ทุกครั้งที่ในหนังหรือละครมีฉากการผ่าตัด มักเป็นฉากสำคัญๆ ของเรื่องเสมอ เพราะมีความเป็นความตายให้ผู้ชมได้ลุ้นไปพร้อมๆ กัน แม้ว่าในชีวิตจริงใครหลายคนจะบอกว่า การผ่าตัดไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น เทคโนโลยีก็พัฒนาไปไกล หมอก็เก่งขึ้นเรื่อยๆ มีการดมยาสลบก่อนทำการผ่าตัดด้วย ดมปุ๊บหลับปั๊บ ตื่นมาอีกทีก็อยู่ในห้องพักฟื้นแล้ว ไม่เห็นจะน่ากลัวตรงไหน?
แต่ในความแน่นอนก็มีความไม่แน่นอนเกิดขึ้นค่ะ เพราะล่าสุดมีการเปิดเผยมาว่า ในการผ่าตัดมีโอกาสที่คนไข้จะตื่นขึ้นมาตอนผ่าตัด! และตกอยู่ในภาวะรู้ตัวระหว่างวางยาสลบ (Awareness) วัดตัวเลขคร่าวๆ ก็ประมาณ 1ใน 19,000 คน ถือเป็นตัวเลขที่ไม่น้อยเลยนะ! หญิงแคนาดารายหนึ่ง เคยตกอยู่ในสถานการณ์นี้และผ่านมันมาได้ แต่ได้ฝันร้ายไปอีกนาน...
เหตุการณ์นี้เป็นเรื่องจริงเกิดขึ้นกับหญิงชาวแคนาดารายหนึ่งเมื่อปี 2008 ชื่อว่าดอนนา เพนเนอร์ เธอมีนัดส่องกล้องและผ่าตัดเพื่อให้แพทย์วินิจฉัยอาการเลือดออกเยอะตอนมีประจำเดือน ในขั้นแรกมีการทายาชา ก่อนจะเปิดแผล 3-4 แผลเพื่อส่องกล้องเข้าไป จากนั้นก็ได้ยินเสียงหมอ "ขอมีดผ่าตัด" เธอก็ถูกย้ายไปยังเตียงผ่าตัดและเริ่มให้ยาสลบ แล้วก็หลับไป
เธอเริ่มรู้สึกตัวขึ้นมา ตอนนั้นเธอรู้ว่ายังอยู่ในห้องผ่าตัด ได้ยินเสียงทุกอย่าง แต่เธอกลับดีใจที่ตัวเองฟื้นขึ้นมาได้อย่างปลอดภัย โดยไม่รู้ตัวเลยว่า ในอีกไม่กี่วินาทีต่อมา ได้ยินศัลยแพทย์พูด "ขอมีดผ่าตัด" ขึ้นอีกครั้ง นาทีนั้นทั้งช็อคและตกใจ ไม่แน่ใจในสิ่งที่ตัวเองได้ยิน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะยาคลายกล้ามเนื้อที่ใช้ระหว่างการผ่าตัดทำให้ร่างกายไม่สามารถขยับเขยื้อนได้เลยคล้ายคนเป็นอัมพาต แถมยาชาที่ทาไปตอนแรกก็หมดฤทธิ์แล้วด้วย เธอพยายามลุกขึ้นนั่ง แต่ก็เหมือนมีใครบางคนนั่งทับจนไม่สามารถขยับได้ นาทีนั้นศัลยแพทย์เริ่มลงมีดที่หน้าท้อง เธอต้องทนกับความเจ็บปวดเกินจะบรรยาย
ตลอดการผ่าตัด นอกจากจะต้องทนกับความเจ็บปวดขณะที่ยังรู้สึกตัว เธอยังต้องทนกับสิ่งที่ศัลยแพทย์คอยรายงานการผ่าตัด "ดูไส้ติ่งของเธอสิ มีสีชมพู อยู่ในสภาพที่ดี, ลำไส้ใหญ่ดี และรังไข่ก็ดี" ได้ยินไปพร้อมๆ กับความรู้สึกที่มีเครื่องมือกำลังทำบางสิ่งบางอย่างกับอวัยวะภายในของตัวเอง
จริงๆ แล้วร่างกายตอนนั้นก็แสดงให้ความผิดปกติหลายๆ อย่าง แต่ทีมแพทย์ในห้องกลับไม่ทันสังเกต เช่น ชีพจรเต้นเร็วถึงระดับ 148 ครั้งต่อนาที และเพนเนอร์เองก็พยายามส่งสัญญาณบอกว่าเธอยังรู้สึกตัว ไม่ว่าจะเป็นการกระดิกเท้าแต่พยาบาลก็จะจับขาเอาไว้ อาการเธอเริ่มแย่ลงเรื่อยๆ สวนทางกับสิ่งที่ทีมแพทย์ปฏิบัติในห้องผ่าตัด เช่น ปรับอัตราการหายใจให้เหลือเพียง 7 ครั้งต่อนาที ทั้งๆ ที่อัตราการเต้นของหัวใจตอนนั้นอยู่ที่ 148 ครั้งต่อนาที ทำให้เธอหอบและหายใจไม่ออก การผ่าตัดดำเนินไปกว่าชั่วโมงครึ่ง เป็นอันเสร็จสิ้น แต่หายนะยังไม่หมดแต่เพียงเท่านี้ เพนเนอร์พยายามใช้ลิ้นขยับท่อช่วยหายใจในปากเพื่อส่งสัญญาณอีกครั้ง แต่ก็ล้มเหลว จนกระทั่งมีการนำท่อช่วยหายใจออก จนเธอหายใจไม่ได้ นาทีนั้นเธอเล่าว่า มันทรมานมาก เธอคิดแน่แล้วว่าคงต้องตาย เริ่มคิดถึงครอบครัว ปนไปกับเสียงพยาบาลที่พยายามกระตุ้นบอกให้เธอหายใจ จนเธอสลบไป สุดท้ายเธอก็ฟื้นขึ้นมาอีกครั้งจากการช่วยเหลือของทีมแพทย์
หลังเสร็จสิ้นการผ่าตัดและเธอหายจากการเจ็บปวดแล้ว ทีมศัลยแพทย์ได้เข้ามาหาเพนเนอร์และกล่าวขอโทษ เธอได้บอกทุกอย่างที่เกิดขึ้น ตั้งแต่เธอรู้สึกตัว พยายามส่งสัญญาณ บอกเล่าถึงความเจ็บปวดที่ต้องรับรู้ว่าตัวเองกำลังโดนผ่าตัด และอีกหลายอย่าง จากเหตุการณ์ในครั้งนี้เธอจึงตัดสินใจฟ้องเรียกค่าเสียหายจากโรงพยาบาล จนได้ข้อสรุปที่ตกลงกันได้
มีข้อมูลจากราชวิทยาลัยวิญญีแพทย์แห่งสหราชอาณาจักรว่า เราสามารถพบคนที่ตื่นขึ้นมาขณะผ่าตัดได้ 1 ใน 19,000 คน โดยจะตื่นขึ้นมาระยะเวลาสั้นๆ ไม่ถึง 5 นาที แต่ตื่นมาแล้วจะไม่สามารถสื่อสารหรือทำอะไรได้เลยค่ะ และมักจะเป็นในการผ่าคลอด ศัลยกรรมทรวงอก รวมทั้งในผู้ป่วยโรคอ้วน
ฟังดูเป็นเรื่องที่น่ากลัวมาก แต่คงไม่เท่ากับดอนมา เพนเนอร์ ผู้ที่ตกอยู่ในชะตากรรมนั้นจริงๆ หรอกนะคะ ไม่อยากให้เกิดขึ้นกับชีวิตใครเลยจริงๆ เพราะไม่ใช่แค่ความเจ็บปวดในห้องผ่าตัด แต่มันคือความหวาดกลัวที่ต้องอยู่ติดตัวไปอีกนาน ประสบการณ์รู้ตัวระหว่างการผ่าตัด มีการทำเป็นภาพยนตร์ด้วยนะคะ ชื่อ Awake (หลับเป็น ตื่นตาย) ลองหาดูกันได้ค่ะ
11 ความคิดเห็น
อ่านไปหลอนไป+นึกภาพไป โหหห
หนังเรื่องนั้นเคยดูเหมือนกัน
ตอนผ่าตัดทั้งๆ ที่ตื่นอยู่มันเหมือนการผ่าตัดสมัยก่อน ก่อนที่จะพบยาสลบ ได้ยินว่าตายมาหลายรายแล้ว สยองมากค่ะ
เรามีเเต่ตื่นตอนผ่าตัดเสร็จเเล้วเเต่ก็ยังอยู่ในห้องผ่าตัดอยู่เลย อะโห เเต่คือยังดีที่ยาชายังออกฤิทธิ์อยู่ เเต่ประเด็นคือเราตื่นไง -ังไม่ทันปิดผ้าพันเเผลเป็นเรื่องเป็นราวเลย ดีนะยาชายังออกฤิทธิ์อยู่ไม่งั้นก็คงเป็นเหมือนเรื่องนี้ละ=_=บรื๊ออ
อ่านแล้วเสียวไส้ น่ากลัวมากค่าาา ถ้าเจอแบบเพนเนอร์จะทำยังไง ฮือๆ
ญาติเราก็เคยฟื้นในห้องผ่าตัดเหมือนกันที่เมืองไทยนี่แหละ แกบอกว่าได้ยินทุกอย่างที่หมอพูดและจะไม่ผ่าตัดอีก
อืม.......
เป็นความเจ็บปวดที่ตรงกับชื่อ เพนเนอร์
อยากรู้ว่าได้สาม⭐️⭐️⭐️ได้ไง
โอ้โห เพิ่งผ่านการผ่าตัดมาเหมือนกันเลยเข้าใจความรู้สึกค่ะ ของเราตื่นตอนพยาบาลกำลังเอาท่อช่วยหายใจออก และหมอกำลังพันแผลให้ ตอนแรกก็นึกว่าตัวเองตื่นมาตอนกำลังผ่าตัดเหมือนกัน เหมือนเพิ่งหลับไปแค่สิบนาทีอะ ตอนออกมาจากห้องพักฟื้นถึงรู้ว่าผ่านไปสามชั่วโมงแล้ว
เราก็เคยฟื้นตอนผ่าตัดไส้ติ่งนะเเต่เเค่เเป๊ปเดียวแป๊ปเดียวจริงๆตอนฟื้นรู้เเค่ว่ายังอยู่ในห้องผ่าตัดเเละ-ังมุงกันอยู่แต่ตอนนั้นเราไม่รู้สึกเจ็บนะคงเพราะเราเห็นภาพนั้นเเค่แป๊ปเดียวละมั้งจากนั้นสลบไปอีกครั้งแล้วฟื้นอีกทีในห้องพักฟื้น
หลอนมากขนลุกทั้งตัว
น่ากลัวมากๆค่ะ