ย้อนรอย "ผีจ้างหนัง" เรื่องหลอนจากป่าคำชะโนด ข่าวดังเมื่อปี พ.ศ.2532

อย่าเรียกว่าผีเลย เรียกว่าเป็นเทพ ที่แปลงกายเป็นมนุษย์น่าจะดีกว่านะ เราว่า

น่ากลัวมาก แต่ก็ยังอยากไปไหว้สักครั้ง

ข้อยจะไปไหว้สาปู่ศรีสุทโธ ย่าศรีปทุมมา

น่ากลัวมาก แต่ก็ยังอยากไปไหว้สักครั้ง

รอเลยค่ะพี่ลาเต้

อย่าเรียกว่าผีเลย เรียกว่าเป็นเทพ ที่แปลงกายเป็นมนุษย์น่าจะดีกว่านะ เราว่า

ปักธงรอเลยค่า พี่ลาเต้ 

ปูเสื่อรอเลยค่ะ 

เคยดูตอน 6 ขวบ

ขอมาเล่าแบบที่ญาติที่อีสานเล่าให้ฟังนะคะ .. ก็คนฉายได้ถูกจ้างไปฉายหนังที่คำชะโนด ด้วยเงิน4,000บาท มีข้อตกลงว่าให้ฉายจบก่อนตี4หัวรุ่ง ถึงไม่จบก็ต้องเก็บของออกจากเกาะก่อนตี4 คนฉายก็ไม่เอะใจอะไร ก็รับการจ้างฉาย วันนัดคนฉายก็เดินทางไปปกติ แต่หาจุดหมายไม่เจอ ไปเจอหญิงสาวคนนึง หญิงคนนั้นเลยบอกจะพาไปส่ง พอถึงคำชะโนดก็มีผู้คนมากมายมายมาช่วยยกของเตรียมของกัน แป้บบบเดียว ของทุกอย่างจัดอย่างถูกต้องและรวดเร็ว หนังก็เริ่มฉาย แรกๆไม่มีคนมาดู พอผ่านไปสักพักก็เริ่มมาเรื่อยๆ หญิงนุ่งขาวนั่งฝั่งนึง ชายนุ่งดำนั่งฝั่งนึง หนังจะตลกหรืออะไร ไม่มีคนหัวเราะ มีแต่ดูเฉยๆ คนฉายหนังเริ่มหิว เลยกะจะหาร้านบุหรี่มาสูบ แต่กลับไม่มีขาย สักพักก็มีคนยกข้าวต้มมาให้เป็นถ้วยเล็กๆไม่ใหญ่ ข้าวนั้นหอม อร่อย กินแล้วอิ่ม. ฉายไปสักพัก ก็มีคนมาบอกว่าให้ออกไปได้แล้ว ระหว่างทางห้ามหันกลับมามอง ด้วยความที่สงสัย ระหว่างทางออกจึงหันกลับมามอง พบว่าทางที่ขับมาเมื่อกี้ไม่มีแล้ว บ้านคนที่เคยมีกลับหายไป าฉายจึงรีบขับไป และได้มาแวะร้านกาแฟ คนในร้านก็ถามว่าฉายที่ไหน ทำไมไม่มีใครรู้ เมื่อคืนได้ยินเสียงฉายจากเกาะ เข้าไปได้ยังไง คนฉายจึงเล่าให้ฟัง จึงเชื่อว่านาคมาจ้างหนัง เพราะวันเกิดเหตุเป็นวันครบรอบอะไรสักอย่าง น้าเราเคยไปเกาะคำชะโนดพาพี่ชายน้าไปขอลูก ไปตอนองค์ภา (มั้ง) เสด็จ น้าบอกต้นชะโนดเอนไปทางเดียวกันหมดเลย