเป็นหนึ่งในประเทศเอเชียที่มีวัฒนธรรมใกล้เคียงกับเรา เปรียบเสมือนบ้านพี่เมืองน้อง ยิ่งในนิยายจีนที่มีกำลังภายใน มีการแต่งตัวแต่งดงามแปลกตา ทำให้รู้สึกสนุก ตื่นเต้น น่าค้นหา ออกแนวแฟนตาซีนิดๆ เพ้อฝันหน่อยๆ เลยชอบมาก
สรุปแล้วก็คือ ชอบใจในความเป็นจีนนี่แหละ ซึ่งผ่านภพมีแนวทั้งกำลังภายใน พรรคธรรมมะ อธรรม เซียน แย่งชิงอำนาจ บัลลังก์ แถมยังฮา มาครบหมดขนาดนี้จะไม่ชอบได้ไง อ่านแล้วรู้สึกไม่เครียดมาก มีบทฮา บทดราม่า บทหวานที่ต้องลุ้นซะจนปาดเหงื่อ แถมยังมีภาพคาแรคเตอร์ตัวละครที่ชวนจิ้นอีกด้วย
ปล. ในที่สุดก็ได้เห็นหน้าท่านนประมุขสักที คราวนี้จะได้ทวงนิยายถูกตัวแล้ว หึหึ
มีหนังสือแล้ว ขอไม่ร่วมเล่นรับรางวัลละกันเจ้าคะ
แต่ก็ขอนิดนึงว่าชอบนิยายจีนตรงพลอตค่ะ มันดูมีอะไรให้เล่นกว่าของไทย และแอบรู้สึกว่าตรรกะของคนไทยกับจีนคล้ายกัน เวลาอ่านเลยไม่ขัดอารมณ์มาก เหมือนของยุโนปและญี่ปุ่น ที่บางอย่างเราไม่เห็นด้วย แต่ก็ต้องยอมรับเพราะวัฒนธรรมต่างกัน
มาเวิ่นแปป 5555
ก่อนอื่นมากรี้ดแปปนะคะ ท่านประมุขน่าร้ากกกกกกก ตัวจริงน่าร้ากกก //สไลด์ตัวมาเกาะขา ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เอารูปเจ้าหมาบ้ากับลูกหมาของเค้ามาแปะด้วย เขิน ฮว้ากกกกก
ใครสถาปนาคะ ไม่มี๊!!!!!!!!!! อ้อ จะว่าไปก็มีนะ คุณนุกนิกกับคุณยูเรไงคะ! คุณนุกนิกกับคุณยูเรนี่แหละคนร้ายยยยยยยยยยยย (หนี)
มีหลายกองกำลังมาก แต่หน่วยข่าวกรองนี่ยกให้คุณยูเรค่ะ ส่วนแม่ทัพจิ้งจอกนี่ยกให้คุณยูเรกับคุณนุกนิกเลย คุณนุกนิกแย่มากค่ะ เขาอิจฉาความสวยของเรา เลยมาว่าร้ายเรา ล่มเรือเรา แต่บังเอิญเรือเราเริมเหล็กไหลเกราะเพชรเลยอยู่รอดมาได้ค่ะ //ปาทุเรียนใส่
อะแฮ่ม ในฐานะแม่ทัพเรือรบหยางหยางที่ได้รับชัยชนะรู้สึกเป็นเกียรติมากค่ะท่านประมุขที่ได้ร่วมฝ่าฟันร่วมสนุกไปพร้อมๆกับท่าน (แสยะยิ้มใส่เหล่าผู้แพ้ ก๊ากกกกกกกกกก) จำวันที่ทำสงครามกันได้ อะไรคือมาเม้นกันทุกวัน สแตนบายตีหนึ่งยันรุ่งเช้า คอมเม้นท์บ้าอะไร อย่างกับแชท ยาวกว่าเนื้อหานิยายอีก 5555555555555 เรียกได้ว่า F5 กันจนตอนใหม่มา (เหมือนว่างมาก ฮ่่าๆๆๆ คิดถึงจังเลยยย)
ใช่ท่านประมุข!! เราอวยคู่อื่นด้วยค่ะ ตามที่ท่านบอก แม่บ้านอุส่าห์ล่มเรือร่วมหัวจมท้ายรอคอยคู่ 1927.5เลยนะคะ 5555555555555555555555555555555 นี่ยังคงรอเสมอ แม้ไม่มีหวังก็เถอะ 55555
ส่วนสมาชิกบางตัวมีกองกำลังแค่คนเดียว....ปาดน้ำตาหนักมาก โธ่ว คุณ amuka ผู้น่าสงสาร อย่างน้อยในสงคราม ท่านประมุขก็ใส่บทให้เจ้าหกแล้วนะคะ อย่าเสียใจไป //ซับน้ำตา
เป็นพ่อบ้านผู้น่าสงสาร ชนกลุ่มน้อยไม่พอ บทตัวละครที่ชอบไม่มีแม่บ้านยังลามปามไปจิ้นท่านกับคุณ nico อีก 55555555555
สำหรับเรื่องนี้คนที่ตราตรึงที่สุดคือมหาเทพ 27 ที่คะแนนโหวตนำหนุ่มทุกคนในเรื่อง
คนที่เป็นลูกรักแม่บ้านมาที่สุดคือ จิ้นเหอลูกรัก (เป็นตัวละครที่ตอนแรกเป็นตัวเต็งพระเอกมาก แต่พอรู้ความคิดของเจ้าตัวเท่านั้นแหละ โง่มากค่ะลูกกกกกก แต่งกับเจ้าลูกหมาไม่ได้หรอก สงสารลูก ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ )
ตัวละครที่มีความน่าเอ็นดูคือผักเน่า ตอนแรกมา แม่บ้านหมั่นไส้กันหมด ต่นานๆไปออร่าโมเอะ คาวาอิ๊ยิ่งออกมาเรื่อยๆนะคะ ก๊ากก
คู่จิ้นประจำพรรค 1927.5 เหมาะสมกันอย่างกับกิ่งทองใบหยก แห้วทั้งคู่ ควรมาดามใจกันก๊ากกก (แสยะยิ้มอย่างผู้ชนะ //โบกธงหยางหยางไสว)
แล้วท่านประมุข ใส่ความอ่ะ ใครจะเอามาเป็นของตัวเอง ท่านประมุขยกให้ต่างหาก โยนพี่ยามกับผู้คมสามมาเอง แม้บ้านจะปล่อยไปได้เยี่ยงไร ลงมากลางดงก็ต้องรุมทึ้ง หนีขึ้นต้นไม้ก็ต้องตัดต้นไม้ทิ้งค่ะ (แฮ่)
ต่ที่พีคสุดตอนเม้นสงครามฝ่ายว่าใครเป็นพระเอกคือ มีคนคนนึงพูดออกมาว่า ไม่ใช่ว่า 12 กับ43 จะจับมือแล้ววิ่งท่ามกลางทุ่งลิลลี่นะ อันนั้นลั่นแรงจริงๆ 5555555555555555
-----------ขอบคุณท่านประมุขที่แต่งเรื่องราวดีๆมาให้อ่านค่ะ (โค้ง)
เรื่องของอิงย่าเราจะตามต่อไป
ปล คู่ท่านน้องชายแบบ Y ออฟฟิเชียล เราจะรอค่ะ !!!! เป็นครั้งแรกที่รอมาเนิ่นนานนนนนน ห้ามเบี๊ยวนะคะท่านประมุข!!! อย่าคิดว่าไม่เหมาะ มันคือความฝันแม่บ้านค่ะ แต่งอิงย่าจบแล้ว อย่าลืม วายน้องชายออฟฟิเชียล!!! (พูดทุกวันกรอกหูเช้าสายบ่ายเย็นเพื่อสะกดจิตท่านประมุข)
แม่บ้านคนอื่นที่รอคอยอย่าลืมช่วยกันล้างสมอ....แค่กกกก เกลี้ยกล่อมท่านประมุขให้มีความมั่นใจในการแต่งวายออฟฟิเชียลของคุณน้องชายร่างเกิดใหม่มหาเทพ 27 ด้วยนะคะ แอร้!!!
เหตุผลที่ชอบนิยายจีน คือ กลิ่นอายในเนื้อเรื่องค่ะ อ่านแล้วมันแตกต่างจากนิยายแนวอื่น ตรงที่ลักษณะนิยายจีนพออ่านแล้วจะสัมผัสได้ถึงความซื่อตรงแบบแปลกๆ เช่น ในสถานการ์ณนึง ถ้าเป็นนิยายแนวอื่นอาจจะต้องมีการหักหลังโดยไม่สนความเป็นมิตรภาพ หรือ เห็นแก่ความที่เราต่อสู้ด้วยกันมา แต่ถ้าเป็นนิยายจีน โดยเฉพาะ ถ้าเป็นสไตล์ยุทธภพ เราจะเห็นฉากนั้นน้อยมากๆ แบบปลาใหญ่กินปลาเล็ก แต่ถ้าปลาเล็กรวมกลุ่มกัน จะไม่กินกันเอง (คิดเอง มั่วเอง ฮา) คือ ถ้าเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เด็ก ร่วมกันบุกตะลุยมาด้วยกัน ฝ่าฟันอุปสรรคมาด้วยกัน ถึงอนาคตจะแยกย้ายไปอยู่คนละฝ่าย แต่เราจะไม่ทรยศกัน (มโน แต่เราไม่เคยอ่านเจอแนวทรยศกันเลยนะ!) ตรงนี้ล่ะ ที่ทำให้เราชอบนิยายจีนค่ะ! //ไม่ทำร้ายไต และรู้สึกว่ามิตรภาพนั้นงดงามยิ่ง!
เหตุผลที่ชอบนิยายจีนก็เพราะ....เพราะอะไรหว่า55555
คือตอนแรกๆ ก่อนจะลองอ่าน บอกเลยว่ายี้นิยายจีนมากค่ะ ถถถถถถ
แบบชื่อจำยาก แถมภาพติดหัวสำหรับคำว่านิยายจีนคือองค์ชายสักคนที่มีเปียยาวๆแต่หัวล้านค่ะ5555555
แล้วก็แบบตัวเอกมักเป็นผู้ชายที่ชอบเก็บสาวๆ เข้าฮาเร็ม อิมเมจคืองั้นเลยค่ะ5555
เมื่อก่อนคือไม่ชอบมาก ขนาดเรื่องคิวบิกตอนแรกที่เห็นพระเอกชื่อหลินหลานเซ่อยังไม่หยิบอ่านเลยค่ะ5555555555 คือแบบชื่อจีนจำยาก
แต่พอลองอ่านคิวบิกจบแล้วชอบ จำชื่อได้เราก็ เอ..หรือมันจะไม่ยากขนาดนั้นนา...
แล้วเผอิญช่วงนั้นเรากำลังบ้านิยายข้ามเวลาเพราะอ่านทวิภพกับบุพเพสันนิวาสเข้าไปค่ะ แล้วมาเจอกับเรื่องปู้ปู้จิงซิน พล็อตน่าสนุกมากก เลยดูซีรี่... ทีนี้เป็นพวกชอบอ่านสปอยค่ะ (ทำไมเปนคนงี้5555)
เลยแวบไปอ่านมาก่อน....ปรากฎ...จบเศร้า
ตอนนั้นคือเคว้งมากกก สนุกแต่จบเศร้า หลายเรื่องเลยของจีน... ตอนนั้นเหมือนผีเข้าสิง ค้นนิยายข้ามมิติข้ามเวลาของจีนแบบที่จบไมศร้าอย่างเต็มที่เลยค่ะ55555
จากนั้นก็ได้ลองอ่านหลายๆเรื่อง...ปรากฏว่าชอบซะงั้นนน ชอบแบบไม่รู้ตัว รู้ตัวอีกทีก็หาอ่านในเด็กดีซะแล้ว
จากนั้นก็ได้ลองอ่านนิยายจีนปลายปากกาคนไทย ผ่านภพบรรจบฟ้าเองก็เป็นเรื่องที่อ่านตอนแรกๆ ที่เริ่มอ่านในเด็กดีเลย...ตอนนั้นเรื่องที่กระแทกใจเรามากๆ มีสามเรื่อง หนึ่งในนั้นคือผ่านภพฯ เรียกได้ว่าผ้านภพก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้หลงนิยายจีนขึ้นเช่นกันค่ะ5555 เรื่องที่นางเอกข้ามเวลามาส่วนใหญ่ไม่เข้าวังก็เป็นหมอ (แต่ก็ชอบและอ่านทุกเรื่องอยู่ดี5555555) ตอนนั้นเพิ่งเคยอ่านเรื่องที่นางเอกต่อสู้เก่งเรื่องนี้เรื่องแรก55555 ชอบมาก เพราะส่วนตัวเป็นคนชอบแนวโชเน็นอยู่แล้วด้วย5555
ชอบนิยายจีนเพราะดูมีอะไรให้คาดไม่ถึงเยอะ พล็อตลึกทุกเรื่อง ตัวเอกดูเก่ง ดูเท่แบบไม่หรี่ตามองอย่างหมั่นไส้อ่ะ วัฒนธรรมดูดีไปหมด เสื้อผ้าอาหารดูมีอะไรให้บรรยายเยอะ ชอบกระบวนการคิดการดำเนอนเรื่องของนิยายจีน ที่สำคัญพอเป็นนิยายจีนที่เป็นนยายรักด้วย ไม่จะไม่มีการน้ำเน่าเรื่องรักมาก พระนางคงยุ่งกับเรื่องอื่นมากกว่าจะมางี่เง่า ประชดใส่กันเป็นครึ่งเล่มให้ขัดใจอะไรงี้555555
เรื่องผ่านภพชอบนิสัยหลิ่งเฟยนะ ถึงนางจะบื้อก็เถอะ555555
แต่คนที่ชอบที่สุดคือสิบสอง...ชอบนางมากกกกก ชอบจนอยากให้บทนางเยอะกว่านี้ (งอแง)
ชอบหอวารีมาก อันที่จริงตอนแรกยังอยากใฟ้หลิ่งเฟยไปอยู่วารีเลยยยย(เพราะตัวเออยากเข้า555) แต่ดูนิสัยนางน่าจะ...ไม่ไหว55555
อยากให้แต่งเรื่องที่นางเอกอยู่หอวารีจัง แต่เป็นคนละยุคกับหลิ่งเฟย อยากเห็นนางเอกเหลี่ยมจัด55555
สุดท้าย ขอให้นิยายขายดีๆ ค่ะ
รัก
เพิ่งชอบอ่านในช่วงหลังไม่นานนี่เองค่ะ อยากอ่านอะไรที่ฉีกแนวกว่าเดิม
ด้วยความที่อ่านมาเยอะ หลังจากได้ลองแนวนี้ต้องบอกว่ารู้สึกหลงรักเลยค่ะ
ด้วยกลิ่นอาย บรรยากาศ สำนวนที่มีเสน่ห์ มีเอกลักษณ์ในการดำเนินเรื่อง
โดยเฉพาะแนวจีนโบราณ ผู้เขียนแต่ละคนต่างก็มีสำนวนที่แตกต่างกัน
ทำให้พลอดที่เริ่มต้นคล้ายๆกัน แต่มีการดำเนินเรื่องที่แหวกแนว ทำให้น่าติดตาม
ส่วนตัวชอบสำนวนของท่านเจ้าสำนักมากค่ะ มันสนุก ตื่นเต้น ฮาดี ยังไงก็จะติดตามผลงานต่อไปนะคะ สู้ๆ ค่ะ
ยังคงชูป้ายไฟรัวๆ เหมือนเดิม
ชอบสำนวน และ แนวคิดในนิยายจีนทีบางครั้งมาเป็นประโยคที่อ่านแล้วต้องอุทานมาว่าเฮ้ย แม่งเท่อ่ะจำไปใช้บ้างดีกว่า อีกทั้งเป็นคนที่ชอบอ่านเกี่ยวกับประวัติศาสตร์มากไม่ว่าจะเป็นประวัติศาสตร์ไทยหรือต่างประเทศ และยังชอบในคาแรคเตอร์ของตัวละครในนิยายจีนที่มันจะเข้มแข็งแต่ก็มีมุมมุ้งมิ้งชวนจิกหมอน 55555
เหตุผลที่ชอบอ่านนิยายจีน คือหลงรักเสน่ห์และกลิ่นอายของวัฒนธรรมจีน ตำนานและประวัติศาสตร์ที่ยาวนานของจีน คือนิยายจีนบางเรื่องอ่านแล้วทำให้เรียนรู้สิ่งเหล่านี้ไปในตัว บางเรื่องอาจจะไม่ได้อิงประวัติศาสตร์ แต่ก็ชอบอ่านเพราะทำให้เราจินตนาการถึงสังคมจีนในสมัยนั้นได้ บางครั้งนิยายจีนก็มีความโดดเด่นแตกต่างนิยายเรื่องอื่นตรงที่นิยายจีนบางเรื่องมียุทธภพ กำลังภายใน วรยุทธ์ ภาษาจีนที่เขียนยาก 1 คำ ก็ 1ความหมาย อีกทั้งการแต่งกายที่อลังการในฉากวังหลวง การใช้ชีวิตเรียบง่าย ออกท่องยุทธภพ ที่บางครั้งคนอ่านอย่างเราเคยคิดว่านิยายจีนโบราณนี่ก็มีความแฟนตาซีเหมือนกันนะ โดยเฉพาะจีนโบราณ ยิ่งอ่านยิ่งมีมนต์ขลังชวนให้ไปสัมผัสประเทศจีนสักครั้ง สมกับแนวธีมแดนมังกรจริงๆ บางเรื่องมีกลยุทธ์ที่สามารถไปปรับใช้ในชีวิตประจำวันได้เช่น สามก๊ก ที่มีบางคำพูดที่กินใจจริงๆ เช่นคำพูดนี้ 'รู้เขา รู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง' และอีกหนึ่งเหตุผลที่ชอบคือ ชอบดูภาพยนตร์จีนมาตั้งแต่เด็กๆ เช่น เปาปุ้นจิ้น จอมนางไร้น้ำตา กระบี่เย้ยยุทธจักร อุ้ยเสี่ยวป้อ บันทึกรักข้ามภพ ไซอิ๋ว เดชนางพญางูขาว 8เทพอสูรมังกรฟ้า เป็นต้น นี่แหละ เอกลักษณ์ของนิยายจีน
โดยส่วนตัวเคยอ่านผ่านภพ บรรจบฟ้ามาครั้งนึง สะดุดตาตรงชื่อเรื่องนี่แหละ ตอนแรกก็งงชื่อเรื่องนะว่าบรรจบฟ้าเกี่ยวอะไรกับคำว่าผ่านภพ แต่พออ่านเนื้อเรื่องเท่านั้นแหละ ถึงบางอ้อ555 เนื้อเรื่องของผ่านภพมีทั้งดราม่า เฮฮา กลยุทธ์ และสำนวนที่ใช้เรียบเรียง ที่อ่านแล้วเหมือนหลุดเข้าไปอยู่ในเหตุการณ์ในเนื้อเรื่องจริงๆ
ชอบนิยายจีนเพราะ เนื้อเรืองมีหลากหลายแนว ที่ชอบมากที่สุดของนิยายจีนหลายเรื่องก็คงจะเป็นพวกตอนวางแผนค่ะ เนื่องจากมันแยบยลมากจนบางทีที่เราคิดว่า แผนมันจะออกมาเป็นแบบนี้ แต่มันพีค!!!! ค่ะ!!! มันออกมาแยบยลกว่านั้น จนเราคิดว่าเดาถูกแล้วยังอึ้งไปเลย และอีกส่วนที่ชอบอ่านนิยายจีนคือตอนต่อสู้ค่ะคิดว่ามันคงเป็นอะไรที่แบบสามารถ เป็นไปได้ในสมัยก่อนนะ แบบมีวรยุทธ์ในการต่อสู้ ฝาดฟันกันอย่างเมามัน เลือดสาดอะไรทำนองนี้ ถ้าเทียบวรยุทธ์กับสมัยนี้ก็คงพวก กังฟู ล่ะนะ ส่วนที่ชอบรองลงมาอีกที่ก็จะเป็นพวกการเขียน การแต่งตัวแบบสมัยก่อนมันมีศิลปะดีแบบมองแล้วมันหลงใหล(ของไทยก็ชอบนะสวยไปอีกแบบ แต่ถ้าของไทยที่ชอบก็ขนมอ่ะ555) ประวัติศาสตร์จีน เรื่องสามก๊ก(เรื่องนี้ใครอ่านจบไว้ใจไม่ได้ อันนี้เห็นด้วยนะเคยโดนเพื่อนที่อ่านเรื่องนี้จบแกล้งเป็นอะไรที่แบบ อ้ากทำไมทำกันแบบนี้ล่ะ) การปกครองแบบในสมัยนั้นยังไม่มีเครื่องมืออ่ะแล้วแบบมีเครื่องตรวจจับการเกิดแผ่นดินไหวเครื่องแรกของโลก!!! แล้วอะ รู้สึกจะสมัยราชวงศ์ฮั่นมั้ง
ชอบอ่านนิยายจีนเพราะ สนุก หลากรส หลายอารมณ์ ซับซ้อน หักมุม รักละมุน ครบรส แต่ละเรื่องมีเสน่ห์เฉพาะตัว ไม่ซ้ำกันเลย เรียกว่า แต่ละเรื่องมีเสน่ห์ของมันเอง. มีความรู้แฝงมาให้ แบบที่ไม่เคยรู้ และ ยังประวัติศาสตร์ แทรกอยู่ในเนื้อเรื่อง. หากเป็นเรื่องที่ไม่มีจริงในชีวิตจริง ก็สามารถทำให้ยอมรับได้ว่า มันคือโลกที่นิยายนี้สร้างขึ้นมา และอินไปกับมันได้ด้วย. ตลกชวนขำ ก็สามารถทำให้หัวเราะคนเดียวได้ ร้องไห้ เวลาที่เศร้า. เวลารัก ก็ทำให้เราอยากเป็นใครคนนั้น และอยากมีใครคนนั้นที่รักเราแต่เพียงผู้เดียว