เอริกะกับพันธะวิญญาณ

คำโปรยปกหลัง

ความรู้สึกหลังอ่าน 

ต้องบอกก่อนเลยว่า เรื่องนี้พี่หญิงเคยอ่านตั้งแต่ยังไม่ได้เป็นหนังสือเลย ตามอ่าน... (เป็นนักอ่านเงา ฮา) มาตั้งแต่ตอนแรกๆ ที่ลงในเว็บเด็กดี แต่ก็หยุดอ่านไปช่วงหนึ่งด้วยการงานรัดตัว พอรู้ตัวอีกทีนิยายเรื่องนี้ก็ได้ออกเป็นเล่มไปซะแล้ว จุดนี้พี่หญิงดีใจกับนักเขียนมากๆ เลยค่ะ

พูดถึงนิยายหลังจากอ่านจบต้องบอกเลยว่า "เอริกะกับปริศนาซากุระ" เป็นนิยายที่มีกลิ่นอายความเป็นญี่ปุ่นเข้มข้นมากกกก อ่านแล้วให้ความรู้สึกเหมือนมังงะญี่ปุ่นสุดๆ ทั้งลักษณะการเขียน พล็อตเรื่อง ยันคาแรคเตอร์ตัวละคร (ข้อมูลต้องแน่นสุดๆ) โดยนิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องราวของสาวน้อยม.ปลายลูกสาวเจ้าของศาลเจ้านาม โทคิซาวะ เอริกะ ที่มีเหตุให้ต้องเข้าพัวพันกับเรื่องราวเหนือธรรมชาติ จนทำต้องเสี่ยงชีวิตหลายครั้งหลายหน เดือดร้อนถึง นิวาตะ ชูอิจิ พระเอกของเรื่องที่รับเสี้ยววิญญาณของเอริกะไปอยู่ในร่างโดยไม่รู้ตัว ต้องมาคอยรับผิดชอบช่วยเหลือนางเอกอย่าง (ไม่) เต็มใจ เพื่อตอบแทนที่เอริกะช่วยชีวิตน้องสาวไว้...

เรื่องนี้ พี่หญิงชอบคาแรคเตอร์ของพระเอก-นางเอกมากๆ เลย คือมีความพอดี นางเอกเก่ง แต่ก็ไม่เก่งจนดูเวอร์มากเกินไป จะว่ายังไงดีล่ะ คือเป็นคาแร็คเตอร์ตัวเอกผู้หญิงที่ฮิตกันมากๆ ของการ์ตูนญี่ปุ่นเลย คือมีความนิ่งนิดๆ เย็นชาหน่อยๆ ฉลาดแต่ก็มีข้อผิดพลาดที่ต้องพึ่งพาพระเอก (นางจัดการปีศาจได้นะ แต่ก็ทำผนึกวิญญาณรั่วทุกที สุดท้ายก็เป็นพระเอกที่ต้องมาคอยช่วยปิดผลึกพลังวิญญาณนาง ดูมีความพึ่งพาอาศัยกัน เขินน) ส่วนพระเอกนี่เอาใจพี่หญิงไปเลยยยย คาแร็คเตอร์ผู้ชายนิ่งๆ ที่มีความซึนรุนแรง ปากบอกเพราะหน้าที่ แต่เมื่อนางเอกไม่มาให้เห็นหน้าเป็นต้องหาข้ออ้างไปเจอทุกที อาการรุกแบบนิ่งๆ นี่มันนนนน พี่หญิงยอมใจสุดๆ เลยค่ะ

และที่ยิ่งเสริมให้นิยายเรื่องนี้มีกลิ่นอายแบบญี่ปุ่นเพิ่มขึ้นไปอีกก็คือ พล็อตหลักของเรื่องนี่ล่ะ ที่จับแนวความคิดในเรื่องของมิโกะ องเมียวจิ เทพเจ้า ปีศาจ ใส่เข้ามาอย่างจัดเต็ม (เรียกได้ว่าดำเนินเรื่องด้วยบรรยากาศแบบญี่ปุ่นสุดๆ) เริ่มต้นด้วยที่นางเอกที่เป็นมิโกะของศาลเจ้า มีพลังวิญญาณจนสามารถมองเห็นสิ่งเหนือธรรมชาติอย่างเทพเจ้าได้ ตามด้วยบรรดาปีศาจและเทพพระเจ้าทั้งหลายที่เข้ามาสร้างความเดือดร้อนให้นางเอก (ต้องไปช่วยเหลือและเอาชีวิตรอด) จนไปถึงเรื่องราวความขัดแย้งในตระกูลฝ่ายแม่นางเอกที่เป็นตระกูลองเมียวจิอีก พี่หญิงอ่านเรื่องนี้แล้วให้ความรู้สึกเหมือนดูอนิเมะอย่าง โชเน็น องเมียวจิ ไม่ก็เรื่อง Kamisama Hajimemashita อยู่เลย (เนื้อเรื่องไม่ได้เหมือน แต่ให้อารมณ์ความรู้สึกคลายๆ กัน) และอีกส่วนหนึ่งเลยที่ไม่พูดถึงไม่ได้ของเรื่องนี้ก็คือ สำนวนภาษาที่ใช้เขียน ขอบอกเลยว่า มีความละเมียดละไมขั้นสุด อ่านแล้วให้ความรู้สึกลื่นไหลน่าติดตามมาก ถึงแม้ว่าเนื้อเรื่องราวจะยาวไปสักหน่อย แต่อ่านแล้วสนุกไม่ง่วง มีฉากน่ารักๆ โผล่ออกมาให้ฟินเป็นพักๆ พี่หญิงให้อภัยค่ะ เขียนต่อเลยยย พี่หญิงชอบมาก (ฮา)